ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥ

 

Ένα γράμμα προς τους γονείς που δουλεύουν πυρετωδώς

 

Αγαπημένοι μου γονείς,

Θέλω να σας ευχαριστήσω που δουλεύετε ασταμάτητα εδώ και πολλά χρόνια. Ξέρω ότι αυτό το κάνετε, για να μη μου λείψει εμένα τίποτα. Χάρη σε εσάς δεν έχω στερηθεί ποτέ το φαγητό μου, τα ρούχα μου, το φροντιστήριο των Αγγλικών, την προπόνηση στο ποδόσφαιρο. Τα δυο τελευταία χρόνια μού αγοράσατε και κινητό, όχι πολύ ακριβό, αλλά κάνω τη δουλειά μου μια χαρά.

Θα ήθελα όμως, όταν γυρίζετε σπίτι, να μην είστε τόσο κουρασμένοι. Συνήθως, όταν κάνω κάτι κακό ή κάποια ζημιά, όχι και πολύ σοβαρή, αμέσως φωνάζετε και αυτό ξέρω ότι συμβαίνει, γιατί είστε εκνευρισμένοι από τη δουλειά σας. Την πληρώνει όμως ο λάθος άνθρωπος.

Σας αγαπώ πολύ,

ο γιος σας.

Α. Σ. 

Αγαπητοί μου γονείς,

Σας γράφω αυτό το γράμμα, για να σας πω τα παράπονά να μου σε σχέση με τη δουλειά σας.

Πολλές φορές νιώθω ότι με παραμελείτε και ότι δεν έχετε χρόνο για εμένα και τον αδερφό μου. Όμως σας καταλαβαίνω, διότι κάνετε ό,τι μπορείτε τώρα, για να μας εξασφαλίσετε ένα καλύτερο μέλλον σε εμένα και στον μικρό.

Θέλω να σας πω πόσο λυπάμαι για σας, επειδή δουλεύετε τόσο σκληρά και ακούτε συνέχεια από εμένα γκρίνια και παράπονα. Παρά την κούρασή σας, με βοηθάτε με τα μαθήματα, αν και δεν είστε δάσκαλοι.

Κάνετε το καλύτερο για εμάς και πιστεύω πως στο μέλλον που θα πετύχουμε στη ζωή μας θα σας κάνουμε χαρούμενους. Έτσι, ο κόπος σας θα ανταμειφθεί.

 

Με αγάπη,

ο γιος σας.

Π. Α. 

Αγαπητοί γονείς,

Λόγω της δουλειά σας, δεν σας βλέπω πολλές ώρες  στο σπίτι.

Αυτό σημαίνει ότι πολλές φορές νιώθω μόνος και ίσως να πιστεύετε ότι μπορεί να έχουμε μια απόμακρη σχέση. Εγώ ξέρω πως όλα αυτά τα κάνετε, για να κερδίσουμε ένα καλύτερο μέλλον. Θέλω να ξέρετε πως δεν σας κρατάω κακία. Το να δουλεύετε τόσες ώρες είναι πολύ εξαντλητικό, οπότε όταν γυρίζετε σπίτι καταλαβαίνω γιατί δεν θέλετε ή δεν έχετε την όρεξη να παίξετε και να ασχοληθείτε μαζί μου.

Τέλος, θα ήθελα να ξαναπώ ότι δεν κρατάω κακία και ότι ελπίζω η δουλειά που κάνετε να σας ευχαριστεί.

Ο γιος σας.

Α. Γ.

Θεσσαλονίκη, 12/11/23

 Αγαπημένοι μου γονείς,

Σας γράφω αυτό το γράμμα, για να σας ευχαριστήσω, που με την εργασία σας, προσφέρετε σε εμένα και στον αδερφό μου ό,τι χρειαζόμαστε για τη ζωή και τη μόρφωσή μας. 

Βέβαια, το γεγονός ότι λείπετε πολλές ώρες από το σπίτι είναι καλό και κακό ταυτόχρονα, διότι μαθαίνουμε να είμαστε ανεξάρτητοι και υπεύθυνοι, κάνοντας κάποιες δουλειές και φροντίζοντας τον εαυτό μας με την καθοδήγησή σας. Αλλά η απουσία σας δεν καλύπτει συχνά το κενό που νιώθουμε στον εσωτερικό μας κόσμο. 

Παρόλα αυτά, ο λίγος χρόνος που περνάμε μαζί σας, φροντίζουμε κι εμείς κι εσείς να είναι δημιουργικός και ευχάριστος.

Με αγάπη, 

ο γιος σας.

Π. Κ.

Αγαπητοί γονείς,

Αποφάσισα να σας στείλω αυτό το γράμμα, γιατί πλέον δεν έχουμε χρόνο να μιλήσουμε, λόγω της δουλειάς σας. Πιστέψτε με, πολλά άλλαξαν!

Αρχικά, ήταν όλα μια χαρά, αλλά από τότε που πήρατε προαγωγή στη δουλειά σας τα πάντα άλλαξαν προς το χειρότερο, αντί προς το καλύτερο. Δεν ήταν δηλαδή έτσι όπως μου το περιγράφατε, πριν συμβεί αυτό. Ακόμα και όταν μου αγοράζετε παραπάνω πράγματα, δεν μπορώ να το συγκρίνω με τα βραδινά επιτραπέζια και τις πρωινές βόλτες στην παραλία ή στο πάρκο. Έτσι και αλλιώς, πιστεύω ότι και εσείς κουράζεστε και ούτε σας αρέσει αυτό που συμβαίνει, όσα λεφτά και αν κερδίζετε από τις κουραστικές δουλειές σας...

Μακάρι κάτι να αλλάξει μετά το γράμμα μου, γιατί νοσταλγώ τις παλιές μας στιγμές.

 

                                         Σας αγαπώ πολύ,

                                           Η κόρη σας

Ε. Κ.

Αγαπητοί μου γονείς,

Σας γράφω αυτό το γράμμα, για να σας περιγράψω πόσο άσχημα νιώθω από τότε που αλλάξατε δουλειά. Το αποτέλεσμα ήταν πως άλλαξε όλη η κατάσταση στο σπίτι μας.

Από το καλοκαίρι που πήγατε στην καινούργια εταιρεία, έχετε σίγουρα μια καλύτερη θέση και υψηλότερη αμοιβή. Ήμασταν όλοι πολύ χαρούμενοι, νομίζοντας ότι η ζωή μας θα αλλάξει προς το καλύτερο. Δυστυχώς, συνέβη το αντίθετο.

Πρώτα από όλα, δουλεύετε από τις εννιά το πρωί έως τις επτά το απόγευμα, με αποτέλεσμα να μην τρώμε ούτε μεσημεριανό μαζί. Όταν επιστρέφετε, είστε συνήθως κουρασμένοι. Αν και θέλετε να ασχοληθείτε μαζί μας, το τηλέφωνό σας χτυπάει όλη την ώρα και πάλι για δουλειά. Επιπλέον, οι νέες δουλειές σας απαιτούν ταξίδια τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Έτσι λείπετε συχνά, ευτυχώς όχι και οι δυο μαζί. Όπως καταλαβαίνετε από τα παραπάνω, μου λείπετε πολύ, παρ’ όλο που τώρα ξοδεύετε περισσότερα για μένα, κάνοντας μου όλα τα χατίρια. Δεν αλλάζω όμως με τίποτα τον χρόνο που περνούσαμε μαζί προηγουμένως, τότε που οι δουλειές σας δεν ήταν τόσο απαιτητικές.

 Εύχομαι να καταφέρετε να βρίσκετε περισσότερο χρόνο για μας!

Με αγάπη,

ο γιος σας.

Θ. Λ. 

Μπαμπά και μαμά,

     Καταλαβαίνω πως είναι απαραίτητο να δουλεύετε, για να μπορούμε να έχουμε ό,τι χρειαζόμαστε, όπως νερό, φαγητό,  υγεία κλπ... αλλά, κερδίζοντας όλα αυτά, χάνουμε πολύτιμο χρόνο ως οικογένεια. Όταν γυρίζετε στο σπίτι πολύ κουρασμένοι, το μόνο που θέλετε να κάνετε εκείνη τη  στιγμή είναι να ξεκουραστείτε, ενώ εγώ πιθανότατα έχω διάθεση για παιχνίδι.

      Ένας καλός τρόπος να αντιμετωπίσουμε τέτοιου είδους προβλήματα θα ήταν το να κανονίζουμε τον χρόνο μας καλύτερα. Πρέπει να αφιερώνετε και λίγο χρόνο την ημέρα σε εμένα. Οι δουλειές του σπιτιού μπορούν να μοιραστούν στη διάρκεια της μέρας, αντί να γίνονται όλες σε μια συγκεκριμένη στιγμή. Εκτός από αυτό, μπορώ και εγώ να βοηθάω στις δουλείες του σπιτιού.

      Φυσικά, εγώ είμαι πολύ μικρός ακόμα, για να καταλάβω κάποια πράγματα, οπότε δεν απαιτώ, αλλά προτείνω. Το μόνο μου παράπονο είναι πως δεν περνάμε πολύ χρόνο μαζί. Ελπίζω να βρούμε μια λύση γι΄ αυτό, γιατί τα παιδικά χρόνια τελειώνουν και είναι κρίμα να χαραμιστούν.

 

Ο γιος σας.

Α. Μ. 

                                                                                            Θεσσαλονίκη, 10/11/2023

 

Αγαπητοί γονείς,

 Σας γράφω αυτό το γράμμα, με σκοπό να σας πω ότι κατανοώ πως εργάζεστε και οι δύο πολλές ώρες. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω, που το κάνετε αυτό, για να μπορείτε να εξασφαλίσετε ένα καλύτερο και πιο άνετο μέλλον και για εμένα, το παιδί σας.

Κατανοώ πως δεν έχετε χρόνο αρκετό, για να με βλέπετε και να περνάμε ωραία μαζί, διότι ξέρω πως ό,τι κάνετε είναι για το καλό μου. Κουράζεστε πολύ κάθε μέρα στις δουλειές σας και σίγουρα μπορεί να αισθάνεστε άσχημα, που έρχεστε σπίτι κουρασμένοι, που λέμε για λίγο τα νέα μας και ύστερα πέφτουμε για ύπνο. Ωστόσο, θα ήθελα να προσπαθήσετε να βρείτε λίγο παραπάνω χρόνο, για να περνάμε μαζί, έστω τα Σαββατοκύριακα, όταν και εγώ δεν έχω σχολείο γιατί μου έχει λείψει αυτό.

Όμως, από την άλλη πλευρά, σκέφτομαι, αν δεν δουλέυατε τόσο σκληρά, θα μεγάλωνα κάτω από πολύ δυσκολες συνθήκες και ίσως να μην μπορούσα να έχω ούτε τα απαραίτητα, ενώ τώρα μου προσφέρετε πολλά περισσότερα αγαθά από τα βασικά.

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                Σας ευχαριστώ για όλα,                                                                                                                                                                                                                                                           Η κόρη σας

 Ι. Μ. 

Το αγαπημένο μου παιδικό παραμύθι

Το 2016, ένα βράδυ, πριν πάω για ύπνο, η μαμά μου μου είπε μια ιστορία που δεν θα ξεχάσω. Αυτή η ιστορία είναι τα Επτά Κατσικάκια.

 «Ήταν μια μαμά κατσίκα και τα επτά της κατσικάκια. Μια μέρα, η μαμά τους έπρεπε να πάει να ψωνίσει και άφησε τα κατσικάκια μόνα τους και τους είπε να μην ανοίξουν την πόρτα σε κανέναν. Την ώρα που η μαμά τους έβγαινε από το σπίτι, την είδε ο λύκος και έβαλε στόχο τα κατσικάκια τώρα που θα ήταν μόνα τους. Έτσι και έγινε. Πήγε, χτύπησε την πόρτα και τα κατσικάκια είδαν κάτω την πόρτα τα πόδια του λύκου, οπότε ο λύκος έφυγε. Προσπαθούσε και προσπαθούσε, μέχρι που τα κατσικάκια πίστεψαν ότι ο λύκος είναι  η μαμά τους εκτός από το μικρό, το οποίο ξέρει την μαμά του απ’ έξω και ανακατωτά. Τότε τα κατσικάκια άνοιξαν την πόρτα και μπήκε ο λύκος μέσα στο σπίτι. Τα κατσικάκια κρύφτηκαν, αλλά τα βρήκε όλα και τα έφαγε εκτός από το μικρό, που κρύφτηκε καλά. Όταν η μαμά τους γύρισε και μπήκε μέσα στο σπίτι, τα είδε όλα ακατάστατα. Το μικρό τής τα είπε όλα και πήρε τα ραπτικά της και πήγανε να βρούνε τον λύκο. Ψάχνανε και ψάχνανε, μέχρι που τον βρήκαν να κοιμάται  κάτω από ένα δέντρο. Πήγαν πιο κοντά και η μαμά του έκοψε την κοιλιά και τα κατσικάκια βγήκανε από την κοιλιά του λύκου. Η μαμά έβαλε στην κοιλιά του λύκου πέτρες αντί για τα κατσικάκια. Μετά από λίγο, ο λύκος ξύπνησε, πήγε να πιει νερό στο ποτάμι και έτσι πως έπινε, έπεσε μέσα και πνίγηκε. Έτσι τα κατσικάκια ζήσαν και πάλι χαρούμενα». 

Την ώρα που η μαμά μου έλεγε το παραμύθι, ένιωσα λύπη για τα κατσικάκια αλλά επίσης πήρα ένα μάθημα, ότι δεν πρέπει να ανοίγουμε την πόρτα σε ξένους. Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτό το παραμύθι.  

Μ. Τ. 

Πριν  μερικά  χρόνια,  όταν ήμουν πιο μικρή  σε ηλικία, άκουσα μια ιστορία. Ήταν ένα βράδυ που δεν με έπιανε  ο ύπνος. Τότε  ήρθε  η γιαγιά μου  στο δωμάτιο  και είπε σε εμένα και στην αδελφή  μου μια ιστορία με γοργόνες:

"Πριν χρόνια  υπήρχαν  κάποιες  γοργόνες που έμεναν σε μακρινές  θάλασσες  και  ωκεανούς. Ήταν όλες πολύ αγαπημένες, ύστερα όμως από λίγο καιρό, ήρθε στον ωκεανό τους μια μεγάλη και κακιά γοργόνα που ήθελε το κακό των άλλων γοργονών. Τότε, όλες οι  γοργόνες μαζεύτηκαν και αποφάσισαν να φύγουν και να αφήσουν την κακιά  γοργόνα  μόνη της,  γιατί δεν μπορούσαν να ζουν σε εκείνο τον ωκεανό. Η κακιά γοργόνα είχε σκορπίσει το μίσος της παντού και όλα είχαν γίνει  μαύρα και έρημα. Ύστερα από λίγες μέρες έφυγαν και δεν τους ξαναείδε ποτέ κανείς".

Εγώ μετά  ρώτησα τη γιαγιά μου πού πήγαν και αν θα ξαναερχόντουσαν, αλλά η γιαγιά μου δε γνώριζε κι έμεινα με την απορία. Πάντως, αυτή η ιστορία μου έμεινε  αξέχαστη. 

Αυτή η  ιστορία  μπορεί  να συνδεθεί  άμεσα  με την πραγματικότητα, γιατί μπορεί οι άνθρωποι που έχουν μίσος για άλλους ανθρώπους να διώξουν τους καλόκαρδους ανθρώπους, μπορεί όμως οι ίδιοι οι καλόκαρδοι να θέλουν να φύγουν, για να μη μαυρίσουν και τη δικιά τους ψυχή. 

Π. Χ. 

 

Ένα από τα παραμύθια που έχω ακούσει και με σημάδεψαν μου το έχει διηγηθεί, την ώρα του μαθήματος, η δασκάλα που είχα στην Γ' τάξη του Δημοτικού. 

Στο παραμύθι υπάρχει ένας πλούσιος και αξιοπρεπής άνθρωπος, τον οποίο δεν ενδιέφεραν τα προβλήματα και η ζωη των άλλων εκτός των δικών του.Μια ημέρα, ένας ζητιάνος άνθρωπος που ήταν άστεγος και φτωχός τού ζήτησε ένα πιάτο φαγητό ή μια μικρή ελεημοσύνη. Εκείνος δεν τον βοήθησε, αλλά θύμωσε και μαζί του. Ο ζητιάνος ζητούσε  βοήθεια κάθε μέρα, παρόλα αυτά ο πλούσιος άνθρωπος δεν τον βοήθησε.

Ωστόσο, η στάση απέναντι του άλλαξε, όταν ο ίδιος βρέθηκε σε κάποια ανάγκη και τον βοήθησε ο ζητιάνος. Εκείνος ευχαρίστησε τον ζητιάνο και τον ευγνωμονούσε καθημερινά .

Από τότε άλλαξε η στάση του απέναντι στους ανθρώπους και τους φερόνταν με καλοσύνη και συμπόνια. Το ηθικό δίδαγμα του παραμυθιού είναι ότι πρέπει να εκτιμούμε τους ανθρώπους και να τους συμπεριφερόμαστε με ευγένεια. 

Μέσα από αυτό το παραμύθι κατάλαβα πως πρέπει να αναγνωρίζουμε την αξία κάθε ανθρώπου και να του συμπεριφερόμαστε με ευγένεια άσχετα από την κατάσταση στην οποία βρίσκεται. 

 Α. Χ. 

Ο ψαράς και η γυναίκα του    

Το παραμύθι αναφέρεται σε ένα φτωχικό ζευγάρι το οποίο ζούσε σε ένα φτωχικό χωριό. Μια συνηθισμένη μέρα, όπως οι υπόλοιπες, το αγόρι πάει να ψαρέψει, για να έχουν να φάνε το απόγευμα, οπότε θα πήγαινε ο άντρας στο σπίτι. Πάει το αγόρι στο ποτάμι και έκανε την προσευχή του να μπορέσει να ψαρέψει έστω και ένα ψάρι. Τότε ανεβάζει ένα μεγάλο, χοντρό αλλά και πολύ περίεργο ψάρι. Το ψάρι του λέει ότι το κρέας του δε θα είναι νόστιμο, γιατί είναι ένας πρίγκιπας, ο οποίος μεταμορφώθηκε σε ένα τόσο διαφορετικό και μοναδικό ψάρι. Ο άντρας κουρασμένος, απλά δεν απάντησε τίποτα και άφησε το ψάρι να φύγει μετά τα λόγια που του είπε. Το ψάρι το ένιωθε σαν χρέος του, ό,τι και αν ζητήσει ο ψαράς, να του το εκπληρώσει. Τότε η γυναίκα ακούγοντάς το, πάει με τον άντρα της εκεί, για να κάνει μια ευχή. Κάπως έτσι περνούσαν μήνες και η γυναίκα γινόταν όλο και πιο διπρόσωπη, αφού κάθε φορά ζητούσε όλο και πιο πολλά. Μια μέρα ξαπλώνοντας η γυναίκα σκεφτόταν ότι θέλει να γίνει ανώτερη. Λέει στον άντρα της να πάει στο ψάρι, άλλα ο άνεμος γινόταν ολοένα πιο δυνατός. Φτάνει ο άντρας στο ποτάμι και το ψάρι καταλαβαίνει την κατάχρηση εξουσίας, Έτσι, του λέει: «Πήγαινε πάλι στο σπίτι σου κι όλα θα γίνουν όπως παλιά». Ο άντρας επέστρεψε επιτέλους χαρούμενος στο σπίτι του. Αν και φτωχός, ήταν ευτυχισμένος. Φτάνοντας στην παλιά του καλύβα, βλέπει την γυναίκα του να μαγειρεύει ψάρια. Και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

Α. Μ.

Η Κοκκινοσκουφίτσα

Το αγαπημένο μου παραμύθι έναι η Κοκκινοσκουφίτσα. Η ιστορία αφορά ένα μικρό κορίτσι που φορούσε πάντα μια κόκκινη κάπα και την έλεγαν Κοκκινοσκουφίτσα. Μια μέρα, αποφάσισε να επισκεφθεί τη γιαγια της, διότι ήταν άρρωστη. Η μαμά της την άφησε να πάει, όμως της είπε, ξεκάθαρα, να μη μιλήσει σε κανέναν στον δρόμο. Στην διαδρομή όμως συναντησε έναν λύκο, ο οποίος, μόλις έμαθε πού πήγαινε, αμέσως την κορόιδεψε, για να φτάσει εκεί πρώτος. Μετά από πολλή ώρα, μολις η Κοκκίνοσκουφίτσα έφτασε, μπηκε μέσα και πλησίασε την άρρωστη γιαγιά της. Αποδείχθηκε τελικά ότι δεν ήταν η γιαγιά της, αλλα ο κακός λύκος, που έφτασε εκεί πρώτος. Πάλι καλά, όμως, γιατί την τελευταία στιγμή περνούσε έξω από το σπίτι ένας περαστικός κυνηγός και έσωσε και την Κοκκινοσκουφίτσα αλλά και την γιαγιά της. Και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα. Το δίδαγμα της ιστορίας αυτής είναι ότι δέν πρέπει να εμπιστευόμαστε τόσο εύκολα ξένους ανθρώπους. Αντίθετα, ας είμαστε πάντα και παντού, πολύ προσεκτικοί.  

Σ. Σ.

 

Πώς πέρασα τις διακοπές των Χριστουγέννων; 

Οι διακοπές των Χριστουγέννων ήταν μια περίοδος για την οποία έκανα πολλή υπομονή. Κατά τη διάρκειά τους προσπάθησα να ξεκουραστώ και να περάσω ευχάριστα τις μέρες μου. Αρχικά, πέρασα πολλές ώρες με τους συγγενείς μου και τους φίλους μου. Παρόλο που οι γονείς μου δούλευαν αρκετά, προσπάθησαν για μια ακόμη φορά να μου προσφέρουν ευχάριστες στιγμές με παιχνίδι, συζητήσεις και νόστιμο φαγητό. Ανήμερα των Χριστουγέννων, φάγαμε ένα υπέροχο γεύμα φτιαγμένο από τη μαμά μου και τη θεία μου και, έπειτα, πήγαμε για έναν όμορφο καφέ στην παραλία. Την Πρωτοχρονιά αλλάξαμε τον χρόνο στο σπίτι μας και παίξαμε επιτραπέζιο. Το φλουρί της βασιλόπιτας το κέρδισα εγώ και ελπίζω το 2024 να είναι η τυχερή μου χρονιά.

Γ. Α. 

Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ 

Αν έπρεπε να διαλέξω από όλο τον κόσμο, τον πιο σπουδαίο άνθρωπο, θα διάλεγα την μητέρα μου.

Μπορεί να μην έχει ανακαλύψει νέους πλανήτες και να μην της ανήκει κάποιο μακρινό νησί, μεγαλώνει όμως εμένα και τις δύο μου αδερφές.

Η μαμά μου είναι ξεχωριστή! Τα χρυσά της μαλλιά προσδιορίζουν και το όνομα της. Την λένε Χρύσα. Τα καστανά της μάτια λάμπουν σαν τις ακτίνες του ήλιου. 

Αυτό που θαυμάζω περισσότερο όμως είναι αυτό το χαμόγελο και αυτά τα χέρια! Πόσες αγκαλιές και πόσα χάδια μου έχουν μοιράσει! 

Είναι κανονική σε ύψος, αλλά κάθε φορά που την κοιτάζω στα μάτια, μου θυμίζει τον πιο ψηλό υπερήρωα όλου του κόσμου. Άλλωστε, όταν αγαπάς κάποιον πραγματικά, τον βλέπεις πάντα σαν τον πιο ψηλό και τον πιο σπουδαίο άνθρωπο του κόσμου, όσο κοντός και αν είναι.  

Όλη μέρα, δουλεύει, για να μας μεγαλώσει και να μας παρέχει ό,τι χρειαστούμε. Είναι πάντα δίπλα μας, και στα εύκολα και στα δύσκολα. Στέκεται άγρυπνος φρουρός που μας προστατεύει πάντα, ακόμα και αν δεν μας βλέπει εκείνη την ώρα. 

Η μητέρα μου είναι ένας ιδιαίτερος άνθρωπος, γεμάτος αρετές και προσόντα, αλλά και αυτά να μην είχε, πάλι θα την αγαπούσα, γιατί είναι η καλύτερη μαμά του κόσμου! 

Ι. Μ. 

 

 

Η μητέρα μου, όπως όλες οι νοικοκυρές, έχει ελάχιστο ελεύθερο χρόνο λόγω των πολλών της υποχρεώσεων. Η δικιά μου μητέρα το πρωί ξυπνά νωρίς. Όλοι φεύγουμε στη δουλειά μας. 

Μόλις γυρίσει, πρέπει να πάει σπίτι και να μαγειρέψει για το μεσημεριανό μας. Ύστερα, καθαρίζει το σπίτι, ώστε να είναι καθαρό και να μυρίζει ωραία. Αφού κάνει όλα αυτά, μετά πρέπει να βοηθήσει και την αδελφή μου με τα μαθήματα, καθώς και να προσέχει τον μικρό μου αδελφό, όποτε μπορεί, αλλιώς τη δουλειά αυτή πρέπει να την αναλάβω εγώ, για να βοηθήσω. 

Το απόγευμα έχει  λίγο ελεύθερο χρόνο, ώστε να ασχοληθεί μαζί μας και το βράδυ ετοιμάζεται για ύπνο για την επόμενη μέρα. 

Ωστόσο, τα Σαββατοκύριακα είναι πιο χαλαρή, συνεπώς, μπορεί να ασχολείται μαζί μας και να ξεκουράζεται περισσότερο.

Α. Γ. 

Η μητέρα μου ξυπνάει νωρίς το πρωί. Ετοιμάζει το πρωινό μας και φεύγει για το σχολείο της. Είναι καθηγήτρια πληροφορικής. Όταν τελειώσει το μάθημά της, γυρνάει σπίτι και μαγειρεύει. Κάποιες φορές μαγειρεύει από το βράδυ, επειδή σχολάει αργά. Το μεσημέρι μάς ετοιμάζει να φάμε και μετά κάθεται στον υπολογιστή, για να ετοιμαστεί για τη δουλειά της. Κάποιες φορές βάζει πλυντήρια, σιδερώνει ή βάζει ηλεκτρική σκούπα. Μερικά απογεύματα, πηγαίνει στη γιαγιά και στον παππού μου, που μένουν κοντά, ή για ψώνια στο σούπερ μάρκετ. Το βράδυ βλέπει την αγαπημένη σειρά της στην τηλεόραση και κοιμάται συνήθως νωρίς.

Σ. Α.

Βόλτα στο δάσος

Μια ήσυχη μέρα του Σαββάτου, αποφασίσαμε,  με τους γονείς και την αδερφή μου, να πάμε μια ήρεμη βόλτα στο δάσος, μιας και ήταν πολύ κοντά στο σπίτι μας, αφού μέναμε λίγο έξω από την Αθήνα. Παράλληλα, όμως, είπαμε να πάρουμε σε ένα μικρό καλαθάκι λίγα φαγητά, για να κάνουμε πικ-νικ. Είπαμε να πάρουμε και τη γιαγιά μου, αφού της αρέσει να βρίσκεται στην φύση και λατρεύει τα λουλούδια, κυρίως τις μαργαρίτες και τους ιβίσκους, που έχουν τα αγαπημένα της χρώματα. 

Όταν φτάσαμε σε ένα ήσυχο μέρος, αρχίσαμε να ακούμε νότες στο πιάνο και τραγούδια στην κιθάρα. Μόλις πλησιάσαμε, είδαμε τρεις τραγουδιστές και τους ρωτήσαμε γιατί ήταν εκεί. Μας απάντησαν πως ήταν μια μπάντα και μας εξήγησαν πως είχε χαλάσει το στούντιό τους, οπότε χρειάζονταν ένα μέρος για πρόβα. Θυμήθηκα τότε πως, όταν ήμουν μικρή, μαζί με τους φίλους μου, προσποιούμασταν πως παίζαμε ο καθένας το δικό του όργανο σε ένα κονσέρτο και μας έβλεπε όλος ο κόσμος. Τότε συγκινήθηκα και το βράδυ κάλεσα όλους τους παιδικούς μου φίλους, καθίσαμε στο γρασίδι και τραγουδούσαμε. 

Σ. Σ. 

Ατυχίες ταξιδιωτικές

    Φέτος τα Χριστούγεννα, είχαμε κανονίσει να πάμε για διακοπές κάπου εκτός πόλης, κάπου στο εξωτερικό. Μια ωραία μέρα του Δεκέμβρη, πήγαμε με τη μαμά και τον μπαμπά μου να κλείσουμε εισιτήρια για Λονδίνο, καθώς η θεία μου μένει εκεί και, μόλις γέννησε το πιο αξιολάτρευτο μωράκι, θέλαμε να της κάνουμε έκπληξη. Έτσι, όταν έφτασε είκοσι δύο του μηνός, ανυπόμονοι για το ταξίδι μας, φτιάξαμε βαλίτσες και φύγαμε αισιόδοξοι και σίγουροι για το αεροδρόμιο.

    Μόλις φτάσαμε, μπήκαμε μέσα και πήγαμε να δούμε τα ωράρια των πτήσεων και το πότε έφευγαν. Η δική μας πτήση δεν υπήρχε πουθενά. Πήγαμε και ρωτήσαμε μια υπάλληλο, που φαινόταν καλή και ευχάριστη, όμως η απάντησή της ήταν αβέβαιη και ειρωνική. Πίστευε πως ήταν αστεία, όμως εμείς είχαμε αγχωθεί πολύ.

    Αμέσως ξαναρωτήσαμε έναν άλλο κύριο, ο οποίος μας είπε ότι η πτήση μας είχε ήδη φύγει και ότι δεν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι. Τότε ο μπαμπάς μου, για να μη μας στεναχωρήσει, πήγε και αγόρασε άλλα τρία καινούργια εισιτήρια από έναν κύριο, στον οποίο την τελευταία στιγμή κάτι έτυχε και δεν μπορούσε να ταξιδέψει, όμως τα πουλούσε πάρα πολύ ακριβά. Χαρήκαμε, όμως, γιατί είχαμε μια δεύτερη ευκαιρία. Στο τέλος, ανεβήκαμε στο αεροπλάνο και φύγαμε.

    Όταν φτάσαμε, μάθαμε ότι η θεία μου είχε μετακομίσει στη Γερμανία και, τελικά, δεν την είδαμε. Τώρα πείτε μου, εσείς θα ξοδεύατε τόσα πολλά λεφτά, για να φτάσετε σε μια πόλη, χωρίς να είστε σίγουροι κατά πόσο το άτομο που θέλετε να δείτε είναι εκεί;

Σ. Σ.

Η Αγάπη των Γονιών μου μέσα από μια Γιορτή

Στη γιορτή μου φέτος πέρασα πολύ όμορφα. Ένας από τους λόγους, για τους οποίους μου άρεσε τόσο πολύ η συγκεκριμένη μέρα, ήταν ότι οι γονείς μου μπόρεσαν να μου αγοράσουν πολλά δώρα τα οποία ήθελα εδώ και πολύ καιρό. Χάρηκα πάρα πολύ με αυτά που πήρα, καθώς τα χρειαζόμουν και είμαι σίγουρη πως θα μου φανούν πολύ χρήσιμα. Επιπλέον, νιώθω και πολύ ευγνώμων για όλα όσα πήρα, αλλά και τυχερή, που οι γονείς μου μπόρεσαν να μου αγοράσουν έστω και κάποια δώρα, προκειμένου να νιώσω ευχαρίστηση και χαρά.

Σ. Σ. 

Ο ιδιαίτερος δεσμός με τη μητέρα μου

Νιώθω πιο κοντά στη μαμά μου, γιατί τη βλέπω περισσότερο. Ο πατέρας μου επιστρέφει μετά τις τρεις το μεσημέρι, ενώ η μαμά μου πιο νωρίς. Επίσης, ως τη μόνη γυναίκα στο σπίτι, την προστατεύω πιο πολύ. Μαζί της πάω για ψώνια, για καφέ, αλλά και στη θάλασσα. Ακόμα και όταν είναι να ταξιδέψω κάπου, θα πάω με εκείνη, γιατί ο πατέρας μου έχει πολλή δουλειά και το καλοκαίρι. Γενικά, περνάμε μαζί πολύ χρόνο.

Μ. Μ. - Ε. Τ. 

Η ιερότητα της μητέρας στη ζωή μας

Πιστεύω ότι τα παιδιά νιώθουν πιο κοντά στη μαμά τους, γιατί εκείνη φροντίζει τα πάντα, όπως τις δουλειές του σπιτιού και την ανατροφή τους. Η μαμά μου είναι ιερή, γιατί αυτή μας γέννησε, μας μεγάλωσε και μας έμαθε πολλά πράγματα. Η «μαμά» δεν είναι απλώς μια λέξη· είναι ο άνθρωπος που σε αγαπάει πιο πολύ από όλους και σου έδωσε τη ζωή. Εγώ προσωπικά νιώθω πιο κοντά της γιατί οι γονείς μου είναι χωρισμένοι, οπότε ήμουν περισσότερο μαζί της και έκανε τα πάντα για μένα.

Α. Δ. - Ε. Τ.