ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ

 

 

Ένας αστός ξεκίνησε με μια βαλίτσα στο χέρι καθ’ οδόν προς τη ζωή…

Ένας αστός ξεκίνησε με μια βαλίτσα στο χέρι καθοδόν προς τη ζωή. Ήθελε δηλαδή να κάνει το γύρο του κόσμου μέσα σε σαράντα μέρες. Αυτό θα ήταν πολύ δύσκολο επίτευγμα, επειδή δε θα είχε τα χρήματα, για να κάνει ένα δαπανηρό ταξίδι σαν αυτό. Το ονειρευόταν από μικρός και ήθελε να μπει σε μια περιπέτεια μακριά από την συνηθισμένη βαρετή ζωή των ανθρώπων. Ακόμα, θα ήθελε να αναγράφεται στα παγκόσμια βραβεία. Γι΄ αυτό, αναγκάστηκε να δουλέψει πολύ σκληρά, για να μπορεί να έχει τα χρήματα. Ύστερα από είκοσι χρόνια, μάζεψε ένα ικανοποιητικό ποσό, αλλά δεν ήταν εύκολο να γίνει. Έπρεπε να μελετήσει και να βρει έναν οικονομικό και γρήγορο τρόπο, για να ταξιδέψει. Μετά από πολλή σκέψη και πολύ χρόνο, τα κατάφερε. Αυτό το ταξίδι τού έδωσε εμπειρίες ζωής και εν τέλει άξιζε τον κόπο τόσο πολλών χρόνων.

Ι. Α.   

Ένας αστός ζούσε σαν ένας κανονικός πολίτης μιας μεγάλης πόλης. Έμενε μόνος του σε ένα ταπεινό μικρό διαμέρισμα στο κέντρο της πόλης, δεν ήταν παντρεμένος, δεν είχε σχέση ούτε παιδιά. Ήταν ένας απλός άνθρωπος που δούλευε ως υπάλληλος σε μια λογιστική εταιρία.

Ήταν μια κανονική μέρα σαν όλες τις άλλες, ο αστός ξύπνησε γύρω στις 7 η ώρα, για να φάει το πρωινό του και να πάει στο γραφείο. Όταν έφθασε στη δουλειά του, κάθισε στο γραφείο του και άρχισε να δουλεύει μπροστά στον υπολογιστή του. Ένας συνάδελφός του ξεκίνησε μια συζήτηση σχετικά με το πόσο μίζερη και δυστυχισμένη είναι η ζωή και η καθημερινότητα του. Από την εξέλιξη της συζήτησης φάνηκε πως άρχισαν όλοι να συμφωνούν μαζί του, προσθέτοντας ο καθένας κι έναν δικό του λόγο, για τον οποίο ένιωθε έτσι.

Στον δρόμο για το σπίτι του μετά τη δουλειά, έφερε πάλι στο μυαλό του την κουβέντα που είχε με τους συναδέλφους του και συλλογιζόταν πως η ζωή του έχει αρχίσει να γίνεται βαρετή, χωρίς ενδιαφέρον, χωρίς σκοπό. Ένιωθε δυστυχισμένος και εγκλωβισμένος σε μια καθημερινότητα που δεν του άρεσε, επαναλαμβάνοντας συνεχώς τα ίδια πράγματα, σχεδόν μηχανικά.

Παρ’ όλα αυτά, συνέχισε να πηγαίνει στη δουλειά του, να γυρνάει πάλι σπίτι του, να κοιμάται και να ξαναπηγαίνει στη δουλειά του. Αυτή η διαδικασία συνεχιζόταν ασταμάτητα για περίπου τρεις μήνες, μέχρι που ήρθαν οι διακοπές των Χριστουγέννων και έφυγε για λίγες μέρες στο χωριό του.

Στο οικογενειακό δείπνο το βράδυ της Πρωτοχρονιάς μαζεύτηκαν όλοι οι κοντινοί συγγενείς του. Μαζί τους ήρθε και ένας ξάδελφός του, που είχε να τον δει χρόνια. Μετά το δείπνο, κάθισαν οι δυο τους να τα πουν και έμαθε πως ο ξάδελφός του είχε γίνει αγρότης, καθώς είχε εκμεταλλευτεί κάποια κτήματα, που του είχε δώσει ο παππούς του στο χωριό. Του είπε επίσης πως απέκτησε μια πολύ όμορφη οικογένεια.

Όταν ο αστός, μετά από λίγες μέρες, επέστρεψε και πάλι στο σπίτι του στην πόλη, δεν μπορούσε να κοιμηθεί, σκεφτόταν συνεχώς τη συζήτηση που είχε κάνει με τον ξάδελφό του και την όμορφη ζωή που του περιέγραψε πως ζούσε. Την επόμενη κιόλας μέρα πήγε να τον συναντήσει, για να τον βοηθήσει να μάθει εάν είχε αφήσει και στον ίδιο ο παππούς του κάποιο κτήμα. Τότε ενημερώθηκε από τον ξάδελφό του ότι είχε κι αυτός λίγα κτήματα, που θα μπορούσε να τα αξιοποιήσει.

Έτσι πολύ γρήγορα πήρε την απόφαση να παραιτηθεί από τη δουλειά του, να μαζέψει τα πράγματά του, να επιστρέψει στο χωριό και να γίνει αγρότης, ζώντας μαζί με τους συγγενείς του. Άρχισε τότε η ζωή του να στρέφεται προς το καλύτερο, να αποκτάει ενδιαφέρον, να σκέφτεται αισιόδοξα, να νιώθει ελεύθερος, δημιουργικός και χαρούμενος. Καθώς τα χρόνια περνούσαν, γνώρισε και τη γυναίκα του, παντρεύτηκαν και απέκτησαν πολλά παιδιά, ζώντας όλοι μαζί μια ευτυχισμένη ζωή! 

Γ. Λ.

Πού θα ήθελα να φτάσω με το αμάξι των ονείρων μου;

Το αμάξι των ονείρων μου είναι μια Mercedes-AMG GT Black Series. Αυτό το αυτοκίνητο είναι σπορ, με μεγάλη ιπποδύναμη, οπότε μπορεί να προσφέρει στον οδηγό ωραίες στιγμές και εμπειρίες, αλλά και πολλές “εκρήξεις” αδρεναλίνης. Επιπλέον, έχει κυκλοφορήσει σε   περιορισμένο αριθμό κατασκευής, οπότε είναι λίγοι αυτοί που το έχουν στην κατοχή τους. Ένας από αυτούς είναι και ο Δημήτρης Παύλος Γιαννακόπουλος, ιδιοκτήτης της ΚΑΕ Παναθηναϊκός.

Με αυτό το αμάξι θα ήθελα να διανύσω κάποια μεγάλη διαδρομή, κάνοντας ένα ταξίδι, αλλά θα προτιμούσα να το έχω για καθημερινή χρήση. Τέλος, για να μπορέσει να διατηρηθεί αυτό το αμάξι σε καλή κατάσταση, θα πρέπει να το προσέχω και να το συντηρώ, ώστε να μπορέσω να πραγματοποιήσω με αυτό τα ταξίδια μου και οτιδήποτε άλλο θελήσω.

Π. Κ.

Στο Τόκιο με το αμάξι των ονείρων μου 

Το αμάξι των ονείρων μου το φαντάζομαι πολύ μεγάλο και με πολλές ανέσεις. Θα ήθελα να είναι μαύρο με αντικριστά καθίσματα στο πίσω μέρος του και ανάμεσά τους ένα τραπεζάκι, για να ακουμπάμε τα κινητά μας, τα αναψυκτικά μας και ό,τι άλλο θέλουμε εγώ και οι φίλοι μου. Αυτά τα καθίσματα θα μπορούν να γίνουν κρεβάτια, αν τα χρειαστούμε. Θα έχει wifi, ένα μικρό ψυγείο και δυνατά ηχεία. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι θα έχει στο πλάι ενσωματωμένα, διπλωμένα φτερά και, όταν θέλω, πατώντας ένα κουμπί, θα μπορώ να το μετατρέπω σε μικρό αεροπλάνο.

Με αυτό το αμάξι θα ήθελα να γυρίσω όλο τον κόσμο. Πιο πολύ όμως θα ήθελα να ταξιδέψω στην Ασία και να επισκεφτώ το Τόκιο. Το Τόκιο είναι μια υπερσύγχρονη πόλη και πολλοί την αποκαλούν «πόλη του μέλλοντος». Στο Τόκιο λειτουργούν οι πιο εξελιγμένοι σιδηρόδρομοι στον κόσμο και έχει κτήρια τεράστια, που είναι σαν να αγγίζουν τον ουρανό. Στους κεντρικούς δρόμους βλέπεις χιλιάδες ανθρώπους να περπατούν και τα καταστήματα ηλεκτρικών είναι παράδεισος για όσους αγαπούν την τεχνολογία, με φώτα που αναβοσβήνουν, γιγαντιαίες οθόνες, στερεοφωνικά, συσκευές και κονσόλες παιχνιδιών, αλλά και εστιατόρια, καφέ, βιβλιοπωλεία και δισκοπωλεία.

Για όλους αυτούς τους λόγους, θα ήθελα κάποια στιγμή να καταφέρω να επισκεφτώ το Τόκιο και να ταξιδέψω σε αυτό με το αμάξι των ονείρων μου.

Σ. Α.

Στα χωριά και τις πόλεις της Ιταλίας

Το αμάξι των ονείρων μου, είναι το Range Rover. Είναι άσπρο, με μια μαύρη οροφή που έχει στρας και έχει μαύρα φιμέ τζάμια. Είναι ένα παρά πολύ όμορφο αυτοκίνητο και ελπίζω, όταν μεγαλώσω, να καταφέρω να το αγοράσω. Όσον αφορά το μέρος όπου θέλω να ταξιδέψω με αυτό το αυτοκίνητο… ούτε εγώ το γνωρίζω. Ιδανικά, θα ήθελα να ταξιδέψω σε όλον τον κόσμο μα αυτό. Συγκεκριμένα όμως, θα ήθελα να πάω στην Ιταλία. Έχω ονειρευτεί από μικρή, όταν πάρω δίπλωμα να πάω με τις φίλες μου σε πολλές πόλεις της Ιταλίας οδικώς. Επίσης, μου αρέσει τόσο πολύ αυτή η χώρα, που θέλω να διασχίσω μέχρι και το τελευταίο χωριό της. Μακάρι, όταν πάρω αυτοκίνητο, να έχω πολύ ελεύθερο χρόνο, για να ταξιδεύω συχνά και να πραγματοποιήσω τη … λίστα με τα ταξίδια που θέλω να κάνω στο μέλλον και να καταλήξω να θεωρούμαι μια έμπειρη από ταξίδια γυναίκα!

Ι. Μ.