ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ

Ελατήριο: Ένα πολυεργαλείο

γράφει ο Μ. Χ. 

Ø  Ορισμός: Ελατήριο ονομάζεται ένα μηχανικό εξάρτημα, το οποίο έχει την ικανότητα να αποθηκεύει μηχανική ενέργεια παραμορφωμένο προσωρινά. Συνήθως το σχήμα είναι ελικοειδές, αλλά υπάρχουν και ελατήρια σε σχήμα ράβδου, οι σούστες. Τα ελατήρια συνήθως κατασκευάζονται από χάλυβα.

Ø  Βασικές αρχές συμπεριφοράς: Το κάθε ελατήριο μπορεί να παραμορφωθεί ως προς μία διάστασή του αποθηκεύοντας το έργο της παραμόρφωσης ως εσωτερική ενέργεια του υλικού του. Ταυτόχρονα, το ελατήριο ασκεί και αυτό δικιά του δύναμη αντίστοιχα αντιστεκόμενο στην εξωτερική δύναμη και επαναφέρει το ελατήριο στην αρχική του κατάσταση, γι΄ αυτό ονομάζεται και δύναμη επαναφοράς.

Ø  Χρήσεις του ελατηρίου σε διάφορες τεχνολογικές εφαρμογές : Τα ελατήρια είναι ένα απαραίτητο υλικό που χρησιμοποιείται σε διάφορες εφαρμογές και εξαρτήματα. Στην πραγματικότητα, συρμάτινα ελατήρια χρησιμοποιούνται σχεδόν σε κάθε βιομηχανία.

§  Στα μηχανικά ρολόγια: Ένα μηχανικό ρολόι τροφοδοτείται από ένα ελατήριο. Αυτό γίνεται βασικά με το χέρι, κουρδίζοντας το ρολόι από την κορώνα και συσπειρώνεται το ελατήριο και αυτό με τη σειρά του απελευθερώνει ενέργεια σε μια αλυσίδα από γρανάζια.

§  Στα αυτοκίνητα: Τα ελατήρια αποτελούν ένα σημαντικό εξάρτημα για τη λειτουργία του σύγχρονου θερμικού κινητήρα. Τα βασικά καθήκοντα που πρέπει να εκπληρώσουν είναι τρία: Το πρώτο είναι η στεγανότητα του κυλίνδρου και η συγκράτηση των καυσαερίων στον θάλαμο καύσης. Η επόμενη λειτουργία των ελατηρίων είναι να ξύνουν το λιπαντικό και να ρυθμίζουν το φιλμ λαδιού που μένει στο χιτώνιο για να λιπάνει τα κινούμενα μέρη, αλλά και να συμβάλλει στη στεγανότητα της συναρμογής. Τέλος, η διαχείριση της θερμοκρασίας του εμβόλου είναι άλλο ένα σημαντικό έργο που αναλαμβάνουν τα ελατήρια.
                                             

                    

Στις ζυγαριές: Ο ζυγός με ελατήριο δεν είναι ιδιαίτερα ακριβής, καθώς η σταθερότητα του ελατηρίου, από το οποίο εξαρτάται η ζύγιση, όπως και το μήκος του είναι δυνατό να επηρεαστούν από τις συνθήκες του περιβάλλοντος και ιδιαίτερα από τη θερμοκρασία. Το βασικό του μειονέκτημα είναι ότι η ακρίβεια ζύγισης επηρεάζεται άμεσα και καθοριστικά από τις γεωγραφικές συντεταγμένες και το υψόμετρο του τόπου στον οποίο εκτελείται η ζύγιση.

                              

§  Στα τραμπολίνα: Το τραμπολίνο χρησιμοποιεί εκατοντάδες άκρα επέκτασης με άγκιστρο ή ελατήρια εφελκυσμού προσαρτώντας το υλικό βάσης του τραμπολίνο στο μεταλλικό σκελετό. Τα ελατήρια ασφαλίζουν τη βάση στη θέση της και την παρέχουν με ευελιξία και αναπήδηση. Όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των ελατηρίων που χρησιμοποιούνται, τόσο μεγαλύτερη είναι η αναπήδηση.

    

Πηγές

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%BF

https://goldcenter.gr/%CF%84%CE%B9-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CE%BC%CE%B7%CF%87%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%81%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B9/

https://autospecialist.gr/oi-typoi-twn-elatiriwn/

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%96%CF%85%CE%B3%CF%8C%CF%82#%CE%96%CF%85%CE%B3%CF%8C%CF%82_%CE%BC%CE%B5_%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%BF

https://blog.athensweekly.gr/%CE%B5%CF%86%CE%B1%CF%81%CE%BC%CE%BF%CE%B3%CE%AD%CF%82-%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%AF%CF%89%CE%BD/

ΠΩΣ ΘΑ ΗΤΑΝ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ ΧΩΡΙΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΡΕΥΜΑ;

Η σημερινή ζωή χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα θα ήταν αναμενόμενα δύσκολη και διαφορετική από αυτή που έχουμε συνηθίσει. Καταρχάς για τον φωτισμό του σπιτιού τη νύχτα θα χρησιμοποιούσαμε λάμπες πετρελαίου είτε λάμπες λαδιού, κεριά, τζάκια και λάμπες υγραερίου. Έτσι, με αυτές τις εναλλακτικές θα υπήρχε φώς σε όλο το σπίτι με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. Για τη θέρμανση στα σπίτια θα χρησιμοποιούσαμε είτε μια εστία φωτιάς είτε σόμπες ή τζάκια που ανάβουν με ξύλα. Για την αποθήκευση τροφίμων που έπρεπε να διατηρηθούν κρύα θα χρειαζόταν να βάλουμε τα τρόφιμα (π.χ. κρέατα) στο δωμάτιο το οποίο δεν το έβλεπε πολύ ο ήλιος  δηλαδή το πιο κρύο. Επίσης το μαγείρεμα θα γινόταν στην παραδοσιακή ξυλόσομπα που ανάβει με ξύλα. Για άλλες γενικές δουλειές όπως το πλύσημο των ρούχων θα τα πλέναμε στη σκάφη ή με ένα χειροκίνητο πλυντήριο καθώς δεν θα υπήρχαν τα σύγχρονα ηλεκρονικά πλυντήρια.

Ο ελεύθερος χρόνος θα περνούσε ευχάριστα διαβάζοντας ένα βιβλίο, καθαρίζοντας το σπίτι, πηγαίνοντας βόλτες, ακόμη θα μπορούσαμε να γνωριστούμε καλύτερα με τους γείτονές μας. Οι δουλειές των ανθρώπων θα περιορίζονταν και δεν θα ήταν τόσο εύκολες και επίσης δεν θα είχαν γίνει τόσες σημαντικές ανακαλύψεις. Ακόμη, δεν θα υπήρχε τόση μόλυνση στις πόλεις διότι θα υπήρχαν λιγότερα αυτοκίνητα και εργοστάσια και πολλοί ίσως θα επέλεγαν το ποδήλατο ως μέσο μετακίνησης. Επιπρόσθετα η μετακίνηση τη νύχτα θα ήταν αρκετά δύσκολη καθώς δεν θα υπήρχε φώς στους δρόμους άρα οι άνθρωποι δεν θα επέλεγαν να βγαίνουν βόλτες αργά, μετά τη δύση του ηλίου.

Συνοψίζοντας, η ζωή σήμερα χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα θα ήταν αναμενόμενα πιο δύσκολη και διαφορετική από τη μια, αλλά από την άλλη αν χρησιμοποιούσαμε εναλλακτικές μορφές ενέργειας τελικά ίσως να είχαμε μια καλύτερη ζωή. 

Α. Ξ. 

Φανταστείτε ότι είστε ένας Αχαιός πολεμιστής στο ελληνικό στρατόπεδο, ενώ διαπληκτίζονται οι κορυφαίοι Αγαμέμνονας και Αχιλλέας. Εάν θέλετε να τους συνετίσετε, τι θα τους λέγατε;

 

Αν ήμουν Αχαιός πολεμιστής στο στρατόπεδο, πρώτα θα αποφάσιζα να μιλήσω στον Αγαμέμνονα, επειδή ήταν ο αρχηγός των Αχαιών στην εκστρατεία εναντίον της Τροίας. 

Θα του έλεγα λοιπόν ότι, λόγω της θέσης που κατέχει στο στράτευμα, λόγω του είναι ο στρατηγός, το μοναδικό πράγμα για το οποίο οφείλει να ενδιαφέρεται είναι η νίκη του στρατού του.

Επομένως, δεν είναι λογικό να τον ενδιαφέρουν άλλα ανούσια θέματα, όπως τα τρόπαια του πολέμου, ακόμα και αν αυτά αφορούν ανθρώπους.

Θα τον προέτρεπα να σταματήσει να είναι εγωιστής και, επίσης, θα του τόνιζα ότι, αν νικούσε στη μάχη, θα είχε πολλά βραβεία, κυρίως όμως τη φήμη και την ανδρεία του νικητή.

Έτσι θα του έλεγα, να συγκεντρωθεί στον σκοπό του, ώστε να νικήσει.

Αντιθέτως, στον Αχιλλέα θα έλεγα ότι πιστεύω ότι έχει δίκιο, αλλά αντιδρά υπερβολικά. Επίσης, θα του ανέφερα τη δυσαρέσκεια του ελληνικού στρατού, που δεν πολεμάει πια μαζί τους ένας έμπειρος και καλός πολεμιστής.

Τέλος, θα του επισήμανα ότι, αν βοηθήσει να νικήσουν οι Αχαιοί τους Τρώες, θα του επιστραφεί η Βρισηίδα και στον Αγαμέμνονα η Χρυσηίδα. Γι’ αυτό, πρέπει να κάνει υπομονή και να σεβαστεί τον ανώτερό του στο στράτευμα, καθώς και τις διαταγές που του δίνει.

Α. Σ. 

Αγαμέμνονα και Αχιλλέα, φτάνει πια ο τσακωμός!

Αρχικά, Αχιλλέα, θα ήθελα να σου πω πως δεν πρέπει να σκέφτεσαι μόνο τι είναι συμφέρον για σένα. Σκέψου το συμφέρον όλων μας και την τιμή της ανδρείας. Προσπάθησε να είσαι λογικός και σταμάτα να βρίζεις τον Αγαμέμνονα.

Τώρα και εσύ, Αγαμέμνονα, από την πλευρά σου, ηρέμησε και δες το λογικά. Μη σκέφτεσαι μόνο το λάφυρο και μην το στερήσεις από τον Αχιλλέα, αλλά μπες για λίγο στη θέση του. Λοιπόν, κορυφαίοι Αγαμέμνονα και Αχιλλέα, εγώ ως ένας απλός Αχαιός, πιστεύω πως έχετε δίκιο, ο καθένας από την πλευρά του. Όμως τώρα πια, για να καταφέρουμε να γλιτώσουμε από τις συμφορές που μας βρήκαν, πρέπει να συνεργαστείτε και να σκεφτείτε πως πάνω από όλα πρέπει να βάζουμε την αγάπη για την πατρίδα και όχι ένα λάφυρο, για το οποίο και μαλώνετε.

Σε καταλαβαίνω, Αχιλλέα, που δεν θέλεις να στερηθείς το λάφυρο που με τόσο κόπο πήρες. Αλλά και εσύ, Αγαμέμνονα, ξέρω ότι νοιάζεσαι για τον λαό σου, αλλά δεν θέλεις να αδικηθείς.

Προτείνω, λοιπόν, να μιλήσετε με ηρεμία και είμαι σίγουρος ότι θα βρείτε μια λύση σε αυτή την διαμάχη.

Δ. Ρ.

Αν ήμουν ένας Έλληνας στρατιώτης, θα ήθελα να μιλήσω στους μεγάλους πολεμιστές, Αγαμέμνονα και Αχιλλέα, για να τους βοηθήσω, να τους λογικεύσω για τον άδικο τσακωμό τους, που έφερε ένα χάος, όποτε θα ήθελα να μιλήσω ξεχωριστά στον κάθε ένα για τα λάθη που έχει κάνει σε αυτόν τον θλιβερό τσακωμό. Θα  ήθελα, πρώτα, να μιλήσω ξεχωριστά στον αρχιστράτηγο Αγαμέμνονα.

«Σε συμβουλεύω να μην είσαι τόσο άδικος με τον Αχιλλέα. Δεν έπρεπε να του πάρεις το πολυτιμότερο βραβείο από τα χεριά του, έπρεπε να το συζητήσεις μαζί του για μια καλύτερη λύση. Επίσης, Αγαμέμνονα, δεν έπρεπε να βρίσεις με τόσο υποτιμητικά λόγια τον κορυφαίο πολεμιστή Αχιλλέα.

Τώρα, Αχιλλέα, θέλω να σε συμβουλέψω για τον τσακωμό σου με τον Αγαμέμνονα και το δίκιο σου, αλλά και για τα λάθη που έχεις κάνει. Πιστεύω ότι είχες δίκιο που θύμωσες, όταν σου πήρε αυτό το βραβείο το όποιο ήταν πολύ σημαντικό για όλους. Αλλά δεν θα έπρεπε να μας εγκαταλείψεις, επίσης δεν έπρεπε να τον βρίσεις έτσι, γιατί είναι αρχιστράτηγος, όποτε έπρεπε να δείξεις ανωτερότητα».

Α. Τ.

Αχιλλέα, σε συμβουλεύω να βάζεις πάνω απ’ όλα την τιμή και την αληθινή  ανδρεία, για να σε σέβονται όλοι. Όμως εσύ, Αχιλλέα, βρίζεις άσχημα τον Αγαμέμνονα, ο οποίος αντιδρά με την ίδια λογική.

Αγαμέμνονα, το σωστό είναι να επιστρέψεις την Χρυσηίδα και να πάρεις την Βρισηίδα του Αχιλλέα, για να έχεις εσύ ένα δικό σου λάφυρο.

Για να μην νιώθετε αδικημένοι, πρέπει να βάλετε πάνω απ’ όλα την αγάπη σας για την πατρίδα. Επομένως, σας συμβουλεύω να σταματήσετε αυτά που κάνετε και να βοηθήσετε ο ένας τον άλλον.

Α. Σ. 

Αχιλλέα και Αγαμέμνονα,

Δεν είναι ανάγκη να λύνετε τις διαφορές σας με εκβιασμούς και απειλές. Καλύτερα για όλους θα ήταν να μη δίνετε τόση σημασία σε ένα βραβείο.

Υπάρχουν πολύ σημαντικότερα πράγματα στη ζωή και, όταν το βραβείο είναι μια γυναίκα, δε μου φαίνεται τόσο σπουδαίο… Το καλύτερο θα ήταν να σας σέβεται ο λαός σας.

Από την μια, ο Αχιλλέας έχει δίκιο να, γιατί κέρδισε το βραβείο με την αξία του, αλλά καταλαβαίνω ότι ο Αγαμέμνονας ζηλεύει και θα έκανε τα πάντα, για να ήταν στη θέση του Αχιλλέα.

Κατά τη γνώμη μου, η αγάπη και ο σεβασμός του λαού σας είναι το σημαντικότερο, βραβεία θα έχετε πολλά στη ζωή σας, αλλά, για να σας αγαπήσει ο λαός σας, απαιτείται χρόνος και υπομονή.

Ι. Ν.

Πώς ένιωσε η Ανδρομάχη όταν είδε τον Έκτορα; 

Μόλις η Ανδρομάχη είδε τον Έκτορα, ένιωσε μεγάλη συγκίνηση και ένταση, επειδή κατάλαβε ότι βρίσκεται σε κίνδυνο. Έπειτα, προσπάθησε να τον μεταπείσει και να τον κάνει να αποσυρθεί από τον πόλεμο. Μέσα από την επίκληση στο συναίσθημα, επιχείρησε να τον κάνει να καταλάβει ότι η συμμετοχή στον πόλεμο είναι λάθος. Χρησιμοποίησε ακόμη και τον Αστυάνακτα, για να μπορέσει να του αλλάξει γνώμη, πράγμα που τελικά δεν κατάφερε.

Γ. Α. 

Είμαι η Ανδρομάχη, η κόρη του βασιλιά Πριάμου και σύζυγος του ηρωικού Έκτορα. Βίωσα έντονα συναισθήματα, όταν είδα τον σύζυγό μου στον αγώνα της Τροίας. Καθώς ο Έκτορας στεκόταν εκεί, πολεμώντας για την πόλη του, τα συναισθήματα μου ήταν ποικίλα και βαθιά.

Αρχικά, ίσως ένιωσα πολύ υπερήφανη και θαρραλέα βλέποντας τον Έκτορα, τον άντρα μου, να εκπληρώνει το καθήκον του ως πολεμιστής και υπερασπιστής της Τροίας. Ίσως νιώθει την αγάπη και τον σεβασμό μου για τον ήρωα που αγωνίζεται για το κοινό καλό των υπηκόων του.

Ωστόσο, παράλληλα με την υπερηφάνεια, ένιωσα και τον φόβο για την ασφάλεια του Έκτορα. Η ανησυχία και ο τρόμος για το μέλλον του συζύγου μου θα μπορούσαν να υποκινούν την καρδιά μου, καθώς παρακολουθώ τη δύσκολη μάχη.

Επίσης, νιώθω αντίφαση μεταξύ της αγάπης μου για τον Έκτορα και του φόβου για τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει. Αυτή η αντίφαση μπορεί να δημιουργήσει έναν σύνθετο συναισθηματικό κόσμο για εμένα

Καταλήγοντας, έζησα μια έντονη συναισθηματική εμπειρία, συνδυάζοντας την αγάπη, τον φόβο, την υπερηφάνεια και την ανησυχία κατά την παρακολούθηση του Έκτορα στη μάχη.

Α. Τ. 

 

Ημερολογιακή σελίδα της Ανδρομάχης

Αγαπημένο μου ημερολόγιο, 

Σήμερα ήταν μια ακόμα δύσκολη μέρα για μένα. Συνάντησα τον Έκτορα στις Σκαιές Πύλες, για να τον αποχαιρετήσω.

Μα ποια κακή τύχη με κατατρέχει... Μόνη μου είμαι σε αυτόν τον κόσμο, αφού ο Αχιλλέας σκότωσε τον αγαπημένο μου πατέρα, τα αγαπημένα μου αδέρφια και τη μητέρα μου την έσυρε δούλα έως εδώ!

Δεν θα αντέξω μόνη να περάσω το μέλλον ή στα χέρια κάποιου Αχαιού. Τρόμος με πιάνει μόνο στην σκέψη. Τί θα απογίνει ο Αστυάνακτάς μου, αν μας κατακτήσουν και πέσει το κάστρο της Τροίας;

Μακάρι να δώσουν οι θεοί να τελειώσει ο πόλεμος, να φύγουν μακριά οι Αχαιοί κι εμείς ευτυχισμένοι να συνεχίσουμε τη ζωή μας. 

Ήρα, εσύ που είσαι προστάτιδα της οικογένειας, δώσε στο σπιτικό μου ηρεμία, φέρε τον άντρα μου κοντά μου! Δε θέλω άλλο πόνο, ούτε άλλη δυστυχία. Καλύτερα να πεθάνω εγώ παρά ο Έκτορας. Δεν θέλω να γίνω σύζυγος ενός εχθρού.

Ν. Γ.

... Πιστεύω ότι ο άνδρας μου θα σκοτωθεί. Η τόλμη του δεν τον αφήνει αμέτοχο στην μάχη. Όμως έτσι δε λυπάται τον γιο του, που θα μείνει ορφανός, ούτε εμένα που θα μείνω χήρα.

Έχω απελπιστεί, είμαι δυστυχισμένη.

Εγώ, αν οι Αχαιοί σκοτώσουν τον Έκτορα, θα πεθάνω, γιατί δεν θα έχω καμία παρηγοριά πια. Έχω χάσει τους γονείς μου. Ο Αχιλλέας σκότωσε όλους τους δικούς μου.

Θα ήθελα ο Έκτορας να στήσει τους άνδρες έτσι, που να αμυνθούν και να μη σκοτωθεί ο άνδρας μου.

Ξέρω ότι ο Έκτορας με αγαπάει, γιατί η αγωνία του δεν είναι για την μάχη, ούτε για όσους μπορεί να σκοτωθούν (τα αδέρφια του, τους γονείς του και τους άλλους), αλλά στενοχωριέται για εμένα, τη γυναίκα του, μη τυχόν και έχω δύσκολη μοίρα. Αφού οι Αχαιοί μπορεί να με πάρουν ως λάφυρο και να γίνω δούλα.

Εγώ θα πονάω, γιατί κανείς πια δε θα μπορεί να με σώσει, αφού ο Έκτορας δεν θα ζει.

Την τελευταία φορά, που πήρε ο σύζυγος μου τον μικρό Αστυάνακτα αγκαλιά, αυτός έκλαιγε, γιατί τρόμαξε. Μετά τον φίλησε και του μίλησε όμορφα και ευχήθηκε στους θεούς να είναι καλά ο γιος του και να λάμπει πάντα στη ζωή του και να ξεπεράσει σε ανδρεία τον πατέρα του.

Μετά, πήρα τον γιο μου αγκαλιά και άκουγα τον Έκτορα που μου έλεγε ότι κάθε άνθρωπος έχει την μοίρα του, που εύκολα δεν μπορεί να την αποφύγει.

Επίσης, θυμάμαι που μου είπε να πάω στο σπίτι να ασχοληθώ με τα δικά μου έργα.

Όμως ο θρήνος μου είναι μεγάλος, γιατί φοβάμαι πολύ για τον άνδρα μου. Είμαι σίγουρη ότι δε θα γυρίσει στο σπίτι και αυτό δεν το αντέχω.

Ο πόνος είναι βαρύς και η καρδιά μου μάτωσε από τον βαρύ αυτόν πόνο. Λυπάμαι υπερβολικά για τον Έκτορα, τον αγαπάω πολύ και δε θα ήθελα να πάθει τίποτα.

Μακάρι να του άλλαζα γνώμη, αλλά αυτό είναι αδύνατο.

Α. Σ. 

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,  

Άλλη μια δύσκολη μέρα ξημερώνει εδώ στην Τροία. Είναι πολύ δύσκολο πράγμα ο πόλεμος. Δεν έχω κάποιον να με παρηγορήσει ούτε μάνα, ούτε πατέρα, ούτε αδερφό. Φοβάμαι μην χάσω τον μοναδικό άνθρωπο που έχω στη ζωή τον άνδρα μου, τον Έκτορα. Πώς θα μεγαλώσει το παιδί μου χωρίς πατέρα, αν σκοτωθεί στη μάχη και δεν βγει ζωντανός από τα χέρια των Αχαιών; Τι θα απογίνω, αν η Τροία πέσει στα χέρια των Αχαιών; Δε θα είναι ξανά τίποτα το ίδιο για μένα και τον γιο μου, τον Αστυάνακτα. Φοβάμαι μη μείνει ορφανός από πατέρα και μεγαλώσει χωρίς ασφάλεια. Ανησυχώ μήπως δεν ξαναδώ το πρόσωπο του ανδρός μου και δεν ξαναντικρύσω το χαμόγελο του. Αν χαθεί στον πόλεμο, θα είμαι μισή και δε θα είναι τίποτα ξανά το ίδιο.

Γ. Ε. 

Όταν είδα τον άντρα μου, τον Έκτορα, ένιωσα μεγάλη χαρά και ευτυχία, η οποία προήλθε και από την τρυφερή του αγκαλιά. Επίσης, ένιωσα ανακούφιση και συγκίνηση, μόλις τον είδα. Όμως πάρα τη χαρά μου, που επιτέλους είδα τον άντρα μου, ένιωσα και φόβο για το μέλλον της Τροίας και για την οικογένειά μου, καθώς ο πόλεμος συνεχίζεται. Οι στιγμές όμως αυτές με τον Έκτορα ενισχύουν την αγάπη μου γι΄ αυτόν αλλά και για την οικογένειά μου.

Δ. Π. 

Της Πάργας, Δημοτικό Τραγούδι 

«Τ’ άσπρα πουλήσαν τον Χριστό, τ’ άσπρα πουλούν και σένα»

Το ιστορικό γεγονός. στο οποίο αναφέρεται το ιστορικό δημοτικό τραγούδι «Της Πάργας», είναι η επαίσχυντη αγοραπωλησία της πόλης. Ο ποιητής επικρίνει τους «προστάτες» Άγγλους, οι οποίοι αρνήθηκαν να βοηθήσουν τους Παργινούς να αντιμετωπίσουν τους Τούρκους, όταν αυτοί θέλησαν να την καταλάβουν. Έτσι, αφού οι βρετανικές δυνάμεις πρόδωσαν την πόλη, την «πούλησαν» και την παραχώρησαν στους Τούρκους για οικονομικά ανταλλάγματα. 

Το γεγονός αυτό έχει κοινά στοιχεία με τη χριστιανική μας παράδοση. Συγκεκριμένα, στον στίχο 11 διαβάζουμε «Τ’ άσπρα πουλήσαν τον Χριστό, τ’ άσπρα πουλούν και σένα» (άσπρα = ασημένια νομίσματα, γενικά τα χρήματα). Η προδοσία αυτή παραλληλίζεται με την κατεξοχήν προδοσία του Χριστού από τον Ιούδα για τριάντα αργύρια. 

Το θέμα της προδοσίας με κίνητρο την απόκτηση χρημάτων το έχουμε ξανασυναντήσει στην Ιστορία. Ειδικότερα, θυμόμαστε τον Εφιάλτη, που πρόδωσε, και πάλι για ανταλλάγματα, τους Έλληνες στους Πέρσες και έτσι εκείνοι περικύκλωσαν τον ελληνικό στρατό στο στενό των Θερμοπυλών. Αυτό που καταλαβαίνουμε λοιπόν είναι ότι η εξωτερική πολιτική και ο οικονομικός παράγοντας παραβλέπουν πολλές φορές την ηθική αλλά και τη θρησκεία.

Σ. Π. 

Ο Ρωσσαγγλογάλλος, Ανώνυμος

Ποια απάντηση θα έδινε ο Ρωσσαγγλογάλλος στον Φιλέλληνα;

        Και πάλι, αν θέλατε όλοι να σώσετε την Ελλάδα, κάτι θα κάνατε, για να τη βοηθήσετε να 

        αποφύγει την τωρινή της κατάσταση. Ακόμη και τώρα, αν ενωθείτε, μπορείτε να 

        καταφέρετε κάτι, αλλά εσείς είστε ανίκανοι! Δεν έχετε την ανδρεία των προγόνων σας. 

        Οπότε αφήστε την Ελλάδα σ’αυτά τα χάλια και οι άλλοι θα θυμούνται την πάλαι ποτέ 

        λάμπουσαν Ελλάδα ...

        

            Α. Ξ. 

Η Ελλάδα ήταν από τα αρχαία χρόνια μια σπουδαία χώρα. Είχε σοφούς ανθρώπους 

που με το πνεύμα τους φώτισαν όλο τον κόσμο. Η δημοκρατία γεννήθηκε στη χώρα 

σου, Φιλέλληνα. Πώς αφήσατε, Έλληνες, τη χώρα σας να φτάσει σ’ αυτή την 

εξαθλίωση;
    

Δεν πρέπει να αφήνετε να σας κυβερνούν άνθρωποι πονηροί που μόνο το συμφέρον 

τους κοιτάζουν. Πρέπει να εμπιστευτείτε κάποιον που να θέλει να σας αφυπνίσει και 

όχι να σας εξαπατήσει. Είναι αναγκαίο να μη δίνετε το δικαίωμα σε άλλους να 

εξαφανίζουν και να θανατώνουν, τελικά, αυτούς που θέλουν το καλό σας. Πρέπει 

επιτέλους να προσπαθήσετε συλλογικά για το καλό της χώρας σας. Μόνο έτσι θα 

μπορέσετε να αποκτήσετε και πάλι την αίγλη της πατρίδας σας.

Σ. Π.

 

Η αναγνωστική ανταπόκριση στο ποίημα Ίσως την αποπλύνει.

Συμβουλές στον πρωταγωνιστή

Το καθημερινό βασανιστήριο που για σένα είναι μαρτύριο, είναι για

 τους άλλους ακατανόητοι φόβοι, θρόισμα φύλλων, μία καλοκαιρινή

 βροχή, πράγματα που μόνο σε εσένα εμφανίζονται τρομερά. 

Όλα αυτά μοιάζουν αξεπέραστες δυσκολίες, τραύματα του

 παρελθόντος που δεν έχουν επουλωθεί… 

Μίλα στους δικούς σου ανθρώπους, εκφράσου χωρίς άγχος, 

νιώσε ξανά, ξέσπασε. 

Άνοιξε την καρδιά σου, μίλα για τα απωθημένα σου, διαχειρίσου τον

 πόνο και την πίκρα, μην τρέμεις για τις ανούσιες καλοκαιρινές

 μπόρες. 

Δοκιμασίες είναι που σε προετοιμάζουν για τη μεγάλη καταιγίδα.

Μ. - Δ. Ν.

Λίμερικ

Ένα παιδάκι, μικρό διαμαντάκι, με το γαλάζιο βλέμμα

Κλέβει κοιτάζοντας με τα μάτια του το στέμμα

Έχεις εσύ αυτά τα δάκρυα, επειδή φοβάσαι κι απορείς

Την καρδιά σου την κλειστή να ανοίξεις δεν μπορείς

Εσύ, παιδάκι, πονηρό διαμαντάκι, με το γαλάζιο βλέμμα.

Μ. Α. 

Τρία λίμερικ για το ποίημα του Γ. Ιωάννου Σε επαρχία μακρινή.

Ένας άντρας στο κρεβάτι

δεν μπορεί να κλείσει μάτι.

Κάποιες νύχτες όλο αναστενάζει

και της ψυχής του στάζει το μαράζι.

Ο καρδιοπονεμένος άνθρωπος θα μείνει στο κρεβάτι.

Γ. Μ. 

Ένας δημόσιος υπάλληλος ζούσε σε μακρινή επαρχία

όπου δεν υπήρχε ελευθερία

έπινε καφέ για να ονειρευτεί

επί μία ώρα μια καλύτερη ζωή

ο ανελεύθερος υπάλληλος που αισθανόταν σαν σε εξορία.

Α. Χ.

Ήταν ένας φιλελεύθερος δημόσιος  υπάλληλος

Και ήταν ο πόνος  του αλλεπάλληλος

Τον καφέ τον έπινε μονάχος

Και καθόταν τις αργίες στο σπίτι σαν βράχος

Ο τοποθετημένος στην μακρινή επαρχία δημόσιος υπάλληλος.

Π. Χ.  

Ο Ερωτόκριτος, εξόριστος στην Αίγυπτο, συναντάει τον Πανάρετο. Διάλογος ανάμεσα στους δύο νέους για την θλιβερή εξέλιξη του έρωτά τους.

Η πρώτη γνωριμία

Αφού εξορίστηκε ο Ερωτόκριτος πήγε σε μία άλλη χώρα στην Αίγυπτο όπου συνάντησε τον Πανάρετο και έγιναν φίλοι. Μαζί μιλήσανε για τα ερωτικά τους προβλήματα.

Ερωτ.: Έχει κάπου να μείνω;

Παν.: Γιατί ρωτάς;  Ήρθες  από άλλη χώρα;

Ερωτ.:  Άσε, τώρα, τι να σου λέω. Τεράστια ιστορία.

Παν.: Όχι, θέλω να μάθω τις τύψεις σου, ξένε.

Ερωτ.: Αγαπούσα μια γυναίκα που την έλεγαν Αρετούσα από μία πλούσια οικογένεια βασιλιάδων. Αφού έστειλα τον πατέρα μου να ζητήσει το χέρι της ο βασιλιάς Ηρακλής με εξόρισε.

Παν.: Δεν είσαι ο μόνος που περνάς από βάσανα. Και εγώ έχω μπλέξει με τον βασιλιά Φιλόγωνο ο οποίος θέλει να παντρέψει την Ερωφίλη με προξενιές από άλλα βασίλεια. Αν μάθει ο βασιλιάς ότι την έχω παντρευτεί, θα με σκοτώσει.

Ερωτ.: Κάποιο τρόπο θα βρούμε για να ανταμώσουμε ξανά με αυτούς που αγαπάμε. Μην ανησυχείς.

Ι. Α. 

ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ : Φίλε μου Πανάρετε, είμαι ερωτευμένος με την Αρετούσα. Ο πατέρας μου πήγε να μιλήσει στον βασιλιά, αλλά δεν τον δέχτηκε, τον έδιωξε και εμένα με εξόρισε. Νιώθω λυπημένος και κουρασμένος. Τι με συμβουλεύεις να κάμω;

ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ : Φίλε μου Ερωτόκριτε, είμαι κι εγώ ερωτευμένος με την Ερωφίλη. Σε καταλαβαίνω, γιατί έχω κι εγώ το ίδιο πρόβλημα με εσένα.

ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ : Τι θα κάμω, Πανάρετε;

ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ : Σε συμβουλεύω να μην απογοητεύεσαι, γιατί η Αρετούσα σε αγαπάει και θα έρθει να σε βρει. Και τότε θα ζήσετε ευτυχισμένοι και αγαπημένοι για μια ζωή. 

ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ : Το ίδιο εύχομαι και για σένα Πανάρετε.

Μ. Κ. 

 

Ερωτόκριτος και Πανάρετος

ΠΑΝ -Ερωτόκριτε! Πώς κι από εδώ;

ΕΡΩ -Πού να σ΄τα λέω τώρα, μεγάλη ιστορία. Μην ερωτευτείς ποτέ Πανάρετε, η αγάπη είναι δύσκολη.

ΠΑΝ -Εμένα μου λες, ο πατέρας της γυναίκας που αγαπώ δεν με θέλει για γαμπρό του, άσε που πιστεύω ότι θέλει να με σκοτώσει.

ΕΡΩ -Κατάλαβα, μια απ’ τα ίδια και εγώ, μόνο που εξαιτίας του βρέθηκα εδώ, αφού δηλαδή με έδιωξε ο Ηράκλης, ο πατέρας της υπέροχης Αρετούσας.

ΠΑΝ -Πλάκα κάνεις!

ΕΡΩ -Καμία! Εδώ κλείδωσε την Αρετούσα σε μπουντρούμι, για να μην την παντρευτώ.

ΠΑΝ -Αχ, αυτοί οι μπαμπάδες … μεγάλος μπελάς.

ΕΡΩ -Άσε, άσε, τέλος πάντων. Πολλά είπαμε για το δικό μου δράμα, πες μου και για το δικό σου θέμα.

ΠΑΝ -Άστο καλύτερα, δεν το βλέπω να τελειώνει ευχάριστα.

ΕΡΩ -Αν την αγαπάς πραγματικά, προσπάθησέ το, για μένα είναι πολύ αργά πια.

ΠΑΝ -Ερωτόκριτε, δε θέλω να είσαι απαισιόδοξος, άλλωστε ποτέ δεν ξέρεις πώς μπορούν να εξελιχθούν τα πράγματα.

ΕΡΩ -Έχεις δίκιο, δεν πρέπει να χάνουμε τις ελπίδες μας.

ΠΑΝ -Σε χαιρετώ τώρα, καλή μας τύχη!

ΕΡΨ -Χάρηκα που τα είπαμε, καλή τύχη!

 

Κ. Κ.

Ερωτ: Καλημέρα, θα μπορούσες να με οδηγήσεις σε μια όαση, να πιώ λίγο νερό;

Παν: Ναι, φυσικά, έλα μαζί μου. Κι εγώ προορισμό την καλύτερη όαση είχα, για να γεμίσω τις κανάτες του παλατιού. Είσαι από την πόλη μας ή ξένος;

Ερωτ: Εξόριστος απ' την Αθήνα σας έρχομαι, γιατί ερωτεύτηκα την κόρη του βασιλιά. Ήρθα εδώ, για να μην με σκοτώσει και να σκεφτώ έναν τρόπο να είμαι μαζί με την γυναίκα που αγαπώ.

Παν: Και εγώ κάτι παρόμοιο βιώνω. Αγαπώ από μικρό παιδί την κόρη του βασιλιά, την Ερωφίλη, παντρευόμαστε σε δύο μέρες, αλλά ο πατέρας της ακόμη της προξενεύει άλλους άντρες. Η αγαπημένη μου σκέφτεται να του μιλήσει για τον γάμο μας, ούτως ώστε να μας αφήσει ελεύθερους να ζήσουμε τον έρωτα μας έτσι, όπως ονειρευόμαστε από παιδιά. Τώρα δεν ξέρω τι να κάνω, όμως, γιατί ο πατέρας της είναι πολύ αντίθετος σε αυτό το θέμα.

Ερωτ: Αν ήμουν στη θέση σου, θα το σκεφτόμουν ξανά, πριν κάνω κάτι τόσο ριψοκίνδυνο… μπορεί να πάθεις ό,τι και εγώ. Γι΄ αυτό συζητά ξανά με την πριγκίπισσα και αποφασίστε.

Παν: Θα το κάνω, ευχαριστώ. Πόσα χρόνια βρίσκεσαι;

Ερωτ: Τέσσερα με πέντε χρόνια

Παν : Έχω να σου προτείνω κάτι. Άκουσα ότι γίνεται επιδρομή από τους Βλάχους στην Αθήνα. Πάρε αυτό το μαγικό φίλτρο και πήγαινε να σώσεις την αγαπημένη σου. Έτσι, πιστεύω, θα σε δεχτεί ο βασιλιάς και θα ζήσετε μαζί

Ερωτ: Ευχαριστώ, φίλε μου, θα το κάνω. Μακάρι να σε ξαναδώ κάποια στιγμή, μακάρι να πάνε όλα καλά και στους δύο μας! Ώρα να πηγαίνω, αντίο!

Παν : Στο καλό, φίλε μου, αντίο! 

Ρ. Μ. 

Τ' Αγνάντεμα, Αλ. Παπαδιαμάντη: Ποια είναι τα συναισθήματα των γυναικών της Σκιάθου;

Οι γυναίκες των ναυτικών νιώθουν άγχος και φόβο για το πότε και αν θα ξανά δουν τους συζύγους τους. Επιπλέον, νιώθουν μοναξιά χωρίς εκείνους και γνωρίζουν ότι η συζυγική στοργή και προστασία τους θα απουσιάζει για πολύ καιρό. Έπειτα, θα έχουν να μεγαλώσουν μόνες τα παιδιά τους και να φροντίζουν για τις ανάγκες τους, υποχρεωμένες να είναι και μητέρα και πατέρας για τα παιδιά τους, όσο θα απουσιάζει ο σύζυγός τους. Δείχνουν τη στεναχώρια τους για την απουσία των αντρών με το να πηγαίνουν στο ξωκκλήσι και να ανάβουν κεριά για αυτούς. Όμως, παρ’ όλες τις δυσκολίες τους, θα πρέπει να σέβονται και να κατανοούν την ναυτική δουλειά και να κάνουν υπομονή, μέχρι να ξανανταμώσουνε με τους άνδρες τους. Μπορεί να ανυπομονούν μέσα τους για αυτή τη συνάντηση, αλλά θα πρέπει να έχουν καρτερικότητα και κατανόηση.

Μ. Τ. 

Διαβάσαμε το ποίημα "Απολείπειν θεός Αντώνιον" του Καβάφη και κατασκευάσαμε κώνους! Έπειτα, φορώντας έξι διαφορετικά καπέλα σκέψης, αναπτύξαμε με αισιοδοξία, μεθοδικότητα, δημιουργικότητα, ενσυναίσθηση, αντικειμενική ματιά και κριτική διάθεση τις απόψεις μας.

ΚΙΤΡΙΝΑ ΚΑΠΕΛΑ 

Στο τέλος, ο Διόνυσος αποφασίζει να μην εγκαταλείψει τον Αντώνιο. Καταλαβαίνει ότι είναι άνθρωπος και γι’ αυτό δεν φέρεται πάντα σωστά. Τον βοηθάει, λοιπόν, να νικήσει τη μάχη, γιατί κατανοεί ότι είναι ένας πολύ ικανός άνθρωπος με πολλές στρατιωτικές γνώσεις και γι' αυτό τον λόγο του αξίζει να νικήσει στη ναυμαχία. Έτσι, ο Αντώνιος καταφέρνει να νικήσει τη μάχη και φεύγει μαζί με την Κλεοπάτρα στη νέα πατρίδα τους γεμάτος χαρά και περηφάνεια για τη νίκη του.

Η Αίγυπτος χάρηκε με τη νίκη της Κλεοπάτρας και του Αντωνίου απέναντι στον Οκταβιανό. Η ναυμαχία του Ακτίου ήταν μια πολύ σημαντική νίκη για το ζευγάρι και προκάλεσε πολύ μεγάλη χαρά παγκοσμίως. Επίσης, οι Ρωμαίοι ήταν αντίθετοι με αυτήν την έκβαση λόγω της ρωμαϊκής καταγωγής του Οκταβιανού. Τέλος, το ζευγάρι συνεχίζει να νικάει σε μάχες και να προσφέρει χαρά στους Αιγυπτίους, οπότε συνεχίζει δυναμικά.

Ο Αντώνιος αφού κατάλαβε ότι ο θίασος δεν ήταν ένα όνειρο ή μια παραισθηση, αλλά οτι ο θεός Διόνυσος τον είχε εγκαταλείψει, προσπαθησε να παραμείνει αισιόδοξος και να διατηρήσει την ψυχραιμία του. 

Αποφάσισε να επισκεφθεί την αγαπημένη του Κλεοπάτρα, να την πείσει να μείνουν ενωμένοι και να σκεφτουν τα επόμενα  βήματά τους για το προσεχές μέλλον. Η Κλεοπάτρα, αν και αρχικά διστακτική, χάρη στη θετική σκέψη και στην εμπιστοσύνη της στο οξυδερκές στρατηγικό μυαλό του Αντώνου, δέχθηκε να τον εμπιστευτεί. 

Μαζί αποφάσισαν ότι η σύγκρουση με τον Οκταβιανό δεν είναι καλή λύση στη συγκεκριμένη περίσταση. Αντιθέτως, η Κλεοπάτρα υποστήριξε πως η διαφυγή στο εξωτερικό είναι μονόδρομος. Έτσι, κατέληξαν στο να συνάψουν ειρήνη με τον Οκταβιανό. Όμως η συγχυση που είχαν προκαλέσει οι πράξεις του Αντώνιου οδηγήσαν στην άρνηση του αιτήματός τους. 

Χωρίς να χάσουν τις ελπίδες τους, κατάφεραν να αποσπάσουν ένα σημαντικό μέρος του αιγυπτιακού στόλου από τους Ρωμαίους και το επόμενο βράδυ βάλανε πλώρη για την Ελλάδα. Γεμάτοι αισιοδοξία, ολοκλήρωσαν το ταξίδι τους ύστερα από μια βδομάδα περιπλάνησης. 

Στην Ελλάδα επικεντρώθηκαν σε φιλανθρωπικές δράσεις, μετατρέποντας την πλουσιοπάροχη ζωή τους σε μια λιτή αλλά ικανοποιητική και ευτυχισμένη ζωή χωρίς υπερβολες.

ΜΠΛΕ ΚΑΠΕΛΑ

 

Οι έννοιες που πραγματεύεται ο ποιητής είναι η αποτυχία και η προσπάθεια πριν την αποτυχία. Η δική του άποψη είναι ότι, ακόμα και αν αποτύχεις και τα σχέδια της ζωής σου βγήκαν όλα πλάνες, μη θρηνήσεις, να είσαι θαρραλέος. Ας αποχαιρετήσεις τα σχέδια που έκανες, τα οποία στο τέλος αποδείχτηκαν όλα πλάνες. Συμφωνώ με την άποψη ότι, ακόμα και αν τα χάσεις όλα, ποτέ δεν πρέπει να χάσεις την ελπίδα για το καλύτερο. Η δική μου στάση ζωής είναι ότι πάντα πρέπει να σκεφτόμαστε θετικά και οργανωτικά, να καθορίζουμε τους στόχους και να σχεδιάζουμε την υλοποίηση του προβλήματος.

 

Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ

«Μην με κλαίτε, δεν ταιριάζουν τέτοια, να με εξυμνήσετε πρέπει μάλλον, που στάθηκα μεγάλος εξουσιαστής, που απέκτησα τόσα αγαθά, όσα κάποιος άλλος δεν θα αποκτούσε ποτέ, ακόμη και αν είχε εκατό ζωές. Είμαι υπερήφανος, που ακόμα και αν έπεσα, δεν έπεσα ταπεινά, αλλά Ρωμαίος από Ρωμαίο νικημένος. Μην με κλαίτε, να είστε χαρούμενοι, που μπόρεσα να έχω την Αλεξάνδρεια, έστω και για λίγο. Ήταν κάτι ευχάριστο και χαίρομαι που  μπόρεσα να το κάνω. Για τον λόγο αυτόν, δεν επιθυμώ να στεναχωριέστε για τον θάνατό μου.

Όταν έρθει η ώρα μου να πεθάνω, θα ήθελα να μου κάνετε μια χάρη, να πάτε στην οικογένεια μου και στην Κλεοπάτρα. Να τους πείτε να μην στεναχωριούνται, διότι έζησα μια χαρούμενη ζωή και κατάφερα να κάνω πολλά πράγματα που με κάνουν περήφανο.»

Αγαπητοί συμπολίτες και συμπολίτισσες, υπηρέτες και υπηρέτριες, 

οι τελευταίες ημέρες ήταν δύσκολες για όλους μας. Καταφέραμε να αμυνθούμε επιτυχώς απέναντι στα στρατεύματα του Οκταβιανού. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι η μάχη τελείωσε. Κατανοώ ότι βρισκόμαστε σε δύσκολη θέση. Δεν πρέπει όμως να τα παρατήσουμε, καθώς είμαστε Ρωμαίοι. Η ήττα δεν κυλάει στο αίμα μας. Σε όποια μάχη είχαμε συμμετάσχει, είχαμε νικήσει. Στην εκστρατεία μας στην Αφρική, είχαμε μόνο επιτυχίες. Η μόνη μας ήττα ήταν στην ναυμαχία του Ακτίου και αυτό δεν έγινε λόγω των ικανοτήτων μας αλλά λόγω της ασυνεννοησίας μας με την Κλεοπάτρα. Θαρραλαίοι μου μαχητές, μην τα παρατήσετε, εάν πεθάνω, μη με θρηνήσετε, μείνετε συγκεντρωμένοι στον στόχο μας, στη νίκη. Μην τα παρατήσετε, κρατήστε την αξιοπρέπειά σας, μην αφήσετε τον Οκταβιανό να σας κυριεύσει. Αντλήστε έμπνευση από εμένα που, ενώ έχασα τα πάντα, έχω παραμείνει Ρωμαίος. Δε θρηνώ αυτά που έχασα , αντιθέτως συνεχίζω να παλεύω με θάρρος και αξιοπρέπεια σαν αληθινός Ρωμαίος.

ΠΡΑΣΙΝΑ ΚΑΠΕΛΑ 

Ο ποιητής πραγματεύεται την εγκατάλειψη του Αντώνιου από τον θεό Διόνυσο. Η δική 

του άποψη είναι ότι ο Αντώνιος θα πρέπει να σκεφτεί δημιουργικά και με διαφορετικές 

ιδέες, παρόλο που έχασε κάποια πολύ σημαντικά πράγματα για αυτόν. Κι 

εμείς συμφωνούμε μαζί του. Η δική μας στάση ζωής είναι ότι καθημερινά χρειάζεται να 

εκφράζουμε την ανοιχτή μας σκέψη, τη δημιουργικότητα μας αλλά και τις πρωτότυπες και 

εναλλακτικές ιδέες.

ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΘΥΕΛΛΩΔΗ ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΚΑΙ ΚΛΕΟΠΑΤΡΑΣ

 

Όταν την είδα ξαφνικά,

ένιωσα όπως δεν είχα νιώσει ποτέ ξανά.

Με υποδέχτηκε με χαρά,

περάσαμε μια ωραία βραδιά.

Μου είχε πάρει τα μυαλά,

της πρόσφερα δώρα πολλά,

αποκτήσαμε τρία όμορφα παιδιά.

Μαζί περάσαμε όμορφα χρόνια πολλά.

Θα ορκιζόμουν ότι σαν τη Κλεοπάτρα δεν υπάρχει άλλη καμιά.

Δεν είχα ξαναδεί πουθενά αλλού τέτοια ομορφιά

και παράτησα την Οκταβία που ήταν κοντή με άσχημα μαλλιά.

Μέχρι που τα άφησα όλα, για να είμαι μόνο μαζί της πια.

Πήγαμε στη μάχη, αλλά μου γύρισε την πλάτη,

κρυμμένη τη βρήκα στο παλάτι.

Έκανε δήθεν ότι είχε πεθάνει.

Την αγαπούσα πολύ, μα είχα μεγάλη ντροπή

και, στο τέλος, αυτοκτονήσαμε μαζί.

ΚΟΚΚΙΝΑ ΚΑΠΕΛΑ 

Το θέμα του ποιήματος είναι το κακό που δημιουργεί η Κλεοπάτρα στον στρατηγό Αντώνιο, αφού παράτησε τον πόλεμο και καταδίκασε τον στρατό και την τιμή του.

ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΣΤΗΝ ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ 

Αγαπημένη μου Κλεοπάτρα,

Ήρθε η ώρα να σου πω τα συναισθήματα μου, το πώς κατάντησα και τι κατάληξη είχαν τα συναισθήματα μου για σένα. Ήρθε η ώρα να σου πω ότι νιώθω προδομένος, εγκαταλειμμένος, πληγωμένος, εκνευρισμένος και έτοιμος για εκδίκηση, διότι, όταν εγώ σου έδωσα τα συναισθήματα μου, εσύ έπαιξες με αυτά.

Με τις ψεύτικες ελπίδες σου, μου πήρες τα μυαλά και με έκανες να παρατήσω τον πόλεμο, αλλά είσαι τόσο αχάριστη που ούτε τον κόπο μου και την προσοχή μου δεν σεβάστηκες, δεν σκέφτηκες ούτε μια φορά όλα αυτά τα βράδια που θα μπορούσα να είχα πεθάνει στο πόλεμο ή να φοβηθείς στην ιδέα να παρατήσω τον πόλεμο και να πεθάνει όλος ο στρατός.

Αλλά, μετά από τόσα βάσανα, επέλεξα να αποχωρήσω από τον πόλεμο, ακόμα και αν ήταν λάθος, διότι η κάρδια μου δεν άντεξε την προδοσία σου.

Θα ήθελα να με αγαπάς, απλά να με νοιάζεσαι, να με θες, μαζί μου να μην κουράζεσαι. Οι δρόμοι μας μπορεί να είναι διαφορετικοί, μα δες ποσό μοιάζουμε…

Αλλά, εσύ επέλεξες να παίξεις με τα συναισθήματά μου, άπιστη ιερόδουλη. Ξέρω ότι ακούγομαι παράλογος και γκρινιάρης, αλλά ήρθε η ώρα να τα βγάλω από μέσα μου και να σου τα πω έξω από τα δόντια.

Τελικά, κατάλαβα μετά από όλα αυτά ότι δεν αξίζει να παρατήσω τον πόλεμο και την καριέρα μου για μια άπιστη ιερόδουλη. Αποφάσισα να γυρίσω στον πόλεμο και να βρω μια σωστή γυναίκα για έμενα.

Αντίο, αχάριστη.

                                                                                                                                  Αλεξάνδρεια, 31 π.Χ.

Αγαπημένη μουυ Κλεοπάτρα,    

Σου γράφω αυτό το γράμμα, για να σου εκφράσω τα συναισθήματά μου για το γεγονός ότι ο στόλος και το ιππικό σου με εγκατέλειψαν στη μάχη εναντίον του Οκταβιανού.

Αρχικά, θέλω να μάθω πώς μπόρεσες να κάνεις αυτή τη χυδαία πράξη μετα από όσα περάσαμε... Καταστράφηκα, έχασα τα πάντα εξαιτίας του ανθρώπου που αγαπώ περισσότερο στον κόσμο, εξαιτίας σου. Έλεγες ότι δε θα με εγκατέλεις ποτέ και να που το έκανες. Σε αυτήν τη μάχη ξεφτιλίστηκα, ο ισχυρός και παντοδύναμος Αντώνιος που όλοι ήξεραν συντρίφτηκε σε αυτή τη μάχη. Ο στόλος και το ιππικό σου με εγκατέλειψαν στην μάχη και έμεινα ανήμπορος και αβοήθητος στον αγώνα. Αναρωτιέμαι αν έχεις τύψεις για τις δυστυχίες που προκάλεσες. Όμως εγώ ακόμη και ύστερα από όλες αυτές τις προδοσίες δε θα διαγράψω ποτέ τα συναισθήματα μου για εσένα, γιατί είσαι και θα παραμείνεις ο μεγαλύτερος έρωτας της ζωής μου. Αν δεν έδινες αυτή τη θανατηφόρα εντολή στο στρατό σου, για να υποχωρήσει, τα πράγματα τώρα θα ήταν διαφορετικά και θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε ευτυχισμένοι τη ζωή μας.

Με όλα αυτά που ανέφερα παραπάνω, ελπίζω να κατανοήσεις κάποια στιγμή το μοιραίο λάθος σου, για να μπορέσουμε να ξαναγίνουμε ένα ευτυχισμένο ζευγάρι.

                                                                                                                                          Με πολλή αγάπη,    

                                                                                                                ο αγαπημένος σου Αντώνιος 

ΑΣΠΡΑ ΚΑΠΕΛΑ  

Ερώτηση 1: Πότε ξεκίνησαν να ακούγονται τα τραγούδια και οι φωνές του θιάσου;

Απάντηση 1: Όλα αυτά ξεκίνησαν ξαφνικά τα μεσάνυχτα στην Αλεξάνδρεια.

 

Ερώτηση 2: Ποιος θεός εγκατέλειψε τον Αντώνιο, όπως αναφέρετε στο ποίημά σας;

Απάντηση 2: Ο θεός που εγκατέλειψε τον Αντώνιο πιθανόν να ήταν ο Διόνυσος, αλλά κάποιοι πιστεύουν ότι μπορεί να ήταν ο Ηρακλής ο ημίθεος.

 

Ερώτηση 3: Το ποίημά σας, κατά την γνώμη σας, στοχεύει να προκαλέσει στον αναγνώστη μελαγχολία ή να ενθαρρύνει τον κεντρικό χαρακτήρα;

Απάντηση 3:  Οι γνώμες διίστανται, καθώς μπορεί να εννοηθεί από κάποιους ότι, επειδή εγκαταλείπεται ο Αντώνιος από τον Θεό Διόνυσο, ο Ρωμαίος στρατηγός έχει στεναχωρηθεί και δεν πέτυχε τίποτα. Αλλά στην πραγματικότητα θέλω να περάσω το μήνυμα πως δεν πρέπει να τα παρατάει ο άνθρωπος σε οποιαδήποτε δυσκολία συναντήσει τυχόν στη ζωή του. Θα πρέπει να “παλεύει” και να αγωνίζεται με αξιοπρέπεια.

 

Ερώτηση 4: Πώς νομίζετε ότι νιώθει ο Αντώνιος για την Αλεξάνδρεια που χάνει;

Απάντηση 4: Η Αλεξάνδρεια θα μείνει ζωντανή μέσα του για πάντα, είτε στη ζωή είτε στον θάνατο, με αγάπη και αξιοπρέπεια.

 

Ερώτηση 5: Πώς εμπνευστήκατε να γράψετε αυτό το ποίημα;

Απάντηση 5: Το εμπνεύστηκα από μια αποτυχία που συνέβη στην προσωπική ζωή μου και ήθελα να περάσω το μήνυμα που ανέφερα.

 

-Σας ευχαριστούμε, που μας αφιερώσατε τον πολύτιμό σας χρόνο!

ΜΑΥΡΑ ΚΑΠΕΛΑ  

 

Αλεξάνδρεια, 31 π.Χ.

Τα μεσάνυχτα ακούστηκε ένας αόρατος θίασος με μουσικά όργανα και φωνές να περνάνε έξω από το σπίτι μου. Πλησίασα προς το παράθυρο και κατάλαβα ότι προερχόταν από τον προστάτη μου, τον  θεό Διόνυσο. Ήταν εμφανές, διότι αυτός είναι ο θεός του κρασιού και του γλεντιού, οπότε με αυτόν τον τρόπο θα μου το έλεγε. Τότε, αυτό που συνειδητοποίησα ήταν ότι σίγουρα θα αποτύχω στην αυριανή μάχη με τον Οκταβιανό γιατί ξέρω πως η αποχώρηση του θιάσου είναι σημάδι αποτυχίας. Νιώθω ότι όλα τα όνειρα που έκανα για το μέλλον μου δεν θα πραγματοποιηθούν και ότι αυτά που απέκτησα στο παρελθόν μου θα τα χάσω. Γενικά, από την ώρα που έγινε αυτό, δεν σταμάτησα να σκέφτομαι απαισιόδοξα και δυσκολεύομαι πολύ να αλλάξω τρόπο σκέψης. Πίστευα, ότι θα μπορούσα να τον νικήσω, όμως ύστερα από την αποχώρηση του θιάσου του θεού Διόνυσου είμαι απόλυτα βέβαιος ότι θα ηττηθώ.

Αλεξάνδρια, 31 π.Χ.

Αγαπητό μου ημερολόγιο,

Όλα γύρω μου μοιάζουν σκοτεινά. Αρχίζω να συνειδητοποιώ ότι η τύχη μου μεταβάλλεται. Έχω χάσει τις ελπίδες μου. Νιώθω πως όλα τελείωσαν. Η ήττα μου από τον Οκταβιανό είναι πια σίγουρη και τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει αυτό που έρχεται.

 Ήλπιζα μέχρι την τελευταία στιγμή σε ένα θαύμα, μα τώρα πια μέχρι και ο προστάτης μου, ο θεός Διόνυσος με εγκατέλειψε. Όλα όσα έχτισα και αυτά για τα οποία πάλεψα τώρα πια χάνονται μαζί μου. 

Η Κλεοπάτρα πήρε πίσω όλα της τα καράβια μαζί με τους ναύτες της. Αυτή η κίνηση με προβλημάτισε πολύ. Αρχίζω να πιστεύω πως μέχρι και αυτή με έχει προδώσει. 

Η μόνη λύση πλέον θεωρώ πως είναι να βάλω τέλος στη ζωή μου. Ούτως ή άλλως ποιο είναι το νόημα της ζωής; Για ποιο λόγο οι άνθρωποι αγωνίζονται και μοχθούν, για να αποκτήσουν αγαθά και πλούτη, αφού κάποια μέρα θα τα χάσουν όλα ξαφνικά μέσα από τα χέρια τους; 

Πάνε τα γλέντια και οι χαρές που είχα συνηθίσει, χάθηκαν όλα μέσα σε μια στιγμή. Ίσως η μοίρα με έφερε μέχρι εδώ. Ίσως έκανα κακές επιλογές. 

Όμως δε θα αφήσω τον Οκταβιανό να με σκοτώσει. Αν είναι να πεθάνω, θα πεθάνω με αξιοπρέπεια, γιατί δε θέλω να με θυμούνται ως έναν ηττημένο. Θέλω να μείνω στην ιστορία γιατί πάλεψα πολύ και για όσα κατάφερα.

 

 Από το ημερολόγιο της Πηνελόπης για την κατάσταση στο παλάτι 

Νιώθω πολύ στεναχωρημένη, γιατί ο άνδρας μου έχει πεθάνει. Γι’ αυτό που γίνεται στο παλάτι απλά θέλω να ανοίξει η γη και να με καταπιεί. Πρόσφατα ο γιος μου άρχισε να κάνει κουμάντο σαν τον πατέρα του. Αυτό με κάνει να νιώθω χαρούμενη κρυφά μέσα μου, διότι ο γιος μου μεγάλωσε και έγινε πιο γενναίος. Όμως είναι 110 άνδρες που θέλουν να με παντρευτούν και νιώθω άβολα, όταν περνάω από δίπλα τους. Αυτά που ζω τώρα δε θα τα ξεχάσω ποτέ μου.   

Σ. Γ. 

Νιώθω αγχωμένη, γι' αυτό τραβήχτηκα στην κάμαρή μου. Είμαι απαισιοδοξη, τρομαγμένη και αρκετά νοσταλγική. Επισης, δε νιώθω καθόλου άνετα, που όλοι οι άντρες με θέλουν για γυναίκα τους.

Ζ. - Μ. Κ.

Αγαπητό μου ημερολόγιο,

έχω βάσανα πολλά, αβάσταχτα, θα έλεγα. Δεν έχω κάποιον να τα πω, εσύ μου έχεις μείνει. Νιώθω απογοήτευση μεγάλη, ο άντρας μου, το ακριβό μου ταίρι, δεν έχει γυρίσει ακόμα ακόμα. Ανησυχώ,μήπως έχασε τη ζωή του. Κάθε βράδυ κλείνομαι στην κάμαρή μου και κλαίω στα κρυφά, να μην με καταλάβουνε. Νιώθω μόνη, λυπημένη, και όταν ακούω για τους άλλους βασιλιάδες που γύρισαν στις πατρίδες τους, λυπάμαι ακόμα περισσότερο. Όλοι οι υπόλοιποι πολεμιστές της Τροίας γύρισαν, ο Οδυσσέας όμως... Έχω τους μνηστήρες τόσα χρόνια να με πιέζουν να παντρευτώ έναν από αυτούς. Τους περιφρονώ και τους κοροϊδεύω με ένα κόλπο εδώ και πολλά χρόνια. Είμαι σε αδιέξοδο.

Ε. Τ.

Τόσο καιρό ένιωθα ότι είμαι μόνη στον αγώνα, αλλά σήμερα, ξαφνικά, λες και μύγα τον τσίμπησε, βλέπω τον Τηλέμαχο να τρέχει και να με προσπερνάει. Ξεκίνησε έναν λόγο ασταμάτητο εναντίον των μνηστήρων, που με θέλουν αδυσώπητα. Ξεκίνησε με τσουχτερά λόγια σαν τη φωτιά να μιλάει στον Αντίνοο και τον Ευρυμαχο. Πλεον νιώθω, σαν να υπάρχει φως στο σκοτάδι, σαν...να υπάρχει ελπίδα. 

Ν. Α. 

Αγαπητό μου ημερολόγιο,

Σήμερα ο αοιδός μας τραγούδησε, αλλά εγώ δεν άντεχα να τον ακούω άλλο. Έκλαψα για τον χαμένο Οδυσσέα, είπα στον αοιδό ότι σπαράζει η καρδιά μου. Τότε μου μίλησε ο Τηλέμαχος και είπε ότι ο αοιδός δε φταίει, αλλά είναι ο Δίας που κάνει ό,τι εκείνος θέλει στους θνητούς.

Στη συνέχεια, μου είπε πως ο Οδυσσέας δεν έφυγε μόνος του. Πολλοί άλλοι γενναίοι άντρες έφυγαν μαζί του. Εκανα και εγώ όπως μου είπε ο Τηλέμαχος, πήγα στην κάμαρη μου και έστησα θρήνο για τον Οδυσσέα. Σκέφτηκα πως ο Τηλέμαχος επιτέλους ωρίμασε και είναι έτοιμος να σώσει το παλάτι... Όταν μου μιλούσε, τον άκουγα και ένιωθα χαρά και ανακούφιση, που όλα θα τα διορθώσει σαν τον πατέρα του. 

Α. Σ.

Δε μου αρέσει η κατάσταση του παλατιού, διότι Ο Οδυσσέας λείπει από το παλάτι και ο Τηλέμαχος δεν μπορεί να επιβάλει την τάξη και να διώξει τους μνηστήρες από εδώ. Είμαι πολύ στενοχωρημένη, που δεν είναι εδώ ο Οδυσσέας, όπως είμαι και δυσαρεστημένη από τον γιο μου. Επίσης, νιώθω χάλια, που όλοι αυτοί οι άντρες με θέλουν στην κλίνη τους, ενώ εγώ θέλω τον Οδυσσέα πίσω.

Δ. Μ.  

Αυτές οι μέρες και οι εβδομάδες που περνάνε είναι οι δυσκολότερες της ζωής μου. Με την απουσία του άντρα μου, του Οδυσσέα, όλα είναι άνω κάτω. Οι μνηστήρες καταπατούν την περιουσία μας, χωρίς να τους ενδιαφέρει. Ακόμα, με αναγκάζουν να παντρευτώ κάποιον από αυτούς χωρίς τη θέλησή μου. Απο την άλλη πλευρά, ο γιος μου, ο Τηλέμαχος, δεν μπορεί να κάνει απολύτως τίποτα, όσο αφορά την εξουσία του πατέρα του και την κατάσταση στην Ιθάκη, διότι είναι ανήλικος. Γι' αυτό. είμαι ιδιαίτερα καταπιεσμένη και λυπημένη.

Β. - Μ. Β.

Σήμερα ηταν μια ακόμα φριχτή μέρα. Το απόγευμα, στο μέγαρο ο Φήμιος έπαιζε ένα τραγούδι που αναφερόταν στους πολεμιστές της Τροίας, οι οποίοι δε γύρισαν πίσω. Έτσι, κατέβηκα, γιατί αυτό το  τραγούδι με πόνεσε. Του είπα να το σταματήσει, άλλα με πρόλαβε ο Τηλέμαχος και μου είπε πως δεν είναι σωστό να τα βάζω με τον αοιδό, πως πρέπει να ανέβω στο δωμάτιό μου - κι αυτό έκανα. Όλες οι μέρες στο παλάτι είναι δύσκολες χωρίς τον Οδυσσέα. Όλοι οι μνηστήρες με παρακαλούν να διαλέξω έναν από αυτούς για να παντρευτώ, αλλά εγώ αρνούμαι. Θέλω να παραμείνω σεμνή, αξιοπρεπής και πιστή στον Οδυσσέα.

Π. Π. 

Αγαπητό μου ημερολόγιο,

Eίμαι αρκετά εκνευρισμένη με αυτά που συμβαίνουν στο παλάτι. Οι μνηστήρες κάνουνε ό,τι θέλουνε και δεν μπορεί να τους σταματήσει κανείς. Είμαι κατάπληκτη από τη συμβουλή του γιου μου, την κρατάω μέσα μου και τη σκέφτομαι με σεβασμό. Δεν ξέρω τι να κάνω, το πιο δύσκολο είναι η μέγαλη ταραχή μου, διότι νιώθω πονεμένη. Όμως είμαι γυναίκα ηθική παρά τα σχόλια του κόσμου. Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι σε όλο το παλάτι καθόνται άντρες μόνο για μένα, αλλά είναι κατι πολύ πιεστικό και ψυχοφθόρο. Πραγματικά δεν ξέρω ούτε τι να κάνω ουτε πώς να νιώσω.

Α. Ζ. 

Νιώθω λυπημένη, δακρύζω λέγοντας στον Φήμιο για όλα τα όσα συμβαίνουν. Όλοι θέλουν να μου βρουν έναν γαμπρό, αλλά δεν καταλαβαίνουν πως εγώ δε θέλω. Σπαράζει η καρδιά μου με όλα αυτά που γίνονται, με όλα αυτά που ακούω μέρα μεσημέρι. Κάθε μέρα τα ίδια… Κουράστηκα πια, μακάρι σύντομα να ξεφύγω από όλο αυτό.

Ν. Α. 

Αγαπητό μου ημερολόγιο,

Νιώθω απελπισμένη και πολύ στενοχωρημενη. Περιμένω τον Οδυσσέα τόσα χρόνια και αυτός ακόμα δεν έχει έρθει. Έχω τους μνηστήρες που θέλουν να με παντρευτούν, ώστε να γίνουν βασιλιάδες και να με κακομεταχειρίζονται. Δε θέλω κανέναν από αυτούς τους μνηστήρες, θέλω μόνο τον Οδυσσέα. Μακάρι να ήταν εδώ! Εγώ πάντως πιστεύω πως θα γυρίσει, γιατί είναι τολμηρός και θαρραλέος.

Γ. Κ. 

Μέσα στο παλάτι νιώθω μοναξιά χωρίς τον Οδυσσέα. Οι μέρες περνάνε όλο και πιο δύσκολα, συνέχεια σκέφτομαι αν είναι ζωντανός ο άντρας μου και αν είναι καλά. Οι μνηστήρες γίνονται ενοχλητικοί. Κάθονται στο παλάτι, τρώνε και πίνουν, σαν να είναι δικό τους. Σπάραξε τόσο η καρδιά μου, όταν άκουσα τον Φήμιο να τραγουδάει για τον Οδυσσέα, που του είπα να σταματήσει. Κλείστηκα στο δωμάτιο μου και θρηνούσα, όσο οι μνηστήρες τσακώνονταν ποιος θα με πάρει... Όμως εγώ τους αγνοω, γιατί δεν θέλω κανέναν από αυτούς.

Ε. Π. 

"Πρώτες ενθυμήσεις" της Πηνελόπης Δέλτα 

Φορώντας τα έξι καπέλα σκέψης του Ντε Μπόνο, αναπτύξαμε τις υποθέσεις μας για την οικογένεια Μπενάκη και για την εξέλιξη της ηρωίδας.

 

ΚΙΤΡΙΝΑ ΚΑΠΕΛΑ 

Η Πηνελόπη λατρεύει τον πατέρα της σαν θεότητα. Επιλέγει να δει μόνο τα θετικά στοιχεία του, όπως την τιμιότητα και την ακεραιότητά του και το γεγονός ότι έχει «συνείδηση». Στο επεισόδιο με τον στρειδά, αποδεικνύεται ότι έχει φιλότιμο, είναι ανοιχτοχέρης και ενδιαφέρεται για τους φτωχούς.

Δεν υπολογίζει τα αρνητικά χαρακτηριστικά του, το ότι είναι ένας νοσηρός, απλησίαστος, αυταρχικός και καταπιεστικός άνθρωπος. Έτσι, νιώθει χαρούμενη, είναι αισιόδοξη και δικαιώνεται με την απόφαση της να τον λατρεύει. Δεν έχει δεύτερες σκέψεις.

Γ. Ε. - Σ. Κ. – Χ. Β.

Η Πηνελόπη Δέλτα βλέπει τον πατέρα της σαν θεότητα και τον αγαπάει πολύ. Τον βλέπει σαν προστάτη της και σαν μία σταθερή φιγούρα που της  προσφέρει ασφάλεια και στοργή. Ο πατέρας της είναι το ιδανικό πρότυπο, ένας άνθρωπος με αξίες και αρχές, που ξέρει να προσφέρει στην οικογένεια και στην πατρίδα. Στα μάτια της είναι σχεδόν ένας μυθικός ήρωας γεμάτος δύναμη και σοφία. Η  παρουσία του γεμίζει το σπίτι και δίνει την αίσθηση της οικογενειακής ευτυχίας. Νιώθει ότι τίποτα δεν θα την αγγίξει, όσο είναι κοντά της ο πατέρας της. Κάθε του λέξη για αυτήν ήταν ένας θησαυρός. Ο πατέρας της ήταν ο άνθρωπος που την έκανε να πιστέψει στην προσφορά και στην αγάπη προς το συνάνθρωπο. Ήταν το φως και η ζωή των παιδικών της χρόνων.

Α. Β. - Δ. Κ. - Ι. Μ. 

ΑΣΠΡΑ ΚΑΠΕΛΑ

• Ήρθα να κάνω μια έρευνα για το τι συμβαίνει στην οικογένεια Μπενάκη. Πώς σας φαίνεται η συμπεριφορά του πατέρα σας;

Είναι καταπιεστικός και ορισμένες φορές φέρεται βίαια.

 

• Γιατί πιστεύετε πως σας φέρεται με αυτόν τον τρόπο;

Πιστεύω, επειδή είναι τελειομανής και θέλει όλοι στην οικογένεια να είμαστε τέλειοι και απόλυτα πειθαρχημένοι.

 

• Είναι κοντά σας με τη συμπεριφορά του ο πατέρας σας;

Όχι, ο πατέρας μας είναι ο φόβος και ο τρόμος των παιδιών, αυταρχικός, απόλυτος και κάποτε βίαιος.

 

• Έχει θετικές πλευρές;

Φυσικά, είναι ευγενικός, ειλικρινής, γενναιόδωρος και κυρίως διακρίνεται για την ακεραιότητά του στις συναλλαγές

 

• Υπάρχει τρυφερότητα στη σχέση σας με τον πατέρα σας;

Όχι, δεν υπάρχει, διότι ο πατέρας μας δεν πιστεύει ότι πρέπει να είναι γλυκός απέναντί μας, επειδή θεωρεί πως ο πατέρας μιας οικογένειας πρέπει να αποτελεί είδωλο για τα παιδιά του. Αντίθετα, είναι απρόσιτος και προτιμάει να τον φοβόμαστε, παρά να τον αγαπάμε.

 

• Ποια εικόνα έχουν για εσάς οι γείτονές σας;

Γενικά, έχουν καλή άποψη για την οικογένεια μας και θεωρούν ότι είμαστε μια συγκροτημένη οικογένεια με πειθαρχία, οργάνωση και αρχές.

 

• Εσείς, όταν μεγαλώσετε, θα θέλατε να δημιουργήσετε μια οικογένεια σαν κι αυτή;

Όταν μεγαλώσω, θα ήθελα να δημιουργήσω κι εγώ μια οικογένεια το ίδιο πειθαρχημένη και με αρχές, αλλά με περισσότερη ελευθερία και τρυφερότητα ανάμεσα στα μέλη της.

• Σας ευχαριστούμε πολύ, που απαντήσατε στις ερωτήσεις μας και μας βοηθήσατε με την έρευνα μας. 

Θ. Δ. - Α. Κ. - Κ. Δ. - Σ. Ζ. 

Συνέντευξη από έναν γείτονα της οικογένειας Μπενάκη

- Καλησπέρα σας! Είμαστε δημοσιογράφοι και θα θέλαμε να πάρουμε μια μικρή συνέντευξη για την οικογένεια Μπενάκη. Θα μπορούσατε να μας πείτε τι γνωρίζετε για αυτούς;

- Ναι, φυσικά! Εγώ πρόσφατα μετακόμισα εδώ, αλλά παρ’ όλα αυτά γνωρίζω, διότι έχουν μαθευτεί πολλά. Ο κύριος Μπενάκης ήταν ένας αυστηρός πατέρας. Τα παιδιά του τον φοβόταν τόσο πολύ, που, μόλις έμπαινε σπίτι, δεν ακουγόταν τίποτα. Τέτοιο φόβο είχαν.

- Μάλιστα. Μήπως θα θέλατε να μας πείτε τη γνώμη σας γι’ αυτήν την κατάσταση;

- Ναι, θα ήθελα να πω τη γνώμη μου. Πιστεύω, πως τώρα τα πράγματα θα είναι πιο ήρεμα από παλιά. Η Πηνελόπη Δέλτα, βλέπει πλέον στην αυστηρότητα του πατέρα της μια τρυφερότητα και του συμπεριφέρεται με σεβασμό κι αγάπη. Νομίζω, ότι τώρα που θα μετακομίσουν, θα αλλάξει η ζωή τους, έστω και λίγο.

- Μία τελευταία ερώτηση.

- Πείτε μου.

- Τι πιστεύετε ότι έκανε την Πηνελόπη να δει αλλιώς τα πράγματα;

- Κατά τη γνώμη μου, η Πηνελόπη όσο μεγαλώνει βλέπει αλλιώς την κατάσταση. Όταν ήταν μικρή, δεν μπορούσε να καταλάβει και πολλά, τώρα όμως μπορεί να διακρίνει αγάπη και τρυφερότητα στον πατέρα της.

- Ευχαριστούμε πολύ για την συνεργασία σας!

- Κι εγώ ευχαριστώ! Καλή συνέχεια!

-Επίσης!

Κ. Α. - Χ. Κ. - Μ. Γ.

ΠΡΑΣΙΝΑ ΚΑΠΕΛΑ 

Η προβληματική επικοινωνία της Πηνελόπης με τον πατέρα της μπορεί να λυθεί εύκολα, με απλή και ήρεμη συζήτηση, αν του πει οτι την πιέζει ψυχολογικά. Θα μπορούσε να τον εκβιάσει, προσθέτοντας ότι δε θα μπορέσει να φτάσει στο επίπεδο τελειότητας που επιθυμεί ο ίδιος. Αυτό θα ήταν ένα κόλπο, για να μαλακώσει ο πατέρας της και να τη βοηθήσει να πετύχει στη ζωή της. Ο πατέρας της, επειδή είναι τελειομανής, λογικά θα άλλαζε τη συμπεριφορά του απένατί της. Πρώτον, για να μην τη χάσει και, δεύτερον, για να πετυχει πιο εύκολα στη ζωή της.  Έτσι, η προβληματική επικοινωνία μεταξύ τους θα λυνόταν.  

Επιπλέον, επειδή η Πηνελόπη είναι φιλομαθής, είναι πιθανό να αναζητήσει μέσω βιβλίων συμβουλές για την αλλαγή της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Μία από αυτές είναι η χρήση της πρόλησης, μιας τεχνικής της ψυχολογίας, που σημαίνει οτι θα του έλεγε να γίνει πιο σκληρός απέναντί της, για να πετύχει στη ζωή της πιο εύκολα και να μάθει να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες της. Με αυτή τη μέθοδο, θα μπορούσε ο πατέρας της να ξανασκεφτεί και να αναθεωρήσει τον τρόπο συμπεριφοράς του.

Ν. Γ. - Ν. Α. - Τ. Μ. 

Η Πηνελόπη θα μπορούσε πρώτον να ζητήσει βοήθεια απ της αρχές ώστε να λυθεί το πρόβλημα της. Δεύτερον, είναι δυνατό να το συζητήσει με κάποιον για να βρουν μια καλή λυση. Τρίτον, να προσέγγισει τη μητέρα της για να μιλήσει στον κακοποιητικο της πατερα. Τέταρτον, θα μπορούσε να προσπαθήσει να γίνει ακριβώς όπως θέλει ο πατερας της, για να μην την χτυπάει και να χαίρεται τις στιγμες μαζί του, έστω και αυτές τις λίγες φορές που τον βλέπει. Πέμπτον, μπορεί ναδοκιμάσει να φυγει απ'το σπίτι για να δείξει την οργή της, μήπως και αλλάξει κάτι. 

Π. Α. - Δ. Λ. - Κ. Γ. 

ΚΟΚΚΙΝΑ ΚΑΠΕΛΑ 

Αν η Πηνελόπη γράψει για τα συναισθήματά της και στείλει το γράμμα στους γονείς της, η αντίδρασή τους θα είναι αρνητική. Διότι η ηρωίδα δεχόταν ξυλοδαρμό από τους γονείς της στο παρελθόν. Με τον ξυλοδαρμό η Πηνελόπη έχασε την εμπιστοσύνη της προς τους γονείς της και δεν μπορούσε να πει σε κανέναν τι νιώθει. Συνεπώς, σκεφτόταν περισσότερο την αυτοκτονία. Κάπως έτσι οι γονείς της από τη μια πλευρά δεν ήξεραν τι ένιωθε και από την άλλη δεν μπορούσαν να την βοηθήσουν. Ο πατέρας ένιωθε θυμό, εφόσον νόμιζε ότι έδωσε την κατάλληλη ανατροφή στο παιδί του, ενώ η μητέρα ένιωσε απαγοήτευση. Ο πατέρας ξέσπασε κι άρχισε να φωνάζει, ήταν έξαλλος και τα έσπασε όλα. Η μητέρα άρχισε να κλαίει από τη στεναχώρια και τον φόβο της για την Πηνελόπη, καθώς επίσης από τον τρόπο αντίδρασης του μπαμπά. Η μητέρα ένιωσε πικραμένη, γιατί θεωρούσε ότι έδωσε τα πάντα στα παιδιά της, αλλά αυτά δεν το αναγνώρισαν. 

Α. Μ. - Ν. Μ. - Σ. Α. - Γ. Μ.

Εάν η Πηνελόπη γράψει όλα όσα αισθάνεται και τα διαβάσουν οι γονείς της, ίσως αντιδράσουν με έκπληξη, ανησυχία στεναχώρια ή ακόμα και με θυμό στην αρχή, αφού καταλάβουν πως η Πηνελόπη είχε πολλά παράπονα με τους γονείς της. Επίσης, αν εκείνη τους εκφράσει τον φόβο της ή και την θέλησή της για περισσότερη αγάπη, οι γονείς μπορεί να νιώσουν ενοχές, στεναχώρια ή και την ανάγκη να επανορθώσουν.

Ε. Γ. - Δ. Κ. - Ε. Β. 

ΜΠΛΕ ΚΑΠΕΛΑ

"Καλημέρα, έχει κάτι; Στρώστε μου να φάω, είμαι πολύ κουρασμένος", θα έλεγε και μετά έριχνε μπάτσες.

Ο Εμμανουήλ έκανε την Πηνελόπη Δέλτα να νιώθει ότι πρέπει να αλλάξει τη συμπεριφορά της απέναντι του λόγω της πολιτικής θέσης του.

"Εγώ είμαι δημοκρατικός άνθρωπος, οπότε αν πω κάτι αρνητικό, το λέω για το καλό σας. Εγώ θέλω, όταν μεγαλώσουν τα παιδιά μου, να γίνουν σαν εμένα και καλύτεροι, χαρισματικοί Έλληνες πολίτες", συνήθιζε να λέει.

"Έτσι όπως τους διαχειρίζομαι, σίγουρα όλοι θα πάρουν από εμένα. Έτσι και καταφέρουν να μου μοιάσουν, θα είναι το καλύτερο που μπορούν να κάνουν στη ζωή τους. Θα ήθελα επίσης να με ακολουθήσουν και στις πολιτικές μου επιλογές", σκεφτόταν.

Γ. Α. - Λ. Μ. - Ν. Κ. - Α. Μ.

Αγαπημένη μου οικογένεια,

Σας γράφω αυτό το γράμμα με αγάπη και στοργή, γιατί θέλω να σας μιλήσω για μια αλλαγή που θα γίνει στο σπίτι μας. Μέχρι τώρα, η πειθαρχία βασιζόταν στην αυστηρότητα και, κάποιες φορές, στην τιμωρία. Όμως, μετά από σκέψη, κατάλαβα πως η αληθινή τάξη και ο σεβασμός δεν κερδίζονται με τον φόβο, αλλά με την κατανόηση και τη συνεργασία.

Από σήμερα, η πειθαρχία στο σπίτι μας θα βασίζεται στον σεβασμό και στην κατανόηση, όχι στον φόβο. Όταν γίνεται ένα λάθος, θα συζητάμε και θα βρίσκουμε λύσεις, αντί να επιβάλουμε σωματική τιμωρία. Η υπακοή δε θα προέρχεται από τον φόβο, αλλά από την εμπιστοσύνη στο ότι οι κανόνες υπάρχουν για το καλό όλων. Θα μιλάμε με ευγένεια, θα φερόμαστε δίκαια και θα δίνουμε το σωστό παράδειγμα. Κάθε λάθος θα είναι ευκαιρία για μάθηση, όχι αιτία για σκληρές τιμωρίες. Πάνω απ’ όλα, το σπίτι μας θα είναι ένας χώρος αγάπης και ασφάλειας, όπου θα στηρίζουμε και θα σεβόμαστε ο ένας τον άλλον.

Με αγάπη,

Ο πάτερας σας.

Α. Κ. - Ι. Μ. - Ε. Κ. - Α. Μ. 

ΜΑΥΡΑ ΚΑΠΕΛΑ  

Καθώς ο πατέρας θέλει η κόρη του να είναι πετυχημένη, χωρίς να βρίσκει αφορμές, για να της ασκήσει αρνητική κριτική, θα πρέπει κατά τη διάρκεια της ενηλικίωσής της και τη ζωής της να είναι σε όλα όσα κάνει πάντα στο απόγειο της επίδοσης.

Αν δεν πετύχει όλα τα παραπάνω, πιθανόν να πέσει στα μάτια του πατέρα της και ίσως αυτό λειτουργήσει ανασταλτικά στην επίδοση της. Συγκεκριμένα, θα αναζητά στη ζωή της πάντα μορφές ανθρώπου σαν του πατέρα της, διότι θα πρέπει να της λέει κάποιος αν τα πηγαίνει καλά σε αυτό που κάνει.  Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να μη λειτουργεί ανεξάρτητα, να μην έχει τη δική της άποψη και, γενικά, δεν θα μάθει να είναι αυτόνομη στη ζωή της.

Σ. Α. - Α. Γ. - Π. Κ. - Α. Γ. 

Η συμπόνια μιας ακόλουθης της Ερωφίλης 

Βρίσκομαι στον χώρο της Ερωφίλης και την κοιτάζω με κατανόηση και σεβασμό για την οδύνη της. Θα της μιλούσα με έναν τόνο ήρεμο και γεμάτο συμπόνια, προσπαθώντας να της δώσω θάρρος και ελπίδα. Θα της υπενθύμιζα ότι δεν είναι μόνη της, ότι η δύναμή της μπορεί να αντέξει ακόμη και τις πιο βαριές δοκιμασίες. Μέσα από τα λόγια μου, θα την ενθάρρυνα να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη της αγάπης που τη συνδέει με το αγαπημένο της πρόσωπο, γιατί η αγάπη αυτή είναι ο θησαυρός που κανείς δεν μπορεί να της στερήσει. Θα της πρόσφερα τη στήριξή μου, όχι μόνο με λόγια, αλλά και με πράξεις, δείχνοντάς της πως η παρουσία μου εκεί είναι, για να την ανακουφίσει και να μοιραστεί το βάρος της λύπης της.

Ι. Μ.

Ερωφίλη, καταλαβαίνω τον αβάσταχτο πόνο που νιώθεις. Ο πόνος της απώλειας είναι βαρύς, να θυμάσαι πως η αγάπη του δε θα φύγει ποτέ από την καρδιά σου. Μην αφήνεις τον πόνο να καταστρέψει τη δύναμή σου, γιατί η αγάπη που είχατε είναι το φως που θα σε οδηγήσει πέρα από το σκοτάδι της απώλειας.

Α. Κ. 

Μπορεί το σώμα του ανθρώπου να χωριστεί από την ψυχή;

Ο χωρισμός του σώματος από την ολότητα του ανθρώπου δείχνει αφοσίωση σε κάτι ή σε έναν σκοπό. Δίνουμε ρόλο και νόημα στο ανθρώπινο σώμα, μεταφορικά και κυριολεκτικά. Αυτό όμως μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να είναι υπερβολικό ή καθόλου ρεαλιστικό. Ένα παράδειγμα είναι αυτό με την Ερωφίλη και τον Πανάρετο, όπου και οι δύο λένε υπερβολικά πράγματα λόγω των συναισθημάτων του ενός για τον άλλο. Αυτά που λένε είναι είτε υπερβολικά είτε καθόλου ρεαλιστικά.

Α. Μ. 

Αν χωρίσω το σώμα του ανθρώπου από την ολότητά του, ο άνθρωπος θα χάσει την προσωπικότητά του και δεν θα είναι ολοκληρωμένος, θα είναι "μισός". Χάνει τον χαρακτήρα του, γιατί δεν είναι καλά. Το σώμα μας δεν μπορεί να χωριστεί από την ολότητα μας. Γι΄αυτό και λέγοντας τη φράση «Νοῦς ὑγιής ἐν σώματι ὑγιεῖ», εννοούμε πως, όταν ένα από τα δύο πονάει, τότε υποφέρει και το άλλο.

Σ. Α. 

Ας φανταστούμε ότι χωρίζουμε την ψυχή του ανθρώπου από το σώμα του, όπως έκανε και η Ερωφίλη, όταν έλεγε στον Πανάρετο ότι το σώμα της είναι γεννημένο γι' αυτόν... Με τον τρόπο αυτό, είναι σαν να λέει ότι μόνο το σώμα τής γεννήθηκε γι'αυτόν και ότι η ψυχή τής είναι διαφορετική. Το σώμα είναι όργανα, καρδια, μυαλό και γενικά ύλη. Ενώ η ψυχή είναι αυτό που σκεφτόμαστε και ο χαρακτήρας μάς. Αυτα τα δυο σε συνεργασία μάς κάνουν ολότητα. Αν είμαστε μόνο ψυχή ή μόνο σώμα, δεν είμαστε ούτε άνθρωποι ούτε ολότητα.

Α. Κ. 

Συνήθως, οι ερωτευμένοι χρησιμοποιούν εκφράσεις, όπως ότι "το σώμα τους είναι φτιαγμένο για τον άλλο". Όμως το σώμα είναι διαφορετικό από την ολότητα του ανθρώπου. Η ολότητα του ανθρώπου αφορά και το σώμα αλλά και την ψυχή, είναι δηλαδή ο άνθρωπος ένα σύνολο. Το σώμα κάποιου δεν είναι φτιαγμένο για κάποιον άλλο, αλλά για τον ίδιο τον "ιδιοκτήτη", και δεν αγαπά κανέναν, επειδή δεν έχει ψυχή.

Ε. Κ. 

Φανταστικός διάλογος Τηλέμαχου και Αθηνάς

Τηλέμαχος: Ξένε, μια χαρά τα λέμε ως τώρα, δεν μας είπες όμως το όνομα σου.

Αθήνα-Μέντης: Βεβαίως, τώρα που τελειώσαμε το γεύμα μας, θα σου πω ό,τι επιθυμείς. Μέντης είναι το όνομα μου. Παλιός φίλος του πατέρα σου είμαι.

Τηλέμαχος: Και από πού μας έρχεσαι;

Αθήνα-Μέντης: Τους θαλασσινούς Ταφίους κυβερνώ και είμαι γιος του εμπειροπόλεμου Αγχιάλου.

Τηλέμαχος: Μήπως κατέχεις καμία πληροφορία για τον πατέρα μου;

Αθήνα-Μέντης: Ο πατέρας σου είναι "σκληρό καρύδι", θα αντέξει και στο τέλος θα είστε όλοι μαζί, ξανά μονιασμένοι και χωρίς τους μνηστήρες "στα πόδια σας".

Ε. Τ. - Α. Χ. 

Τηλέμαχος: Πες μου, ξένε, θα βρω τον πατέρα μου ; 

Αθήνα-Μέντης: Αν ακολουθήσεις την καρδιά σου και δείξεις θάρρος, θα τον βρεις, μα πρώτα πρέπει ως άντρας να αποδείξεις τη δύναμή σου.

Ν. Α. - Γ. Μ. - Α. Κ. 

Αθήνα-Μέντης: Γεια σου Τηλέμαχε, το όνομά μου είναι Μέντης, έρχομαι με ένα καράβι και συντρόφους γυρεύοντας να ανταλλάξω σίδηρο με χαλκό. Είμαι φίλος του πατέρα σου. Γιατί είσαι έτσι στεναχωρημένος Τηλεμαχε,τι σε ενοχλεί;  

Τηλέμαχος: Ο πατέρας μου, ο Οδυσσέας, λείπει τόσα χρόνια. Δεν ξέρω αν ζει ή πέθανε, και οι μνηστήρες καταστρέφουν το παλάτι. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα. 

Αθήνα-Μέντης: Μη λες ότι δεν μπορείς. Πήγαινε στην Πύλο και στη Σπάρτη να αναζητήσεις τον πατέρα σου. 

Τηλέμαχος: Κι αν δεν μπορέσω;  

Αθήνα-Μέντης: Θα μπορέσεις, αν πιστέψεις στον εαυτό σου, και τότε όλοι οι θεοί θα σε βοηθήσουνε.

Τηλέμαχος: Έχεις δίκιο, πρέπει να πάω και μετά να αντιμετωπίσω τους μνηστήρες 

Αθήνα-Μέντης: Μπράβο, Τηλέμαχε.

Τηλέμαχος: Θα κάτσεις να λουστείς και να πάρεις ένα δώρο από μένα; 

Αθήνα-Μέντης: Όχι, είμαι βιαστικός, την επόμενη φορά.

Ε. Π. 

Τηλέμαχος: Ξένε μου, πως ξέρεις τόσα πολλά για τον νόστο του πατέρα μου αν έχεις ν' ακούσεις νέα του τόσον καιρό;

Αθήνα-Μέντης: Μη ρωτάς πολλά Τηλέμαχε, ξέρουν οι θεοί....

Τηλέμαχος: Μα..... Τότε αυτό σημαίνει....

Αθήνα-Μέντης: Αντίο, Τηλέμαχε.

Κ. Κ.

Τηλέμαχος: Ξένε, πιστεύεις στ' αλήθεια οτι θα μπορέσω να βρω τον πατέρα μου;

Αθηνά-Μέντης: Λοιπόν, Τηλέμαχε, άκουσέ με.Το γεγονός οτι είσαι γιος του πολύτροπου και πολυμήχανου Οδυσσέα σε κάνει να έχεις τη δυνατότητα να πας και να μάθεις πληροφορίες γι' αυτόν. Όταν τον βρεις, θα διώξετε μαζί τους μνηστήρες και η ζωή σας θα επανέρθει στον κανονικό της ρυθμό.

Δ. Κ. 

Η εικόνα αυτή είναι αναπαράσταση της εσωτερικής αυλής του ανακτόρου της Πύλου. Μέσα εκεί βρίσκονται 11 άτομα, τα δύο απ' αυτά είναι στρατιώτες. Οι γυναίκες όλες στην εικόνα φοράνε ωραία κομψά μακριά φορέματα, ενώ οι άντρες φοράνε κάτι όμοιο με σορτσάκι. Η εσωτερική αυλή του ανακτόρου αυτού είναι διακοσμημένη με μεγάλες, ψηλές κολόνες οι οποίες,όπως η υπόλοιπη εσωτερική αυλή του ανακτόρου, είναι βαμμένες με διάφορα σχέδια και χρώματα, που πιθανόν προέρχονται από διάφορα λουλούδια.

Μ. Τ.

 

Στην εικόνα βλέπουμε την εσωτερική αυλή του ανακτόρου της Πύλου. Φρουρείται από δύο φρουρούς στις κεντρικές εισόδους. Είναι περιτριγυρισμένη από μπαλκόνια του πρώτου ορόφου και με κίονες και στο ισόγειο αλλά και στον πρώτο όροφο. Διακοσμημένο με ζωντανά χρώματα όπως κόκκινο, κίτρινο, μπλε και άσπρο. Οι τοίχοι μάλιστα όπως και τα πατώματα είναι μαρμαρόστρωτα.

Κ. Κ.

 

Η εικόνα αυτή μας παρουσιάζει το εσωτερικό του ανακτόρου της Πύλου. Πρόκειται για ένα πολύ εντυπωσιακό παλάτι με πολλούς κίονες και πολύχρωμες τοιχογραφίες Επιπρόσθετα, έχει δύο ορόφους και είναι πολύ ευρύχωρο.

 

Μ.-Α. Μ.

 

Στην συγκεκριμένη εικόνα βλέπω ένα ανάκτορο της Πύλου. Μου θυμίζει τα αιγυπτιακά, αν και προφανώς δεν είναι. Βλέπω κάποιους ανθρώπους να συζητάνε μεταξύ τους κάποιοι είναι φυλακές, κάποιοι ίσως δούλοι, και όλοι είναι ημίγυμνοι.

Α. Σ.

 

Βλέποντας την αναπαράσταση της εσωτερικής αυλής του ανακτόρου της Πύλου, αντιλαμβανόμαστε ότι πρόκειται για διώροφο κτίριο με κίονες, μπαλκόνια και άνοιγμα στην οροφή για φυσικό  φωτισμό. Υπάρχουν παντού τοιχογραφίες με έντονα χρώματα και γεωμετρικά μοτίβα που μαρτυρούν ότι πρόκειται για ένα παλάτι της Μυκηναϊκής εποχής. Υπάρχουν επίσης πύλες που φρουρούνται και οδηγούν σε άλλα τμήματα του ανακτόρου. Ο χώρος φαίνεται να είναι πολύ καθαρός και ωραία διακοσμημένος.

Δ. Κ.

 

Η εικόνα δείχνει την εσωτερική αυλή του ανακτόρου της Πύλου. Έχει κόκκινες κολόνες που στενεύουν προς τα κάτω και πολύχρωμους τοίχους με σχέδια. Φαίνεται πολύ εντυπωσιακό και μεγάλο, με διαδρόμους και ανοίγματα που συνδέουν τους χώρους. Υπάρχουν και άνθρωποι που κινούνται μέσα στην αυλή, σαν να διαδραματίζεται μια σκηνή από την  καθημερινή ζωή. Είναι ένα ωραίο παράδειγμα του πώς ήταν τα παλάτια εκείνης της εποχής!

Κ. Α.

 

Στη συγκεκριμένη εικόνα απεικονίζεται το  εσωτερικό της αυλής του ανάκτορου της Πύλου. Στο ανάκτορο αυτό φαίνονται πολλά πράγματα. Αρχικά, έχει μεγάλα και ωραία ζωγραφισμένα μπαλκόνια. Επίσης, υπάρχουν  πολλοί κίονες. Είναι ένα πολύ μεγάλο και εντυπωσιακό  κτίριο, στο οποίο ακτινοβολούν οι ακτίνες του Ήλιου, διότι δεν έχει κάποια οροφή, για να το καλύπτει. Τέλος, σε εκείνο το μέρος οι περισσότεροι γιόρταζαν, γλεντούσαν ή ακόμα συνεδρίαζαν.

Β. Β.

 

Το ανάκτορο φαίνεται για εκείνη την εποχή όμορφο, έχει πολλά χρώματα και δεν έχει στέγη. Επίσης, είναι μεγάλο, με δύο ορόφους, κάγκελα και παρατηρούμε ότι είναι γεμάτο κόσμο.

Γ. Μ.

 

Η εικόνα απεικονίζει μια αρχαία πόλη. Μπορούμε να δούμε κτίρια με πολλούς ορόφους, στήλες και μεγάλες αίθουσες. Οι άνθρωποι που φαίνονται στην εικόνα είναι ντυμένοι με εντυπωσιακά ρούχα και φαίνεται να κινούνται σε έναν πολύβουο δρόμο. Η αρχιτεκτονική των κτιρίων είναι περίτεχνη και μας δίνει μια γεύση για το πόσο προηγμένος ήταν ο πολιτισμός αυτής της πόλης. 

Κ. Β.

 

Η εικόνα της εξωτερικής αυλής του παλατιού είναι πολύ εντυπωσιακή, γιατί έχει πολλές τοιχογραφίες και είναι στολισμένο με διαφορά μοτίβα και χρώματα.

Ο. Ζ.

Το ανάκτορο της Πύλου έχει στο κέντρο του μια ευρύχωρη, ανοιχτή αυλή. Γύρω-γύρω έχει κίονες στολισμένους με γεωμετρικά σχήματα και έντονα χρώματα. Εδώ βλέπουν οι επιβλητικές προσόψεις των στοών και των εξωστών.

Χ. Σ. 

 

Του Γιοφυριού της Άρτας: 

Δίνοντας ένα διαφορετικό τέλος στο δημοτικό τραγούδι

Τελικά, η γυναίκα του πρωτομάστορα θυσιάστηκε από τους μάστορες και τον άντρα της, τον πρωτομάστορα, για να καταφέρουν να χτίσουν το γιοφύρι, χωρίς να γκρεμίζεται. Μετά από όλο αυτό όμως, η γυναίκα θύμωσε  με όλους, κυρίως με τον πρωτομάστορα, τον άντρα της, και πήρε την απόφαση να ρίξει μια κατάρα. 

Μια μέρα που περνούσε ο πρωτομάστορας από το γιοφύρι, έπεσε μια πολύ μεγάλη πέτρα πάνω του και τον σκότωσε, δηλαδή πραγματοποιήθηκε η κατάρα της γυναίκας για τον άντρα της, η οποία δεν είχε ως σκοπό μόνο να παρει εκδίκηση, αλλά να τον έχει και δίπλα της εκεί στον Παράδεισο, για να περνάνε περισσότερο χρόνο, διότι, όταν ο πρωτομάστορας και οι υπόλοιποι μάστορες έχτιζαν ξανά και ξανά το γιοφυρι, η γυναίκα ένιωθε μοναξιά και ήθελε με κάποιον -λίγο εγωιστικό- τρόπο να τον ξαναφέρει κοντά της. 

Ι. Μ. 

Οι μάστοροι προσπαθούσαν για πολλές μέρες και νύχτες να χτίσουν το γεφύρι. Κάθε μέρα το έχτιζαν από την αρχή και το βράδυ γκρεμιζόταν.  Έτσι, λοιπόν, αποφάσισαν να ακολουθήσουν τη συμβουλή του πουλιού και ήταν έτοιμοι όλοι να θυσιάσουν τη γυναίκα του πρωτομάστορα, ώστε να στεριώσει το γεφύρι. Η γυναίκα ήταν ήδη κάτω στα θεμέλια, για να ψάξει το δαχτυλίδι του πρωτομάστορα και όλοι ήταν έτοιμοι να ρίξουν πάνω της πέτρες και χώματα, για να την σκοτώσουν. Εκείνη τη στιγμή πέρασε από δίπλα τους ένας νέος που είχε γεννηθεί εκεί, αλλά έλειπε εδώ και πολλά χρόνια, γιατί σπούδασε  στο εξωτερικό και τώρα εργαζόταν σε μια μεγάλη εταιρεία που κατασκεύαζε δρόμους και γέφυρες. Όταν τους είδε μαζεμένους, παραξενεύτηκε. Σταμάτησε και είδε τον πρωτομάστορα να κλαίει και τη  γυναίκα μισοσκεπασμένη από πέτρες και χώματα. Αμέσως, επειδή γνώριζε τις δοξασίες του χωριού  του, κατάλαβε. Φώναξε να σταματήσουν, έβγαλε τη γυναίκα από την τρύπα και τους εξήγησε ότι το γεφύρι γκρεμιζόταν, επειδή εκεί είχε πρόβλημα το έδαφος. Αν πήγαιναν 500 μέτρα πιο κάτω, δε θα είχαν κανένα πρόβλημα. Πράγματι, είχε δίκιο. Ο πρωτομάστορας άκουσε τη συμβουλή του, έχτισε με τους βοηθούς του το γεφύρι στην καινούρια τοποθεσία κι έτσι έγινε το πιο γερό γεφύρι της χώρας που σώζεται ακόμα και σήμερα.

Σ. Α.

... Και πήγε να κάνει αυτό που υποσχέθηκε. Δε βρήκε όμως το δαχτυλίδι που έψαχνε. 

«Βοηθήστε με να ανέβω» φώναξε, αλλά κανείς δεν απάντησε. Ο πρωτομάστορας είχε ετοιμάσει έναν μηχανισμό που, άμα γυρνούσε έναν μοχλό, θα έπεφτε ένας τεράστιος λίθος πάνω στη γυναίκα του, για να πραγματοποιήσει την θυσία. 

«Με ακούει κανείς;» φώναξε η γυναίκα του. Ο πρωτομάστορας γύρισε θλιμμένος τον μοχλό, αλλά υπήρχε κάποια βλάβη στη λειτουργία του και έπεσε ο λίθος πάνω σε αυτόν και τους μάστορες. Η γυναίκα του βρήκε τρόπο να ανέβει και αντίκρισε τη φριχτή αυτή εικόνα. 

«Τι συμφορά μας βρήκε!» είπε και με κλάματα έφυγε γι το ασπίτι της, να θρηνήσει τον άντρα της, χωρίς να έχει ιδέα τι την περίμενε, αν όλα πήγαιναν με βάση το αρχικό πλάνο. 

Α. Μ. 

Λόγος του Αχιλλέα: Η Ώρα της Μάχης

Γενναίοι μου στρατιώτες! Με το που θα αρχίσει η μάχη, σας θέλω δυνατούς. Αυτός ο πόλεμος θα μείνει αξέχαστος σε όλους. Πρέπει να οπλιστείτε με θάρρος και να διώξετε τον φόβο· είστε ατρόμητοι και οι πιο ισχυροί στρατιώτες που έχω δει ποτέ. Αφήστε πίσω τον πόνο και πάρτε θάρρος, γιατί έτσι θα νικήσετε. Ξέρω ότι είναι δύσκολο, αλλά πρέπει να σκέφτεστε τη νίκη και όχι τον θάνατο. Έτσι, όλοι θα χειροκροτούν για τον θρίαμβό μας· όλοι θα σας θυμούνται και θα γίνετε μέρος της ιστορίας. Στο μέλλον, τα παιδιά θα μαθαίνουν για τη δική σας ανδρεία. Μετά τη νίκη, θα νιώθετε περήφανοι, το ίδιο και οι δικοί σας άνθρωποι. Φανταστείτε την οικογένειά σας να σας αγκαλιάζει για το πάθος που δείξατε. Πολεμάμε για την πατρίδα μας!

Δ. Ε.