ΑΠΟΤΙΜΩΝΤΑΣ ΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΖΩΗ

 Τι μας δίνει ελπίδα ότι τα επόμενα 2,5 χρόνια θα περάσουμε ωραία στο Γυμνάσιο;

    Πριν από λίγους μήνες πήγα στο Γυμνάσιο. Όλοι οι μεγάλοι που έχουν πάει Γυμνάσιο έχουν όμορφες εμπειρίες από τα σχολικά τους χρόνια. Όπως και εγώ, παρόλο που αυτή είναι η πρώτη μου χρόνια.

    Για αρχή, μου αρέσει πολύ η τάξη μου. Υπάρχουν παιδιά τα οποία έχουν ωραία αίσθηση του χιούμορ. Αυτό έχει και τα θετικά και τα αρνητικά του. Ένα θετικό είναι ότι δεν θα βαρεθούμε πότε στο μάθημα. Ένα αρνητικό είναι ότι μπορεί να γίνει ενοχλητικό.

     Επίσης, ένας ακόμα σημαντικός λόγος που έχω την ελπίδα ότι θα περάσω εδώ ωραία, είναι ότι κάνουμε μαθήματα που δεν έχουμε διδαχθεί στο Δημοτικό. Κάποια μαθήματα έχουν πολύ ενδιαφέρον. Αυτό είναι σημαντικό, γιατί μπορεί στη συνέχεια να ακολουθήσουμε το επάγγελμα που σχετίζεται με κάποιο μάθημα. Για παράδειγμα, κάποιος που έχει κλίση στη Βιολογία μπορεί μετέπειτα να γίνει καθηγητής τεχνολογίας.

    Θα μου μείνουν αξέχαστες και οι εκδρομές που κάναμε και που θα κάνουμε. Τα προγράμματα που έχουμε κάνει όπως για τη Δίωξη του Ηλεκτρονικού Εγκλήματος ή για την Προώθηση Θετικών Συμπεριφορών.

    Μου λείπει πολύ το Δημοτικό και οι εμπειρίες που έχουμε ζήσει εκεί, αλλά θα ζήσουμε ακόμη περισσότερες στο Γυμνάσιο.

Χ. Μ. 

Πώς βλέπω τα χρόνια που πέρασαν;

Είμαι μαθήτρια του 8ου γυμνασίου Θεσσαλονίκης από το 2020. H γνώμη μου για το σχολείο είναι αρκετά καλή για τις εγκαταστάσεις του σχολείου. Και οι συμμαθητές μου είναι αξιόλογοι, αν και κάποιοι όχι και τόσο… 

Βρίσκομαι σε αυτό το σχολείο εδώ και τέσσερα χρόνια, διότι στη γ΄ γυμνασίου έκανα το λάθος να μείνω από απουσίες. Φέτος θεωρούσα πολύ περίεργη αυτήν την κατάσταση και μετανιώνω καθημερινά, που έχασα την χρόνια. 

Πάλι έχω μαζέψει αρκετές απουσίες, διότι δεν μπορώ να κάνω ξανά και ξανά τα ίδια μαθήματα κι ελπίζω να περάσω φέτος, για να πάω στο λύκειο, να αρχίσω διαφορετικά μαθήματα και να επιλέξω την ειδικότητα που μου αρέσει. 

Επιπρόσθετα, τα χρόνια που ήμουν στο γυμνάσιο μου φάνηκαν διασκεδαστικά, διότι γνώρισα καινούργιες παρέες και απέκτησα σημαντικές εμπειρίες.

Α. Π. 

Από το σχολείο θα θυμάμαι το πόσο ευγενικοί ήταν όλοι οι καθηγητές απέναντι στους συμμαθητές μου.

Μ. Λ. 

Θα θυμάμαι τη διπλανή μου, που τρώει κάθε μέρα κρουασάν κι όλο κοιμάται δίπλα μου. Θα θυμάμαι την πολύ αστεία φιλόλογο. Θα θυμάμαι τον μαθηματικό, που άλλαζε συνέχεια θέση στην κολλητή μου και μιλούσε στα αγόρια για ποδόσφαιρο, τους τσακωμούς με άλλες καθηγήτριες και τη φιλόλογο που ποτέ δεν σταματούσε να μιλάει, το αθλητικό στυλ του φυσικού μας, το κενό που κάναμε κάθε φορά σε ορισμένα μαθήματα, το παλιό κουτσομπολιό με κάποιες καθηγήτριες που μας έβγαζαν έξω χωρίς απουσία.

Κ. Κ.  

Δε θα ξεχάσω τη διπλανή μου, που τρώει συνέχεια μπαγκέτα και με ενοχλούσε την ώρα που κοιμόμουνα. Αξέχαστο και το κενό στη χημεία και η περίοδος που δεν είχαμε γυμναστική στην αρχή της χρονιάς.

Φ. Κ. 

Τα χρόνια του γυμνασίου είναι αξέχαστα και τα καλύτερα για μένα, παρά το ότι οι υποχρεώσεις μας αυτή την ηλικία είναι περισσότερες και οι απαιτήσεις αυξάνονται. Αυτά τα τρία χρόνια ήταν πολύ ευχάριστα. Προφανώς υπήρχαν άσχημες στιγμές αυτό το διάστημα. Μα καθώς επιλέγω να βλέπω την καλή πλευρά των πραγμάτων, κρατάω στη μνήμη τις αγαπημένες μου στιγμές. Το καλύτερο πράγμα που συνέβαινε τα τρία χρόνια είναι οι γνωριμίες μου. Χαίρομαι, που είχα τη δυνατότητα να στραφώ και να αλληλεπιδράσω με νέα άτομα, να κρατήσω κάποιες φιλίες που με ανέδειξαν ως άνθρωπο και με γέμισαν με ωραίες αναμνήσεις. Αυτό το κομμάτι θα μου μείνει αξέχαστο και ελπίζω να είναι εξίσου όμορφα και στο Λύκειο.

Α. Κ. 

Κάτι το οποίο θα θυμάμαι από το γυμνάσιο είναι οι εκδρομές και η καλή παρέα, το γέλιο που ρίξαμε, οι συζητήσεις που κάναμε, οι ταινίες που είδαμε μαζί, τα παιχνίδια που παίζαμε, οι ανοησίες που κάναμε στο σπίτι του καθενός, κάθε αστείο που είπαμε, ακόμα και όταν βγαίναμε ύστερα από τις εξετάσεις και μιλούσαμε για το ποια απάντηση είναι σωστή. Όλα αυτά μαζί με τους καλούς μας καθηγητές μας θα τα θυμάμαι.

Β. Μ.

Τα αγαπημένα μου πράγματα στο γυμνάσιο είναι τις εκδρομές μας, ειδικά φέτος στην ολοήμερη εκδρομή, όταν έπαιζα μπάσκετ με τους φίλους μου, το κενό που ήμασταν κάτω στην αυλή και κάναμε αστεία, όσες μέρες δεν είχαμε μάθημα. Στις γιορτές και στις τελευταίες μέρες στην πρώτη, στη δευτέρα και τώρα στην τρίτη γυμνασίου, όταν το μάθημα ήταν πιο χαλαρό, περνούσαμε καλά. Γενικά, το γυμνάσιο είναι μία ξεχωριστή εμπειρία που μερικές φορές δυσκολεύει αρκετούς μαθητές, όμως οι περισσότεροι προσπαθούν να κρατήσουν όμορφες αναμνήσεις.

Γ. Λ.  

Αυτό που θυμάμαι από το γυμνάσιο είναι οι στιγμές, οι ημέρες, τα θέματα, οι ώρες, τα διαλείμματα και οι εκδρομές.

Μ. Λ. 

Στην αρχή όταν πρωτοήρθα σε αυτό το γυμνάσιο,  άρχισα να αγχώνομαι για το πώς θα είναι το σχολείο και πώς θα συμπεριφέρονται οι καθηγητές σε εμάς. Μήπως θα είναι αυστηροί; Όμως δεν ήταν έτσι όπως φοβόμουν. Άρχισα να αποκτώ καινούργιους φίλους και να το συνηθίζω. Αυτό που θέλω να θυμάμαι όλες αυτές οι αναμνήσεις και οι στιγμές που έζησα εδώ.

Ι. Α. 

Το μόνο που κρατάω από το γυμνάσιο είναι οι σχολικοί αγώνες ποδοσφαίρου που παίζαμε με διάφορα σχολεία και κερδίσαμε, βγήκαμε πρώτοι και παίξαμε καλό ποδόσφαιρο. Τα πράγματα που κρατάω από το γυμνάσιο είναι οι φίλοι μου, ότι γελούσαμε και περνούσαμε ωραία όλες τις μέρες και όλες τις ώρες. Μα το καλύτερο πράγμα ήταν το μάθημα Κοινωνικής Πολιτικής Αγωγής, στο οποίο πρόσεχα πάντα και έλεγα συνέχεια μάθημα.

Λ. Μ. 

 

Θα θυμάμαι τα γέλια με τους μαθητές, τα κουτσομπολιά, τις αστείες στιγμές, όταν όλοι μαζί σαν ομάδα ενώναμε τα γέλια μας. Επιπλέον, εκφραζόμασταν χωρίς ντροπή.

Ρ. Μ.

Ένα από τα πράγματα που θα έχω πιο πολύ να θυμάμαι στο γυμνάσιο είναι οι πολλές εμπειρίες που κερδίσαμε, οι καινούργιοι φίλοι και συμμαθητές που γνώρισα. Ελπίζω να συνεχίσω να έχω επαφή με αυτά τα άτομα

Δ. Κ. 

Το καλύτερο και πιο ξεχωριστό είναι οι πλάκες που κάναμε, οι εκδρομές μας, οι φασαρίες, τα μαθήματά μας. Ακόμη και όταν μαλώναμε, τα βρίσκαμε, γιατί έχουμε έρθει πολύ κοντά μερικές φορές. Είναι λίγο απρεπής ορισμένοι συμμαθητές μας, που εκφράζονται, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους τα αποτελέσματα των πράξεών τους.

Ε. Μ.  

Το τελευταίο που θα κρατήσω από το γυμνάσιο είναι ο αποχαιρετισμός των φίλων και των καθηγητών που με αγαπούν πολύ.

Μ. Κ.

Αυτό που θέλω να θυμάμαι από το γυμνάσιο είναι οι καλές στιγμές που πέρασα μαζί με τους συμμαθητές και τους φίλους μου. Θυμάμαι τις αταξίες που κάναμε στην τάξη, τις συζητήσεις με τους καθηγητές, τα αστεία που λέγαμε, όταν τραγουδούσαμε στην τάξη, τα θεατρικά που παρουσιάσαμε, τις ομαδικές εργασίες και όταν τρώγαμε ακόμα στην τάξη. Αυτές πιστεύω πως είναι οι καλές στιγμές στην τάξη.

Γ. Μ. 

Οι σχολικές αναμνήσεις είναι μοναδικές, τα άτομα που γνώρισα από κοντά είναι για μένα σημαντικά, αποτελούν σταθμό στη ζωή μου. Θα μου λείψουν οι πλάκες που έκανα στην τάξη με τη φίλη μου και οι ουσιαστικές συμβουλές μερικών καθηγητών. Επίσης, μερικές σχολικές εκδρομές, στις οποίες είχαμε την ευκαιρία να πάμε με τους μαθητές μας είναι αξέχαστες στιγμές. Ακόμα και το μπουγέλο που παίζαμε στα διαλείμματα είναι κάτι που θα θυμάμαι και θα νοσταλγώ σε ένα βαθμό Οι φιλίες που έκανα στο γυμνάσιο είναι για μένα πολύ σημαντικές και διάστημα διαρκέσουν και να μου φέρνουν χαρά και στη συνέχεια της ζωής μου.

Μ. Λ. 

Εγώ αρχικά θέλω να κρατήσω τη μέρα που γνωρίστηκα με την κολλητή μου. Ακολουθούν έπειτα οι αναμνήσεις με συμμαθητές, καλές και κακές, οι τσακωμοί και τα αστεία μεταξύ μας, τα γέλια και οι καθηγητές που πολλές φορές βοηθούσαν σε κάποιο πρόβλημα που μπορεί να είχαμε.

Α. Α.  

Μια ώρα συζήτησης αντί μαθήματος στην τάξη

Στη σημερινή συζήτηση το σημαντικότερο από όλα όσα κατάλαβα, παρόλο που ήδη ξέρω αρκετά σχετικά με αυτό το θέμα, είναι πως κάθε άνθρωπος, πριν πει ό,τι θέλει να εκφράσει, πρέπει να σκεφτεί αν όντως πρέπει να το πει και να μπαίνει στη θέση του άλλου. Θα πρέπει να σκεφτεί δηλαδή αν το άτομο που δέχεται το συγκεκριμένο σχόλιο θα το ήθελε. Αν το έκανε κάποιος στον ίδιο/ια που εκφράζεται τόσο ελεύθερα, εκείνος/εκείνη θα αισθανόταν ωραία;

Β. - Μ. Β. 

Διάλογος με έναν σχολικό κανόνα

- Πιστεύω ότι τις περισσότερες φορές οι ωριαίες αποβολές μπαίνουν με άδικο τρόπο, κανόνα. 

- Γιατί το νομίζεις αυτό; 

- Επειδή οι καθηγητές συνήθως δεν ψάχνουν να βρουν ποιος ξεκινάει την φασαρία, αλλά τιμωρούν           αυτόν που βλέπουν εκείνη τη στιγμή.

- Και τι πιστεύεις ότι πρέπει να γίνει;

- Πρέπει οι καθηγητές να είναι δίκαιοι και να ακούν τα παιδιά, όταν τους μιλάνε.

- Τα παιδιά δεν πρέπει να αλλάξουν κάτι στη συμπεριφορά τους; 

- Ναι, δίκιο έχεις, κανόνα. Και τα παιδιά δεν πρέπει να κάνουν φασαρία την ώρα του μαθήματος.

Π. Π.

-Εσύ, κανόνα "Μην τρώτε στην τάξη", γιατί είσαι τόσο αυστηρός;

-Είμαι εδώ, για να διατηρώ την τάξη και την καθαριότητα. Δεν μπορούμε να έχουμε ψύχουλα παντού και μυρωδιές που αποσπούν την προσοχή.

-Μα μερικές φορές πεινάω! Δεν γίνεται να περιμένω μέχρι το διάλειμμα.

-Η τάξη είναι για μάθηση, όχι για φαγητό. Αν αρχίσει ο ένας να τρώει, θα θέλουν όλοι, και ξαφνικά δεν θα προσέχει κανείς.

-Ναι, αλλά ένα μικρό σνακ δεν θα έκανε ζημιά! Και θα μπορούσα να συγκεντρωθώ καλύτερα.

-Ίσως, αλλά σκέψου πόσο δύσκολο θα ήταν να κρατήσουμε την τάξη ήρεμη και καθαρή, αν ο καθένας έτρωγε ό,τι ήθελε.

-Αχ, είσαι κουραστικός... Ίσως μια μέρα σε αλλάξουν.

Ε. Π. 

- Ωχ, γεια σου, κύριε κανόνα "Μην πηγαίνετε στην τουαλέτα την ώρα του μαθήματος".

- Γεια σου, παιδάκι. Τι κάνεις; Καλά, να φανταστώ.

- Μπα, λάθος φαντάστηκες.

- Γιατί;

- Γιατί την ώρα του μαθήματος ήθελα τουαλε.....

- Όχι, όχι, μην το πεις, δεν θέλω να ακούω αυτήν τη λέξη.

- Λοιπόν, όπως έλεγα, ήθελα να πάω τουαλέτα.

- Πάει, την είπε, πεθαίνω.

- Και, δυστυχώς, εμφανίστηκες εσύ! Και δε με άφησες να πάω ... γιατί;!

- Καλά, ντε, μη φωνάζεις. Δε μου αρέσει να πηγαίνετε τουαλέτα, γιατί ξέρω τι κάνετε... όπως πάντα, ανοησίες. 

- Και εσύ, καλέ μου κανόνα, για να έχουμε καλό ερώτημα, πού ήξερες τι θα έκανα εγώ;

- Εμμ.... Αυτό δεν το σκέφτηκα, αλλά δεν πειράζει, μωρέ, να, ορίστε, τώρα πηγές.

- Ναι, εγώ όμως ήθελα τότε!

- Ε, άμαν, δεν μπορώ! Άκου με, εντάξει, κάποιες φορές μου αρέσει να το κάνω για πλάκα.

- Σε έπιασα στα πράσα. 

- Ναι, δυστυχώς.

- Ωραία, την επόμενη φορά θα με αφήσεις, εντάξει;

- Ναι, ναι.

- Δε μου άρεσε αυτό καθόλου.

- Αχ, επιτέλους! Τώρα θα δει, σιγά μην τον αφήσω! Χαχα!

- Τι είπες;

- Τίποτα, τίποτα, πήγαινε στην τάξη σου. Εγώ πάω να εμποδίσω και άλλα παιδάκια, χαχα!

- Καημένα παιδάκια!

Β. Τ. 

-Δε γίνεται να μη μας επιτρέπεις να πηγαίνουμε τουαλέτα την ώρα του μαθήματος, κανόνα!

-Φυσικά και γίνεται.

-Ναι, γιατί όμως;

-Γιατί εάν, γενικά, βγαίνετε έξω από την τάξη, μπορεί να περιπλανιέστε στο σχολείο και να ενοχλείτε άλλες τάξεις που κάνουν το μάθημά τους. Επισης, χάνετε κομμάτι του μαθήματος που πρεπει να παρακολουθήσετε. Τελος, μπορείτε να πάθετε κάτι, καθώς βρίσκεστε έξω από την τάξη και γι΄ αυτό ευθύνεται η καθηγήτρια ή ο καθηγητής σας. Δεν αποκλείεται να καταλήξουν και στη φυλακή.

-Τώρα καταλαβαίνω γιατί δεν επιτρέπεται.

Μ. Τ. 

- Απουσίες μου καλές, γιατί είστε τόσο λίγες; 

- Δεν είμαστε και λίγες 

- Μα πώς δεν είστε; 50 αδικαιολόγητες και 64 δικαιολογημένες...

- Πρέπει να υπάρχουν όρια, δε νομίζεις;

- Ναι, να υπάρχουν, αλλά επιμένω πως θα έπρεπε να είναι λίγο πιο ευρύχωρα. Παλιά ήταν αλλιώς...

- Έτσι αποφασίστηκε, δε φταίμε εμείς γι' αυτό!

- Το ξέρω, απλά ήθελα να πω το παράπονό μου! Γιατί θα ήθελα να μπορώ να λείπω κάποιες φορές, χωρίς ιδιαίτερο λόγο, από το σχολείο, έτσι απλά για ξεκούραση!

Χ. Σ.

- Βρε, βρε, βρε, ποιον έχουμε εδώ; Τον κανόνα που δεν βγάζει νόημα! Ξέρεις ότι σε σχολεία της Γερμανίας αφήνουν τα παιδιά να παίρνουν τα κινητά μαζί τους; Ενω εσύ μας το απαγορεύεις!

- Έλεος! Δε σας εμπιστεύομαστε, εσείς μπορεί να αρχίζετε να βάζετε μουσική μέσα στο μάθημα. 

- Αν μου το ξαναπείς αυτό, θα τον παραβιάσω, εντάξει;

- Όχι! Μη! Ο Διευθυντής θα με σκοτώσει! Σε ικετεύω!

- Πολύ αργά! Ωωωω, κύριε Διευθυντά!

Μ. Σ.

- Ένας κανόνας που αντιπαθώ είναι ο κανόνας που δεν επιτρέπει να πάμε στην τουαλέτα.

- Γιατί; 

- Γιατί, άμα κάποιος θέλει όντως να πάει τουαλέτα στη μέση του μαθήματος, δεν είναι ώρα, για να κρατιέσαι... 

- Καλά, και τι με αυτό; Δεν μπορείς να πας τουαλέτα στο διάλειμμα; 

- Ναι, γίνεται, αλλά δεν είναι καλό να περιμένεις μέχρι το διάλειμμα, για να πας τουαλέτα. Στα καλά καθούμενα, άμα σε πιάσει να πας μέσα στην τάξη, τι θα κάνεις;

Α. Π. 

Μαθαίνουμε για τον κυβερνητικό εκφοβισμό

Σήμερα στο σχολείο μας, έγινε μια παρουσίαση με θέμα την Δίωξη του Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Μας μίλησε μια αστυνομικός για τα διάφορα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και για το πώς μπορούμε να προφυλαχθούμε από τις παγίδες που κρύβουν. Μάθαμε ότι δεν πρέπει να δίνουμε τα προσωπικά μας στοιχεία, να προσέχουμε με ποιους επικοινωνούμε, να συζητάμε με τους γονείς μας τα προβλήματά μας, γιατί υπάρχουν πολλοί διεστραμμένοι άνθρωποι που θέλουν να μας εκμεταλλευτούν. Να μην εμπιστευόμαστε αγνώστους που μπορεί να γνωρίσουμε μέσα από το διαδίκτυο και, γενικότερα, να κάνουμε μια περιορισμένη χρήση των ηλεκτρονικών μέσων, για να είμαστε πιο ασφαλείς και υγιείς.

Χ. Σ. 

Αυτά που συγκράτησα από τη Δίωξη Ηλεκτρονικου Εγκλήματος είναι ότι πρέπει το προφίλ μας στα social media να είναι ιδιωτικό. Δεν πρέπει να στέλνουμε σε κανέναν (ούτε σε συμμαθητη ή συμμαθήτριά μας) φωτογραφίες ή ένα βίντεο δικό μας, γιατί υπάρχει περίπτωση να τα ανεβάσει κάπου, χωρίς να το ξέρουμε ή ακόμα και να μας εκβιάσει ότι θα τις δώσει κάπου, αν δεν του κάνουμε αυτό που θα μας ζητήσει.

Μ. Μ. 

Ο εκφοβισμός είναι κάτι πολύ κακό για όλους. Έμαθα ότι δεν πρέπει να ανεβάζουμε πολλά στοιχεία στο διαδίκτυο, όπως το πού πάμε, πότε έχουμε γενέθλια, τι κάνουμε τώρα. Επίσης, δεν είναι καλό να έχουμε εφαρμογές, όπως είναι το viber, το snapchat, το messenger από μικρή ηλικία. Πάντοτε πρέπει για ό,τι κατεβάζουμε, να έχουμε την έγκριση από τους γονείς. Πολύ σημαντικό είναι να μην έχουμε δημόσιο προφίλ. Επίσης, πρέπει να μην κάνουμε φίλους από το διαδίκτυο, με λίγα λόγια να μην εμπιστευόμαστε κανένα. Μπορεί ένας κακός άνθρωπος να κρύβεται πίσω από ένα ψεύτικο προφίλ, δηλαδή να υποκρίνεται πως είναι ένα κοριτσάκι, χρησιμοποιώντας ένα ψεύτικο όνομα και μια ψεύτικη εικόνα. Φυσικά, ο εκφοβισμός σημαίνει να μας κοροϊδεύει, να μας απειλεί και να μας φοβίζει κάποιος. Αυτά για τον εκφοβισμό.

Β. Τ.