ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ

 

Ισότητα και Διαφορετικότητα 

Η ισότητα και η διαφορετικότητα είναι δύο έννοιες αλληλένδετες, που αποτελούν τον θεμέλιο λίθο μιας δίκαιης και δημοκρατικής κοινωνίας. Κάθε άνθρωπος, ανεξαρτήτως φύλου, εθνικότητας, θρησκείας ή οποιουδήποτε άλλου χαρακτηριστικού, δικαιούται ίσες ευκαιρίες, σεβασμό και αναγνώριση της μοναδικότητάς του. Η κοινωνία μας οφείλει να καλλιεργεί έναν πολιτισμό συμπερίληψης, όπου η ποικιλομορφία δεν θεωρείται εμπόδιο, αλλά πλούτος. 

Η ισότητα αποτελεί βασική αρχή των σύγχρονων κοινωνιών και κατοχυρώνεται από διεθνείς διακηρύξεις, όπως η Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Όταν όλοι οι πολίτες έχουν ίσα δικαιώματα στην εκπαίδευση, στην εργασία και στην ελεύθερη έκφραση, δημιουργούνται προϋποθέσεις για μια δίκαιη κοινωνία. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα εκπαιδευτικά προγράμματα που παρέχουν ίσες ευκαιρίες μάθησης σε όλους, ανεξαρτήτως κοινωνικής ή οικονομικής κατάστασης. Σε μια κοινωνία όπου η ισότητα επικρατεί, κανείς δεν αποκλείεται λόγω των συνθηκών, υπό τις οποίες γεννήθηκε, και όλοι έχουν τη δυνατότητα να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους. 

Παράλληλα, η διαφορετικότητα είναι αυτό που κάνει την κοινωνία μας δυναμική και δημιουργική. Ο κόσμος μας αποτελείται από ανθρώπους με διαφορετικές κουλτούρες, ιδέες και εμπειρίες, οι οποίες εμπλουτίζουν τη σκέψη και οδηγούν στην πρόοδο. Σύμφωνα με έρευνες, οι ομάδες που απαρτίζονται από άτομα με διαφορετικά υπόβαθρα παρουσιάζουν περισσότερη καινοτομία και καλύτερη επίλυση προβλημάτων. Όταν οι άνθρωποι αποδέχονται και σέβονται τη διαφορετικότητα, οι κοινωνίες γίνονται πιο ανοιχτές, ανεκτικές και εξελίσσονται προς το καλύτερο.

Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι να εξαλείψουμε τις διαφορές μας, αλλά να τις αποδεχτούμε και να τις σεβαστούμε. Ο ρατσισμός, οι διακρίσεις και η περιθωριοποίηση πλήττουν τον κοινωνικό ιστό και οδηγούν σε συγκρούσεις. Αντίθετα, όταν καλλιεργούμε την ενσυναίσθηση και μαθαίνουμε να σεβόμαστε την ποικιλομορφία, ενισχύουμε τη συνεργασία και την αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων.

Η κοινωνία μας προοδεύει όταν συνδυάζει την ισότητα με την αποδοχή της διαφορετικότητας. Κάθε άτομο έχει την αξία του και κανένας δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται με προκατάληψη ή αδικία. Ο σεβασμός προς όλους είναι το κλειδί για μια δίκαιη και ειρηνική κοινωνία, όπου η ισότητα δεν καταπατά τη μοναδικότητα, αλλά την αναδεικνύει.

 Ι. Μ. 

    Ερωτήσεις για την ευαισθητοποίησή μας

Πώς θα νιώθατε, αν ήσασταν στη θέση των παιδιών με ειδικές ανάγκες και σας συμπέριφερονταν άσχημα ή σας κορόιδευαν οι συμμαθητές σας;

Πώς θα νιώθατε, αν όλοι σας φέρονταν υποτιμητικά;

Μπορείτε να φανταστείτε πόσο δύσκολη είναι η ζωή αυτών των παιδιών και πόση ψυχική δύναμη χρειάζονται, για να αντιμετωπίσουν πρώτα το πρόβλημα τους και μετά όλους εσάς καθημερινά;

Ξέρετε πόσο δύσκολο είναι για τα παιδιά αυτά να κάνουν ό,τι κάνουμε εμείς, χωρίς να το σκεφτούμε; Έχετε σκεφτεί πόσο δύσκολο είναι να ντυθούν, να λουστούν, να ανεβοκατέβουν σκάλες, να φάνε, να πάνε στην τουαλέτα; 

Μήπως δε γνωρίζετε ότι όλοι οι αγώνες γίνονται με ισότιμους αντιπάλους; Θα σας άρεσε να έχετε κάποιο κινητικό πρόβλημα και κάποιος " υγιής " να σας προκαλεί και να σας ακινητοποιεί, για να σας βλάψει, χωρίς εσείς να μπορείτε να αντιδράσετε;

Π. Κ. 

Στρατηγικές επίλυσης προβλήματος για κατασκηνωτές

Αγαπητό ημερολόγιο,

    Εδώ και δύο εβδομάδες είμαι σε μία κατασκήνωση στο βουνό. Είναι υπέροχα! Παντού έχει δέντρα μικρά και μεγάλα,όμορφα λουλούδια. Ο αέρας είναι καθαρός και φρέσκος. Χαίρομαι πολύ, που μου δόθηκε αυτή η ευκαιρία να έρθω στην κατασκήνωση, διότι μπόρεσα να έρθω πιο κοντά με την φύση! Η κατασκήνωση διαρκεί κάθε χρόνο τρεις εβδομάδες και την τρίτη εβδομάδα οργανώνουμε μια ομαδική δραστηριότητα!

                                              

    Κοντά στα σπιτάκια μας υπάρχει μια πανέμορφη λίμνη με γαλαζοπράσινα νερά, η οποία  είναι πολύ μεγάλη! Έτσι, σκεφτήκαμε η ομαδική δραστηριότητα να αφορά αυτή τη λίμνη! Ύστερα από αρκετή σκέψη αποφασίσαμε να χωριστούμε σε τέσσερις ομάδες και να φτιάξουμε τέσσερις μικρές σχεδίες, μία για την κάθε ομάδα. Στη συνέχεια, αφού θα είχαμε φτιάξει τις σχεδίες, θα κάναμε αγώνες, για να φανεί ποια ομάδα θα καταφέρει να ψαρέψει πρώτη τέσσερα ψάρια , χωρίς όμως να διαλυθεί η σχεδία της.

    Η ιδέα άρεσε σε όλους μας πολύ. Έτσι, αρχίσαμε όλοι να φτιάχνουμε τις σχεδίες μας. Στη δικιά μου ομάδα όμως υπήρχε ένα πρόβλημα. Δεν είχαμε καλή επικοινωνία μεταξύ μας και αυτό είχε ως αποτέλεσμα πολλούς τσακωμούς. Ακόμη, τα παιδιά της ομάδας μου χωρίστηκαν στη μέση και έκαναν δικές τους ομάδες, ξεχωριστές από την αρχική. Εγώ μαζί με άλλα δύο παιδιά "μείναμε στην απ' έξω" χωρίς να ξέρουμε τι να κάνουμε. 

    Ευτυχώς, την ίδια μέρα αργά το απόγευμα ο αρχηγός της κατασκήνωσης, ο οποίος έρχεται, για να ελέγχει αν είμαστε καλά ή αν έχει προκύψει κάποιο πρόβλημα μεταξύ μας κατέφθασε στην κατασκήνωση. Ενώ όλοι είχαν πέσει για ύπνο, πήγαμε στον αρχηγό και του εξηγήσαμε την κατάσταση που επικρατούσε. Αυτός όμως μας είπε μόνο ότι θα τακτοποιήσει το θέμα και πως δεν χρειάζεται να αγχωνόμαστε. 

   Την επόμενη μέρα, πρωί - πρωί, καθώς ο ήλιος ανέτειλε, είδαμε από μακριά ενωμένη την ομάδα μας, η οποία είχε προγουμένως χωριστεί, να κουβαλά μια μεγάλη και γεμάτη με όμορφα, εξωτικά λουλούδια στολισμένη σχεδία. Ήταν πολύ όμορφη και χαίρομαι, που καταφέραμε με τη βοήθεια του αρχηγού μας να λύσουμε αυτό το πρόβλημα.

Ε. - Θ. Χ.

Αγαπητό μου ημερολόγιο,

Η Τρίτη ήταν η έκτη και τελευταία μέρα στην κατασκήνωση. 

Όλοι ξυπνήσαμε στεναχωρημένοι, διότι δε θέλαμε να φύγουμε από όλα εκείνα τα μαγευτικά τοπία τα οποία έμοιαζαν, σαν να είχαν βγει από ζωγραφιά. Όμως δεν μπορούσαμε να μείνουμε περισσότερο. Το σχολείο θα ξεκινούσε σε λιγότερο από μία εβδομάδα και έπρεπε να γυρίσουμε, για να προετοιμαστούμε. Τέλος πάντων, όταν ξυπνήσαμε αποφασίσαμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό, μιας και ήταν η τελευταία μέρα. Είπαμε να πάμε στους καταρράκτες που τόσες μέρες θέλαμε να επισκεφτούμε, όμως ποτέ δεν προλαβαίναμε, γιατί ήταν γύρω στα δύο χιλιόμετρα μακριά από την κατασκήνωση. Ξυπνήσαμε, φάγαμε και κατεβήκαμε κάτω στο μαγαζί του κυρίου Δημήτρη, του μπαμπά του Νίκου, που απείχε περίπου μισή ώρα με τα πόδια, για να πάρουμε τον κατάλληλο εξοπλισμό για τον περίπατο. Εγώ ήμουν πιο ενθουσιασμένοι από όλους. Πώς και πώς περίμενα για αυτή την περιπέτεια. Είχα άλλωστε αγαπήσει αυτό το μέρος περισσότερο από όλους.

Ξεκινήσαμε γύρω στη μία.

Ο κύριος Δημήτρης, που είχε αγχωθεί για εμάς, μας συμβούλευε συνεχώς να προσέχουμε και να τον παίρνουμε τηλέφωνο. 

Μετά από αρκετή ώρα,Φτάσαμε στα μισά της διαδρομής, καθώς σταματούσαμε, για να βλέπουμε και να μυρίζουμε τα λουλούδια. Κάναμε ένα μικρό διάλειμμα, για να φάμε. Εγώ δεν ήθελα να σταματήσουμε. Δεν πεινούσα έτσι κι αλλιώς. 

Ήθελα να συνεχίσουμε να περιπλανόμαστε στο δάσος μέχρι να φτάσουμε στον προορισμό μας. Ύστερα από 15 λεπτά συνεχίσαμε τη διαδρομή μας. Τα τοπία ήταν πανέμορφα και όλα τα λουλούδια ήταν ανθισμένα. Το καλοκαίρι είναι η καλύτερη εποχή τους.

Μετά από λίγη ώρα φτάσαμε στον προορισμό μας. Ή τουλάχιστον εκεί που νομίζαμε ότι βρισκόταν οι καταρράκτες. Αμέσως επικράτησε μια αναστάτωση. Πουθενά δεν υπήρχαν καταρράκτες. Μάλλον κάτι είχαμε υπολογίσει λάθος. Όλοι ήμασταν κουρασμένοι, αναστατωμένοι και στεναχωρημένοι. Κανένας μας δεν μπορούσε να κουνηθεί για να περπατήσει άλλο τόσο και να γυρίσουμε πίσω ή να αρχίσουμε να περπατάμε μόνοι μας, με την ελπίδα πως κάποια στιγμή θα φτάσουμε. Δεν ξέραμε τι να κάνουμε. Εγώ ως συνήθως χάζευα τα τοπία και προσπαθούσα να βρω μια λύση. Σε λίγο, θα νύχτωνε και όλοι ήμασταν αγχωμένοι ότι κάτι κακό μπορούσε να γίνει, ότι κινδυνεύαμε. Σε λίγο ο Νίκος μπόρεσε να βρει σήμα στο κινητό του και τηλεφώνησε τον πατέρα του.

Εκείνος δεν ήξερε πώς να μας εντοπίσει. Σε λίγη ώρα, αφού είχε ήδη ψάξει αρκετά, μας βρήκε και μας έβαλε στο αμάξι. Όλοι τον παρακαλούσαμε να μείνουμε λίγη ώρα ακόμα, για να βρούμε τους καταρράκτες, να κατασκηνώσουμε εκεί, να ξυπνήσουμε και να τους δούμε, να τους θαυμάσουμε και αμέσως μετά να φύγουμε. Ο κύριος Δημήτρης ήταν διστακτικός στην αρχή, όμως ύστερα από πολλά παρακάλια μας άφησε. 

Βρήκαμε τους καταρράκτες και διανυκτερεύσαμε για μία ακόμα νύχτα. Το πρωί μείναμε όλοι άφωνοι από την ομορφιά τους. Βέβαια, καθίσαμε για λίγες ώρες, καθώς έπρεπε να γυρίσουμε, για να ετοιμάσουμε τα πράγματά μας και να φύγουμε.

Σ. Σ. 

Γράφουμε συμβουλές προς έναν φίλο που μισεί τους ομοφυλόφιλους, 

για να ξεπεράσουμε το αναδυόμενο προσωπικό μας μίσος,  

κατόπιν σχετικής  συζήτησης στην τάξη...

 

Φίλε μου, 

θέλω να σου μιλήσω ειλικρινά. Ο καθένας έχει δικαίωμα στις απόψεις του, αλλά το μίσος απέναντι σε μια ομάδα ανθρώπων μόνο κακό μπορεί να φέρει, τόσο σε εσένα όσο και στην κοινωνία. Οι ομοφυλόφιλοι δεν διαφέρουν από εμάς· είναι άνθρωποι με συναισθήματα, όνειρα και δικαίωμα στην αγάπη.

Σκέψου, πώς θα ένιωθες, αν κάποιος σε μισούσε απλώς για κάτι που δεν μπορείς να αλλάξεις; Το να απορρίπτεις ανθρώπους για τη σεξουαλική τους ταυτότητα είναι άδικο και περιοριστικό. Δοκίμασε να τους γνωρίσεις χωρίς προκαταλήψεις και ίσως καταλάβεις ότι δεν υπάρχει τίποτα να φοβάσαι ή να μισείς.

Ο σεβασμός και η κατανόηση κάνουν τον κόσμο καλύτερο. Δώσε μια ευκαιρία στην αποδοχή. Όχι μόνο δε χάνεις τίποτα, αλλά μπορεί να κερδίσεις πολλά. 

Π. Α.

Η συμβουλή που θα έδινα σε έναν φίλο μου που μισεί τους ομοφυλόφιλους είναι να κοιτάει τη δουλειά του. Να προσπαθεί, όσο μπορεί, να μην δίνει ιδιαίτερη σημασία, καθώς αυτό μπορεί να τον οδηγήσει σε άλλα προβλήματα. Να μην ασχολείται με τις ζωές των άλλων και, τέλος, όταν πάει να πει κάτι που δεν πρέπει, να κρατιέται, για να μην δημιουργηθούν μεγαλύτερες εντάσεις.

Α. Μ. 

Αν ένας φίλος σου μισεί τους ομοφυλόφιλους, προσπάθησε να τον βοηθήσεις να δει τα πράγματα με κατανόηση. Ρώτησέ τον γιατί νιώθει έτσι και εξήγησέ του ότι η σεξουαλικότητα είναι φυσιολογική και δεν επηρεάζει τη ζωή του. Πρότρεψέ τον να γνωρίσει ομοφυλόφιλους ανθρώπους, ώστε να ξεπεράσει τα στερεότυπα. Θύμισέ του τη σημασία της ενσυναίσθησης: πώς θα ένιωθε, αν κάποιος τον μισούσε άδικα; Αν είναι θρησκευόμενος ή ηθικός, υπενθύμισέ του ότι η αποδοχή και ο σεβασμός είναι βασικές αξίες. 

Α. Κ.  

Οι πληροφορίες που θα εδεινα στον φίλο μου θα ήταν οι έξής: Θα του έλεγα ότι συμφωνώ μαζί του, αλλά θα του έλεγα, επίσης, να μείνει απομακρυσμένος και να αντιδράσει, μόνο σε περίπτωση που οι ομοφυλόφιλοι θα προσπαθούσαν να του αποδείξουν ότι αυτοί είναι normal ανθρώποι, ενώ εμείς "ανάποδοι". 

Ε. Β. 

Αγαπημένη μου Μαρία,

Σου γράφω αυτό το γράμμα με αγάπη και ειλικρίνεια, γιατί θέλω να μοιραστώ μαζί σου μερικές σκέψεις που θεωρώ σημαντικές. Πρόσφατα, ανέφερες ότι νιώθεις απέχθεια για τους ομοφυλόφιλους, και αυτό με έκανε να σκεφτώ πόσο σπουδαίο είναι να βλέπουμε τον κόσμο με κατανόηση και σεβασμό.

Ο σεβασμός στη διαφορετικότητα είναι θεμέλιο της κοινωνίας μας. Όλοι οι άνθρωποι αξίζουν να αγαπούν και να αγαπιούνται χωρίς φόβο ή ντροπή. Δεν επιλέγουμε ποιοι είμαστε ή ποιον αγαπάμε· απλώς, ακολουθούμε την καρδιά μας. Η διαφορετικότητα στις προτιμήσεις, στις απόψεις και στον τρόπο ζωής δεν είναι κάτι που πρέπει να μας φοβίζει, αλλά κάτι που κάνει τον κόσμο μας πιο πλούσιο και ενδιαφέροντα.

Θα ήθελα να σκεφτείς το εξής: αν κάποιος σε έκρινε αυστηρά για κάτι που είναι αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικότητάς σου, πώς θα ένιωθες; Δεν θα ήθελες να σε καταλάβουν, να σε αποδεχτούν, να σε αντιμετωπίσουν με καλοσύνη; Το ίδιο ακριβώς ισχύει για όλους.

Η αγάπη, η φιλία και η καλοσύνη δε γνωρίζουν όρια. Όταν μάθουμε να αγκαλιάζουμε τη διαφορετικότητα, η ζωή μας γίνεται πιο όμορφη, πιο φωτεινή. Σου προτείνω να γνωρίσεις καλύτερα ανθρώπους με διαφορετικές εμπειρίες και να ακούσεις τις ιστορίες τους. Ίσως έτσι καταλάβεις πως, στην ουσία, είμαστε όλοι πολύ πιο όμοιοι απ’ όσο νομίζουμε.

 

Με πολλή αγάπη,

η φίλη σου.

Ι. Μ.

Αγαπητέ με μου φίλε,

Με βάση το σκεπτικό σου, ήθελα να σου δώσω μια συμβουλή για τους διαφορετικούς ανθρώπους που ζούνε μαζί μας στην κάθε στιγμή, τους ομοφυλόφιλους, οι όποιοι είναι μια μικρή αλλά γνωστή μειονότητα στον δικό μας πλανήτη. Έχουν την συμπεριφορά του κάθε ανθρώπου. αλλά έχουν διαφορετικές σεξουαλικές προτιμήσεις.

Ένα από τα θέματα που αξίζει να σου αναλύσω είναι ο ιδιαίτερος χαρακτήρας τους σε σχέση με του μέσου ανθρώπου. Κάθε εξωτερικό χαρακτηριστικό το βλέπουμε και από τους γονείς ή τους προγονούς μας. Έτσι λοιπόν, οι προτιμήσεις που έχουμε, μέχρι και οι ερωτικές μεγαλώνουν μαζί μας, χωρίς να το ξέρουμε. Άμα θελήσεις, μπορώ να σου το εξηγήσω αναλυτικά από κοντά, για να κατανοήσεις περισσότερο το παραπάνω θέμα.

Ακόμη, κάθε προσωπική άποψη που μπορείς να έχεις πάνω σε ο,τιδήποτε, δε γίνεται να αρέσει σε μερικούς φίλους σου ή σε μερικούς ξένους. Έτσι, φιλέ μου, κάθε άνθρωπος μπορεί να σε κρίνει για τις  προσωπικές σου σκέψεις, ή μπορεί αντίθετα και να σε συμπαθήσει. Λοιπόν, άμα μπορέσεις να μπεις στην θέση του κάθε ανθρώπου, συμπεριλαμβανομένου ενός ομοφυλόφιλου ανθρώπου, πιστεύω πως θα μπορέσεις να καταλάβεις την ιστορία και το σκεπτικό του.

Όπως ξέρεις, δεν εννοώ τη συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων, οι όποιοι κάνουν συχνά φασαρίες στους δρόμους. Αυτοί δεν μπορούν να πλησιάσουν τον πληθυσμό με τον σωστό τρόπο και το αποτέλεσμα είναι να μην τους συμπαθούν πολλοί. Συγκεκριμένα, αυτοί που προσπαθούν να βρουν σεβασμό χωρίς τον ίδιο τον σεβασμό, πάντα πτωχαίνουν, και γι’ αυτό δεν είναι πολλοί αυτοί, αποτελούν δηλαδή μονό το 5% περίπου.

Κλείνοντας, θυμήσου πως οι ομοφυλόφιλοι ζουν μαζί μας κάθε μέρα και είναι ένα μικρό αλλά σημαντικό ποσοστό του πλανήτη μας. Σκέψου πως οι στενοί μας φίλοι και οι αγαπημένοι μας άνθρωποι μπορεί να είναι λίγοι, αλλά πρόκειται να είναι πολύ σημαντικοί σε εμάς. Αν έχεις οποιεσδήποτε απορίες ή θέλεις να μάθεις περισσότερα, να μου πεις, θα χαρώ να σου πω περισσότερα. Ελπίζω να τα πούμε σύντομα.

Με φιλικούς χαιρετισμούς,

Γ. Γ.

Φίλε μου,

θα πρέπει να αποδέχεσαι τους άλλους με τα όποια ελαττώματα ή διαφορές έχουν και να μη τους μισείς. Η κατανόηση και το γεγονός ότι θα συμπεριφέρεσαι σωστά απέναντί τους, όχι μόνο εσύ αλλά όλοι μας, θα είναι το ξεκίνημα για έναν καλύτερο κόσμο.

Ο κάθε άνθρωπος δεν παύει να είναι άνθρωπος, άσχετα με τις σεξουαλικές του προτιμήσεις.

Σε κάθε περίπτωση όμως, θα πρέπει να υποστηρίζεις την άποψή σου, χωρίς όμως να βλάπτεις κανέναν, καθώς έχεις και εσύ το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης, όπως όλοι μας.

Τέλος, η συμβουλή που έχω να σου δώσω είναι να μη προκαλείς ούτε με τον λόγο σου ούτε με τις πράξεις σου αναστάτωση ή να φτάνεις σε ακραίες συμπεριφορές, εάν δε σε προκαλούν.

 Π. Κ. 

Έναν φίλο που είναι "ομόφοβικος" θα τον συμβούλευα να αρχίσει να σκέφτεται λογικά, καθώς όλοι έχουμε ίσα δικαιώματα και είμαστε άνθρωποι.

Θα του θύμιζα ότι δεν χρειάζεται να φοβάται τους ανθρώπους λογω των σεξουαλικών τους πεποιθήσεων, καθώς είναι δικαίωμα και επιλογή τους.

Επίσης, μια τελευταία συμβουλή θα ήταν η εξής: όταν βλεπεί έναν ομοφυλόφιλο, θα μπορούσε να φεύγει απο τον χώρο, καθώς έτσι δεν θα έρχεται σε δύσκολη θέση.

Άυτες θα ήταν οι δικές μου συμβουλές σε έναν τέτοιο φίλο.

Δ. Κ. 

https://www.youtube.com/watch?v=A9bZLuYYeds&t=12s

Το ταψί με τις πατάτες

Τα παιδία του διηγήματος πεινάνε και είναι διαφορετικά από τους υπόλοιπους ήρωες, σύμφωνα με τη περιγραφή τους.

Είναι φτωχά, πεινασμένα, έχουν κοντά μαλλιά και είναι λεπτά.

Όλοι τους φέρονται άσχημα, τα βρίζουν και τα χτυπάνε. Μόνο η αφηγήτρια τα λυπήθηκε και τα άφησε ήσυχα.

Τα παιδία γνωρίζουν πως είναι διαφορετικά. Το γεγονός αυτό το αναγνωρίζει η αφηγήτρια και προσπαθεί να τα βοηθήσει όσο μπορεί.

Συγκεκριμένα, αποτρέπει τον κύριο από το να κλοτσήσει τα παιδιά και του ςαφήνει να φάνε το ταψί με τις πατάτες που της ανήκε.

Περιμένει από τους άλλους να κάνουν το ίδιο, καθώς ήταν εποχή πείνας και φτώχιας. Γι’ αυτό τον λόγο, το να τα αφήσει να φάνε είναι το λιγότερο που μπορούσε να κάνει, για να τα βοηθήσει.

Οι άλλοι δεν έχουν ορισμένες προσδοκίες από αυτή. Η απόφασή της ήταν κάπως απότομη και του «κύριου» του φάνηκε ανεξήγητη.

Στο τέλος, η αφηγήτρια παίρνει το ταψί χωρίς τις πατάτες και πηγαίνει στο σπίτι της, για να φάει με την οικογένειά της.

Δεν ένωσα κάτι συγκεκριμένο για την αφηγήτρια. Δεν θα ήθελα να ήμουν στη θέση της, καθώς εκείνη την εποχή κυριαρχούσαν η φτώχια και η πείνα.

Είμαι ευχαριστημένος με την κατάληξη του κειμένου, καθώς τα παιδιά φάγανε και η οικογένεια δεν στερήθηκε το δείπνο της. 

Γνωρίζω ανθρώπους που προέρχονται από άλλες χώρες και έχουν διαφορετική μητρική γλώσσα από εμένα. Αν και δε γνωρίζω άτομα που έχουν μια άλλη κουλτούρα ή θρησκεία από έμένα, θα ήθελα να συναντήσω κάποια.

Μου αρέσει που υπάρχουν άνθρωποι διαφορετικοί από εμένα γύρω μου, καθώς μπορώ να μάθω πολλά πράγματα από αυτούς και να γνωρίσω καινούργιους τρόπους ζωής.

Μπορώ να κερδίσω γνώσεις και παραδείγματα ζωής, καλά και κακά. Μπορώ να αλλάξω τον τρόπο σκέψης μου προς το καλύτερο και να αποφύγω τα αρνητικά.

Α. Μ. 

Στο έργο διαφέρει από όλους τους υπόλοιπους ήρωες ο κύριος που σταμάτησε, για να βοηθήσει το κορίτσι.

Ενώ όλοι ζουν μέσα στην πείνα και την φτώχια, αυτός είναι ψηλός, παχύς, αυστηρός, βίαιος και δεν δείχνει καμία συμπόνια και κατανόηση, όταν αντικρίζει τα πεινασμένα παιδιά.

Η ηρωίδα διαφωνεί με την συμπεριφορά του, τον προλαβαίνει, πριν χτυπήσει τα παιδιά και του λέει ψέματα ότι είναι γνωστοί της, ώστε να τα γλιτώσει από την βίαιη συμπεριφορά του. Η μητέρα της συμφωνεί με τον τρόπο, με τον οποίο χειρίστηκε την κατάσταση.

Ο ίδιος ο κύριος δεν αισθάνεται διαφορετικός. Μάλλον θεωρεί ότι αυτός έχει δίκιο και θεωρεί για όλους τους άλλους, που πεινάνε, ότι είναι αλήτες και κλέφτες, ενώ προσπαθούν να φάνε κάτι, για να χορτάσουν.

Την κατάσταση χειρίζεται με πολύ άσχημο και βίαιο τρόπο. Χαρακτηρίζει τα μικρά "πεινασμένα παιδιά βρωμόπαιδα, αλήτες και κλέφτες" και είναι έτοιμος να τα κλωτσήσει. Όταν η ηρωίδα τον τραβάει, για να τον εμποδίσει, αυτός θυμώνει και φεύγει.

Περιμένει ότι στα χρόνια του πολέμου και τις κατοχής ο κόσμος θα πρέπει να πεθάνει από την πείνα. Δε δέχεται ότι ό καθένας θα κάνει τα πάντα, για να βρει κάτι να φάει και να επιβιώσει.

Δε φαίνεται στο κείμενο οι άλλοι να έχουν προσδοκίες σχετικά με το διαφορετικό αυτό πρόσωπο. Ίσως λόγω της οικονομικής του κατάστασης θα μπορούσε να βοηθήσει τα παιδιά που είχαν ανάγκη ή το κορίτσι που έχασε το φρεσκοψημένο φαγητό του.

Η διαφορετικότητά του συνεχίζεται μέσα στο έργο. Δεν αλλάζει, δε βελτιώνει την συμπεριφορά του, αλλά φεύγει θυμωμένος.

Αισθάνομαι θυμό και απογοήτευση για το πρόσωπο αυτό. Τα βάζει με μικρά παιδιά που πεινάνε και είναι έτοιμος να τα κλωτσήσει. Δεν θα ήθελα να είμαι στη θέση του. Αν όμως ήμουν, θα προσπαθούσα να τα βοηθήσω.

Είμαι πολύ ευχαριστημένος από την κατάληξη του κειμένου, γιατί η ηρωίδα νιώθει πλούσια και περήφανη. Επίσης, έχω αρκετούς φίλους που προέρχονται από άλλη χώρα.

Τα άτομα, με τα οποία σχετίζομαι, αν και έχουν άλλη κουλτούρα ή θρησκεία, είναι δυο συμπαίκτες μου.

Μου αρέσει, που υπάρχουν άνθρωποι διαφορετικοί από εμένα γύρω μου, γιατί θα ήταν πολύ βαρετό, αν ήμαστε όλοι ίδιοι.

Μπορώ να κερδίσω κάτι, όταν κάνω παρέα με ανθρώπους που είναι διαφορετικοί από εμένα, γιατί έτσι μαθαίνω να σέβομαι το διαφορετικό, γνωρίζω πράγματα που δεν τα ήξερα και καταλαβαίνω ότι με αυτούς έχω τελικά πολλά κοινά.

Σ. Α. 

Ο ήρωας που θεωρώ πως είναι διαφορετικός από τα υπόλοιπα πρόσωπα του κειμένου είναι ο άντρας που πήγε να χτυπήσει τα παιδάκια.

Ο άντρας διαφέρει από τους άλλους ήρωες ως προς τη συμπεριφορά του, καθώς, σύμφωνα με το κείμενο, όταν έπεσε το ταψί από την κοπέλα και έφαγαν τις πατάτες τα παιδάκια, αυτός θέλησε να τα κλωτσήσει και τα αποκάλεσε κλέφτες.

'Ολοι τον αντιμετωπίζουν με φόβο και απέχθεια λόγω της συμπεριφοράς του.

Ο ίδιος θέλει να τιμωρήσει τα πεινασμένα παιδιά, χωρίς να καταλάβει την κατάσταση τους, μιας κι από την περιγραφή του (παχύς) καταλαβαίνουμε πως ήταν πλούσιος.

Χειρίζεται με βάναυσο τρόπο την κατάσταση, χωρίς να δείχνει κατανόηση στα πεινασμένα παιδιά.

Περιμένει να συμφωνήσουν μαζί του και οι άλλοι, που όμως περιμένουν να λυπηθεί τα παιδιά και να τα βοηθήσει, αντί να αντιδρά με τέτοιον άσχημο τρόπο.

Από την αρχή μέχρι το τέλος, δείχνει ένα σκληρό πρόσωπο, που κανένας δε δέχεται, και είναι όλοι αντίθετοι μαζί του.

Ένιωσα αντιπάθεια για τον κύριο και δε θα ήθελα σε καμία περίπτωση να βρίσκομαι στη θέση αυτού του άντρα.

Το τέλος του κείμενου με ικανοποιεί πλήρως. Έχω φίλους που προέρχονται από άλλες χώρες και έχουν διαφορετική μητρική γλώσσα από μένα.

Γνωρίζω άτομα που έχουν άλλη κουλτούρα ή θρησκεία και με κάποιους φίλους μου, που είναι καθολικοί, έχουμε γνωριστεί μέσω του αθλητισμού.

Αυτό μου αρέσει, γιατί έχω την δυνατότητα να έρθω σε επαφή με νέους πολιτισμούς και να γνωρίσω τα ήθη και έθιμά τους. 

Μπορώ να κερδίσω γνώσεις μέσα από την ιστορία αυτών των διαφορετικών ανθρώπων.

Π. Κ. 

Στο κείμενο, τα παιδιά που μαζεύουν τις πεσμένες πατάτες από το ταψί ξεχωρίζουν λόγω της φτώχειας και της ακραίας πείνας τους. Η εικόνα τους έρχεται σε αντίθεση με την αφηγήτρια και την οικογένειά της, που, παρά τις δυσκολίες της Κατοχής, εξακολουθούν να διατηρούν ένα στοιχειώδες επίπεδο διαβίωσης.

Τα παιδιά αυτά ανήκουν σε μια κοινωνική τάξη που βρίσκεται στο έσχατο σημείο της ανέχειας. Ζουν με την αβεβαιότητα της επιβίωσης και στερούνται βασικά αγαθά, όπως το φαγητό. Δεν έχουν πρόσβαση ούτε στην ελάχιστη καθημερινή διατροφή, γεγονός που τα ωθεί να τρέξουν και να φάνε τις πεσμένες πατάτες. Σε αντίθεση με τους υπόλοιπους χαρακτήρες, που μπορεί να αντιμετωπίζουν δυσκολίες, αλλά εξακολουθούν να έχουν ένα σπίτι και ένα οικογενειακό περιβάλλον, αυτά τα παιδιά ζουν σε συνθήκες απόλυτης στέρησης και κοινωνικού αποκλεισμού.

Τα παιδιά αυτά αντιμετωπίζονται με σκληρότητα και περιφρόνηση από τον παχύ άνδρα που τα αποκαλεί «κλεφτρόνια» και επιχειρεί να τα διώξει, ακόμα και να τα κλοτσήσει. Ο τρόπος που τα βλέπει αντικατοπτρίζει την προκατάληψη της κοινωνίας απέναντι στους φτωχούς: δεν τους αναγνωρίζεται το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια, και η ανάγκη τους για φαγητό ερμηνεύεται ως παραβατική συμπεριφορά. Αντί να υπάρχει κατανόηση για τη δυσχερή τους κατάσταση, στιγματίζονται και διώκονται, σαν να είναι εγκληματίες και όχι απλώς παιδιά που λιμοκτονούν.

Τα παιδιά αυτά βιώνουν τη διαφορετικότητά τους μέσα από την πείνα και την απόρριψη. Για αυτά, η ανάγκη για τροφή είναι πρωταρχική και καθορίζει τις πράξεις τους. Δεν είναι σε θέση να αναλογιστούν κοινωνικές διαφορές ή προκαταλήψεις, γιατί το μόνο που τα απασχολεί είναι να βρουν κάτι να φάνε. Είναι πιθανό να έχουν συνηθίσει την περιθωριοποίηση, καθώς φαίνεται πως δεν διαμαρτύρονται ούτε προσπαθούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους απέναντι στον άντρα που τα αποκαλεί κλέφτες.

Η αντίδραση των παιδιών είναι ενστικτώδης και αμυντική. Μόλις το ταψί πέφτει κάτω και σκορπίζονται οι πατάτες, τρέχουν να τις αρπάξουν και να τις καταβροχθίσουν, χωρίς να υπολογίζουν τον κίνδυνο ή τις συνέπειες. Είναι, σαν να ξέρουν ότι αυτή είναι μια μοναδική ευκαιρία να χορτάσουν, έστω και προσωρινά. Παρά την επιθετική στάση του άντρα, δεν φαίνεται να αντιδρούν με φόβο ή θυμό, αλλά μάλλον με απόγνωση.

Πιθανότατα, αυτά τα παιδιά δεν περιμένουν τίποτα από τους άλλους, γιατί έχουν μάθει πως η κοινωνία τα αγνοεί. Ίσως βαθιά μέσα τους να ελπίζουν σε λίγη κατανόηση ή βοήθεια, αλλά η εμπειρία τους τα έχει διδάξει ότι δεν μπορούν να βασίζονται σε κανέναν. Η ανάγκη τους είναι τόσο μεγάλη, που δεν έχουν τον χρόνο ή την πολυτέλεια να σκεφτούν αν κάποιος θα τους συμπαρασταθεί.

Ο παχύς άντρας έχει μια συγκεκριμένη, στερεοτυπική εικόνα για αυτά τα παιδιά: τα βλέπει ως αλήτες και κλέφτες που αξίζουν τιμωρία. Πιστεύει πως η παρουσία τους είναι ενοχλητική και πως πρέπει να απομακρυνθούν με τη βία. Αντίθετα, η αφηγήτρια και η οικογένειά της τα βλέπουν ως ανθρώπινα όντα που υποφέρουν και αξίζουν βοήθεια, όχι καταδίκη.

Στην πορεία της ιστορίας, δεν αλλάζει η κοινωνική τους θέση, αλλά αλλάζει ο τρόπος που η αφηγήτρια τα βλέπει. Η ίδια, μέσω της εμπειρίας αυτής, ωριμάζει και κατανοεί τη σκληρότητα της ζωής. Ενώ ο παχύς άντρας δεν αναγνωρίζει την ανθρωπιά τους, εκείνη παίρνει θέση υπέρ αυτών και αντιστέκεται στη σκληρή αντιμετώπιση που δέχονται.

Ένιωσα λύπη και αγανάκτηση για την αδικία που υφίστανται. Η πείνα είναι μια από τις πιο σκληρές μορφές δοκιμασίας, και η σκηνή, στην οποία τρώνε τις πεσμένες πατάτες με απελπισία, είναι συγκλονιστική. Δεν θα ήθελα να βρίσκομαι στη θέση τους, γιατί το να μεγαλώνει κανείς σε τέτοιες συνθήκες είναι τραγικό και απάνθρωπο.

Είμαι ευχαριστημένη με την κατάληξη της ιστορίας, γιατί η αφηγήτρια έδειξε συμπόνια και ηθική ανωτερότητα απέναντι στην αδικία. Το κείμενο δεν λύνει το κοινωνικό πρόβλημα, αλλά αφήνει ένα ισχυρό μήνυμα: Η καλοσύνη και η κατανόηση μπορούν να κάνουν τη διαφορά.

Έχω φίλους από διαφορετικές χώρες και πολιτισμούς, γεγονός που μου δίνει τη δυνατότητα να γνωρίσω νέες παραδόσεις και τρόπους ζωής.

Επίσης, γνωρίζω ανθρώπους με διαφορετική κουλτούρα, όπως μουσουλμάνους, καθολικούς και άτομα από άλλες χώρες. Μέσα από τη συναναστροφή μας, έχω μάθει πολλά για τις συνήθειες και τις αντιλήψεις τους.

Αυτό μου αρέσει, γιατί η διαφορετικότητα κάνει τον κόσμο πιο ενδιαφέροντα και μας βοηθά να βλέπουμε τη ζωή από πολλές οπτικές.

Βεβαίως και μπορώ να κερδίσω πολλά από τη συναναστροφή με ανθρώπους διαφορετικούς από εμένα! Οι άνθρωποι που προέρχονται από διαφορετικά περιβάλλοντα μπορούν να μας διδάξουν νέα πράγματα, να μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε τον κόσμο καλύτερα και να γίνουμε πιο ανοιχτόμυαλοι και ανεκτικοί.

Ι. Μ. 

Οι ήρωες που είναι διαφορετικοί από τους άλλους στο κείμενο είναι τα τρία αγοράκια.

Τα αγοράκια διαφέρουν στην εξωτερική τους εμφάνιση, επειδή είναι πολύ αδύνατα και με ξυρισμένο κεφάλι αλλά είναι και φτωχά σε σχέση με τα άλλα πρόσωπα στο κείμενο. 

Ο παχύς άντρας αντιμετωπίζει τα παιδιά βίαια, ενώ η Ζωρζ Σαρή τα δικαιολογεί λέγοντας πως πιθανώς να πεινάνε. 

Τα αγοράκια μπορεί να αισθάνονται ότι διαφέρουν και ότι είναι διαφορετικά από τους άλλους. 

Τα αγοράκια, αφού τρώνε πρώτα τις πατάτες, φεύγουν χωρίς να μιλήσουν. 

Τα παιδιά περιμένουν από τον παχύ άντρα να δείξει κατανόηση, όπως έδειξε η συγγραφέας. 

Οι άλλοι άνθρωποι πιθανώς να περιμένουν από αυτά τα παιδιά να βελτιώσουν τη συμπεριφορά τους, παρόλο που βρίσκονται σε δύσκολη κατάσταση. 

Τα πρόσωπα αυτά δικαιολογούνται τελικά όχι μόνο από την Ζωρζ Σαρή αλλά και από την μητέρα της, που λέει στη συγγραφέα ότι δικαίως δεν άφησε τον άντρα να πειράξει τα παιδιά. 

Τα παιδιά με έκαναν να νιώσω στεναχώρια και να θέλω να τους συμπαρασταθώ. 

Όμως, δεν θα ήθελα να βρίσκομαι στη θέση τους, γιατί ζουν σε άθλιες συνθήκες ζωής λόγω της κατοχής. 

Είμαι ευχαριστημένη με το τέλος του κειμένου, γιατί όλα τα πρόσωπα τελικά έμειναν ευχαριστημένα. 

Έχω φίλους που προέρχονται από άλλη χώρα και έχουν διαφορετική μητρική γλώσσα από εμένα. 

Δεν γνωρίζω άτομα με άλλη θρησκεία ή κουλτούρα. 

Μου αρέσει που υπάρχουν διαφορετικοί άνθρωποι από εμένα γύρω μου, γιατί με βοηθάει να καταλάβω καλύτερα πόσο ξεχωριστοί είναι και μου αρέσει να μαθαίνω για τις συνήθειές τους. 

Πιστεύω ότι ένας άνθρωπος μπορεί να ωφεληθεί κάνοντας παρέα με διαφορετικούς ανθρώπους από τον ίδιο, γιατί θα μπορέσει να δει την ζωή από μια άλλη οπτική γωνία, μέσα από την ζωή των διαφορετικών ανθρώπων. 

Ε. Κ. 

Πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ένα μικρό κορίτσι, το οποίο είναι ξεχωριστό για τον λόγο ότι βιώνει δύσκολες συνθήκες λόγω της πείνας.

Της φέρονται με δυσφορία και αγένεια.

Η ηρωίδα όμως αντιλαμβάνεται τη διαφορετικότητά της με αποτέλεσμα να νιώθει απελπισμένη αλλά και αδικημένη καθώς της παίρνουν το φαγητό.

Στην αρχή φαίνεται η ηρωίδα να είναι υπομονετική, αλλά αυτό στη συνέχεια δεν ισχύει, καθώς καταλαβαίνουμε πως απελπίζεται χάνοντας το φαγητό της.

Το παιδί περιμένει κάποια βοήθεια από έναν τρίτο, αλλά μάταια, διότι ύστερα καταλαβαίνει πως οι ελπίδες για επιβίωση έχουν λιγοστέψει.

Όλοι έχουν μια αδιάφορη στάση προς το παιδί, εκτός από την μητέρα του, η οποία παλεύει να το ταΐσει.

Το παιδί παραμένει αδύνατο και απελπισμένο αλλά στο τέλος βρίσκει τη μητέρα του, η οποία προσπαθεί να την παρηγορήσει και να της προσφέρει ανακούφιση.

Η αλήθεια είναι πως αισθάνθηκα λύπη και στεναχώρια, καθώς κανένας άνθρωπος δε θα ήθελε να βιώσει τέτοιες καταστάσεις.

Η  ιστορία τελειώνει με μια μικρή "παρηγοριά". Παρ' όλα αυτά, δεν μπορώ να πω πως είμαι απόλυτα ικανοποιημένος από το τέλος της, καθώς από μικρα παιδιά συνηθίσαμε με ένα χαρούμενο τέλος σε κάθε ιστορία.

Έχω αρκετούς φίλους και γνωστούς που προέρχονται από άλλες χώρες 

Επίσς, έχω φίλους εντός αλλά και εκτός σχολείου με διαφορετική θρησκεία ή κουλτούρα.

Ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και έχει δικαιώματα, οπότε εννοείται πως θα υπάρχουν άνθρωποι με διαφορετικά χαρακτηριστικά ή διαφορετικές ιδεολογίες. Όμως αυτά είναι όλα αποδεκτά, με την προϋπόθεση ότι θα υπάρχει σεβασμός και από τις δύο μεριές.

Κάνοντας παρέα με διαφορετικά άτομα από εμένα, μπορώ να μάθω παρά πολλά, όπως για παράδειγμα την κουλτούρα μιας άλλης χώρας ή μερικές παραδόσεις. 

Α. Γ. 

Το πρόσωπο που είναι διαφορετικό από τους υπόλοιπους είναι ο άντρας, που είναι πιο παχύς και πιο ψήλος από τους ήρωες, καθώς πρόδωσε τη χώρα του. Για τον λόγο αυτό, δεν τον σέβονται.

Ο ίδιος νιώθει θυμωμένος. Αν και αντιλαμβάνεται ότι είναι διαφορετικός, κάνει πως δεν το καταλαβαίνει μπρόστα στους υπόλοιπους.

Στη σκηνή αυτή, τον βλέπουμε να φεύγει χωρίς να πει τίποτα.

Από τους άλλους περιμένει να τον σεβαστούν περισσότερο.

Οι προσδοκίες των άλλων για τον άντρα είναι να σταματήσει να συνεργάζεται με τον εχθρό τους, τους Γερμανούς.

Δεν ξέρουμε πώς εξελίσσεται η διαφορετικότητα του άντρα, καθώς έπαιξε μόνο σε μία σκηνή.

Ένιωσα άσχημα για τον άντρα και δεν θα ήθελα να ήμουν στη θέση του

Είμαι ευχαριστημένος με την κατάληξη του κειμένου.

Έχω αρκετούς φίλους από άλλες χώρες κι έχω γνωρίσει κάποιους ανθρώπους άπο την Φιλανδία όπου επικρατεί ο Λουθηρανισμός.

Μου αρέσει που υπάρχουν άτομα διαφορετικά από εμένα, γιατί έτσι ο κόσμος γίνεται πιο ξεχωριστός και πιο ενδιαφέρων.

Κάνοντας παρέα με διαφορετικούς ανθρώπους μπορείς να πάρεις καινούργιες πληροφορίες για τη θρησκεία, την κουλτούρα τους και γενικά πληροφορίες για τη χώρα τους.

Α. Γ. 

 

Το πρόσωπο που διαφέρει περισσότερο από τους υπόλοιπους στην ιστορία, είναι ο παχύς άντρας.

Αυτό που τον κάνει διαφορετικό είναι ο σκληρός χαρακτήρας του απέναντι στα πεινασμένα παιδιά. Παρ' όλο που η πρωταγωνίστρια δείχνει ότι τα καταλαβαίνει, εκείνος θέλει να τα χτυπήσει.

Το κορίτσι, καταλαβαίνει ότι ο άντρας είναι έτοιμος να χτυπήσει τα παιδιά και τον σταματάει αμέσως, κάτι που δείχνει πόσο θάρρος έχει. Τα παιδιά τον φοβούνται και τον βλέπουν ως απειλή.

Ο παχύς άντρας δεν μπορεί να αντιληφθεί τη διαφορετικότητά του. Νιώθει ανώτερος και θεωρεί ότι μπορεί να χτυπήσει τα παιδιά.

Αρχικά, προσπαθεί να κάνει τα παιδιά να φοβηθούν και θέλει να τα τιμωρήσει, όμως όταν το κορίτσι τον σταματάει, φεύγει νευριασμένος μουρμουρίζοντας.

Πιθανότατα, ο άντρας περιμένει από τους άλλους να τον φοβηθούν και να ακούσουν αυτά που λέει, μιας και θεωρεί ότι έχει τη δύναμη να το κάνει. Τη στιγμή που η πρωταγωνίστρια τον σταματάει, αυτός ξαφνιάζεται, γιατί δεν περιμένει κάτι τέτοιο.

Οι άλλοι, λογικά,  θα περιμένουν να δείξει την εξουσία και τον έλεγχο που ασκεί, καθώς από την παρουσία του φαίνεται πόσο δυναμικός είναι και πόσο θέλει να γίνεται αυτό που εκείνος λέει . Παρ' όλα αυτά, το κορίτσι τον αμφισβητεί και τον εμποδίζει.

Δεν αλλάζει καθόλου. Από την αρχή μέχρι το τέλος του κειμένου, παραμένει ο ίδιος σκληρός χαρακτήρας.

Αυτό το πρόσωπο προκαλεί μεγάλη αντιπάθεια εξαιτίας της συμπεριφοράς του. Δεν θα ήθελα να είμαι στη θέση του, επειδή ο χαρακτήρας του δεν είναι καθόλου καλός και δεν δείχνει κατανόηση για τα παιδιά.

Είμαι ικανοποιημένη από την κατάληξη της ιστορίας, γιατί ενώ ο άντρας ήθελε να τιμωρήσει τα παιδιά, δεν τα κατάφερε, τελικά, και το κορίτσι έδειξε καλοσύνη. 

Προσωπικά, δεν έχω φίλους από άλλες χώρες, ούτε με διαφορετική μητρική γλώσσα από τη δική μου.

Επίσης, δεν γνωρίζω άτομα με διαφορετική κουλτούρα ή θρησκεία.

Είναι καλό που υπάρχουν διαφορετικοί άνθρωποι, γιατί από αυτούς μαθαίνουμε νέες απόψεις, τρόπους ζωής, συμπεριφοράς και πολλά άλλα. Το να ερχόμαστε σε επαφή με ανθρώπους που διαφέρουν από εμάς, βοηθάει πολύ στο να γίνουμε πιο ανοιχτόμυαλοι και γεμάτοι κατανόηση.

K. A. 

Τα πρόσωπα του έργου που διαφέρουν από τους άλλους είναι η μάνα και η κόρη, επειδή είναι οι μόνες που κατάλαβαν ότι τα παιδιά πεινούσαν και οτι δεν ήτανε κλέφτες. 

Δεν αναφέρεται το χρώμα του δέρματος ή η θρησκεία των ηρώων. Ίσως θα μπορούσαμε να πούμε ότι πριν τη γερμανική κατοχή ήταν ευπορη η οικογένεια ("Είχαμε ... ήταν προπολεμικό")

Δεν αναφέρεται κάποια ιδιαίτερη αντιμετώπιση της διαφορετικότητας των δυο προσώπων.

Και η μαμά και η κόρη αντιλαμβάνονται ότι έχουν διαφορετική απόψη για τα παιδιά που έφαγαν τις πατάτες. 

Δεν υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος ισχυρισμός ως προς την διαφορετική τους άποψη, απλώς η μητέρα προσπαθεί να προσφέρει στην οικογένειά της ό,τι άλλο υπάρχει στο σπίτι για φαγητό. 

Η κόρη περιμένει από τους άλλους την ίδια κατανόηση που δείχνει και εκείνη, μα τη συναντά μόνο στη μητέρα της. 

Ο κύριος που ήταν παρών στο περιστατικό, ίσως ενδόμυχα και ο πατέρας μαζί με τη Ρενέ, φαίνονται να πιστεύουν ότι τα παιδιά θα έπρεπε να τιμωρηθούν γι' αυτά που έκαναν.

Ο κύριος δεν αποδέχεται τη διαφορετική άποψή της ηρωίδας και, στο τέλος, αδιαφορεί για το τι θα απογίνει το κορίτσι (αν θα έχει να φάει ή όχι). Ο μπαμπάς και η Ρενέ σωπαίνουν, γιατί δεν ξέρουν πώς να αντιδράσουν στο γεγονός που συνέβη. Η μαμά συμφωνεί με την άποψη της κόρης και την αγκαλιάζει, για να της συμπαρασταθεί και να της δείξει ότι δεν έχει κάνει κάποιο λάθος. 

Αισθάνθηκα πάρα πολύ άσχημα για αυτό που συνέβη στην κοπέλα, γιατί δε θέλωε να μείνει νηστική όλη η οικογένειά της. Όμως λυπήθηκα πάρα πολύ και τα παιδάκια που έτρωγαν τις πατάτες από τον δρόμο, γιατί και αυτά δεν είχαν να φάνε.

Είμαι ευχαριστημένη με την κατάληξη του κειμένου, γιατι μπορεί η οικογένεια να μην έφαγε τις πατάτες που τόσο λαχταρούσε, αλλά τελικά δεν έμειναν νηστικοί και χόρτασαν και τα πεινασμένα παιδάκια. 

Δεν έχω φίλους που μιλάνε διαφορετική γλώσσα από τη δική μου, γιατί η οικογένειά μου και εγώ καταγομαστε από την Αλβανία.

Δεν γνωρίζω άτομα που έχουν διαφορετική κουλτούρα ή θρησκεία από τη δική μου.

Δεν υπάρχουν πολλοί άνθρωποι διαφορετικοί από μένα γύρω μου, αλλά θα μου άρεσε, αν υπήρχαν, γιατί θα έβρισκα πολύ ενδιαφέρον το γεγονός ότι θα γνώριζα πολλά καινούργια πράγματα μαζί τους.

Φυσικά και μπορώ να κερδίσω πολλά πράγματα, κάνοντας παρέα με διαφορετικούς από εμένα ανθρώπους. Για παράδειγμα, θα μάθαινα καινούριους τρόπους σκέψης, νέες ιδέες και απόψεις για τον κόσμο, θα δοκίμαζα καινούρια φαγητά και θα μάθαινα λέξεις από ξένες γλώσσες. 

Α. Κ. 

Τα μοναδικά πρόσωπα στην ιστορία που ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους είναι η μητέρα και η κόρη, καθώς είναι οι μόνες που αντιλαμβάνονται ότι τα παιδιά που πήραν τις πατάτες δεν ήταν κλέφτες, αλλά πεινασμένα.

Δε γίνεται αναφορά στο χρώμα του δέρματος, στη θρησκεία ή σε άλλες λεπτομέρειες, όμως μπορούμε να υποθέσουμε ότι πριν τον ξεριζωμό τους, η οικογένεια ζούσε άνετα οικονομικά («Είχαμε... ήταν προπολεμικό»).

Η μητέρα και η κόρη αντιλαμβάνονται ότι έχουν διαφορετική άποψη από τους υπόλοιπους για τα παιδιά που έφαγαν τις πατάτες.

Δε γίνεται κάποια ιδιαίτερη προσπάθεια να πειστούν οι άλλοι για τη διαφορετική οπτική τους. Η μητέρα απλώς προσπαθεί να προσφέρει ό,τι υπάρχει στο σπίτι για την οικογένειά της.

Η Ζωρζ περιμένει από τους άλλους να δείξουν την ίδια κατανόηση που νιώθει και η ιδια, αλλά τη βρίσκει μόνο στη μητέρα της.

Ο άντρας που ήταν παρών στο γεγονός, μαζί με τον πατέρα και τη Ρενέ, φαίνεται να πιστεύουν ότι τα παιδιά έπρεπε να τιμωρηθούν για την πράξη τους.

Ο άντρας δεν αποδέχεται τη διαφορετική άποψη της αφηγήτριας Ζωρζ και στο τέλος αδιαφορεί για το τι θα αποφασίσει το αγόρι (αν έχει καν το δικαίωμα να μιλήσει). Ο πατέρας και η Ρενέ συμφωνούν, επειδή δεν ξέρουν πώς να αντιδράσουν σε μια τέτοια κατάσταση. Η μητέρα, όμως, είναι με το μέρος της κόρης της, την οποία στηρίζει και βοηθά, ώστε να μη νιώθει τύψεις.

Νιώθω πολύ άσχημα για όσα έγιναν στην ιστορία, γιατί η πρωταγωνίστρια και η οικογένειά του έπρεπε να στερηθούν το φαγητό τους. Ωστόσο, λυπάμαι ακόμα περισσότερο για τα παιδιά που πήραν τις πατάτες, γιατί το έκαναν από την πείνα τους.

Είμαι ικανοποιημένος με την εξέλιξη της ιστορίας, γιατί, παρόλο που η οικογένεια δεν έφαγε τις πατάτες που τόσο ήθελε, τουλάχιστον κανείς τους δεν έμεινε πεινασμένος και δυστυχισμένος, σε αντίθεση με τα παιδιά που δεν είχαν να φάνε.

Έχω φίλους που μιλούν διαφορετική γλώσσα.

Στο περιβάλλον μου δεν υπάρχουν άνθρωποι με διαφορετική κουλτούρα ή θρησκεία από τη δική μου, αλλά αν υπήρχαν, θα μου άρεσε, γιατί θα μάθαινα πολλά νέα πράγματα από αυτούς.

Πιστεύω ότι μπορώ να κερδίσω πολλά από τη συναναστροφή μου με ανθρώπους διαφορετικούς από εμένα. Θα μάθαινα νέους τρόπους σκέψης, διαφορετικές ιδέες και αντιλήψεις για τον κόσμο, θα δοκίμαζα φαγητά που δεν έχω ξαναφάει και θα εμπλούτιζα το λεξιλόγιό μου με λέξεις από άλλες γλώσσες.

Π. Α.

Η αληθινή ηρωίδα του κειμένου είναι η κόρη της οικογένειας.

Χαρακτηρίζω την κόρη ως ηρωίδα, καθώς σε κρίσιμες στιγμές πείνας και φτώχειας εκείνη δεν διστάζει να σκεφτεί την κατάσταση των πλησίον της και να προτιμήσει να βοηθήσει αυτούς, παρά να ικανοποιήσει τις δικές τις αναγκες. Αυτό την έκανε να διαφέρει από τους υπόλοιπους χαρακτήρες της ιστορίας.

Η μητέρα της έχει τον ίδιο τρόπο σκέψης με τη Ζωρζ και πιστεύει πως επραξε σωστά, ενώ ο πατέρας και η αδερφή της δεν σχολίασαν το γεγονός.

Η ηρωίδα αναρωτιέται για την απόφασή της και αντιλαμβάνεται πως δεν είναι κάτι που θα έκανε ο οποιοσδήποτε.

Δεν κατηγορεί τα αγοράκια και, ακόμη, τα προστατεύει από τον κύριο που ήθελε να τα κλοτσήσει.

Φοβάται την αντίδραση των συγγενών της, καθώς και η δική της οικογένεια, παρ΄ ότι ο πατέρας της έχει σεβαστή δουλεια, δυσκολεύεται οικονομικά και πεινάει.

Οι άλλοι περίμεναν να φέρει το ταψί με τις πατάτες άθικτο, για να φάει η οικογένεια και όχι να το δώσει στα αγοράκια που το είχαν μεγαλύτερη ανάγκη.

Η κόρη συνεχίζει να ζει τη ζωή της μεσα στη γερμανοκρατούμενη Ελλάδα κανονικά, χωρίς το περιστατικό να επηρεάσει τις σχέσεις της με τα μέλη της οικογένειας της.

Αισθάνθηκα συμπάθεια προς την ηρωίδα, αφού έκανε αυτό που νόμισε σωστό και προστάτεψε τα αγοράκια.

Είμαι ευχαριστημένος με το τέλος του κειμένου, διότι, παρ' ότι η οικογένεια έμεινε χωρίς φαγητό μετά το περιστατικό, η μητέρα βρήκε τρόπο να βελτιώσει το κλίμα και να προσφέρει μεσημεριανό στην οικογένειά της.

Ο καλύτερός μου φίλος έχει καταγωγή από την Αλβανία, δεν έχει όμως κάποια θρησκευτική προτίμηση.

Μου αρέσει η επικοινωνία με άτομα από διαφορετικές χώρες, διότι μου δίνει την ευκαιρία να γνωρίσω νέες κουλτούρες και θρησκείες, χωρίς να επισκεφθώ το εξωτερικό.

Υπάρχουν πολλά πλεονεκτήματα, από τα οποία το κυριότερο είναι η επαφή με διαφορετικούς τρόπους ζωης και συμπεριφοράς. Κι αυτό βοηθά στην διαμόρφωση της αντίληψης και στην κατανόηση των πραγμάτων γύρω μας.

Δ. Λ. 

Ο παχύς κύριος είναι διαφορετικός από τους άλλους ήρωες, κατά την γνώμη μου, γιατί μισεί και διώχνει τα παιδιά.

Ο παχύς κύριος διαφέρει από τους άλλους στο εξής: η γλώσσα του προς τα παιδιά είναι η χειρότερη σε σχέση με τους άλλους ήρωες. Επίσης, είναι απειλητικός.

Οι άλλοι ήρωες θα θέλανε να σταματήσει και να αφήσει τα παιδιά να φάνε. Η ηρωίδα Ζωρζ προσπαθεί να τον ηρεμήσει.

Ο παχύς κατάλαβε ότι έκανε λάθος και έφυγε παραμιλώντας.

Κι ενώ ο παχύς πίστευε ότι θα βρει δικαίωση στους άλλους, οι άλλοι εύχονται να σκεφτεί το λάθος του και να το αλλάξει.

Το πρόσωπο αυτό δεν εμφανίζεται ξανά στη σκηνή. Νευρίασε λίγο. Όμως δε θα ήθελα να είμαι στην θέση του, διότι είναι μια δύσκολη θέση.

Είμαι ευχαριστημένος με την κατάληξη της ιστορίας, επειδή και τα παιδιά φάγανε αλλά και η οικογένεια βολεύτηκε με τα φαγητά που είχε στο σπίτι.

Γνωρίζω ένα παιδί που είναι μουσουλμάνος και λέγεται Ναούμ.

Μου αρέσει που υπάρχουν διαφορετικοί άνθρωποι από εμένα, και μπορώ να καλλιεργήσω την προσωπικότητά μου μέσα από τους άλλους και να την εξελίξω.

Μπορώ να κερδίσω σε γνωριμίες και γνώσεις, αν κάνω παρέα με αυτούς που είναι διαφορετικοί από εμένα, διότι μπορούν να μου προσφέρουν διαφορετικές ιδέες και πληροφορίες.

Ε. Β. 

Στο κείμενο που μελέτησα, μου έκανε εντύπωση η μικρή κόρη.

Αν και η οικογένειά της δεν είχε πολύ φαγητό, όταν έπεσε το ταψί με τις πατάτες κάτω, άφησε τα πεινασμένα παιδιά να τις φάνε και δεν επέτρεψε στο αυστηρό κύριο να τα διώξει.                                    

Η ηρωίδα έχει την ίδια καταγωγή με τα μικρά παιδιά, μόνο που εκείνα είναι πολύ φτωχά και βρώμικα.  

Η διαφορετικότητα των παιδιών γίνεται δεκτή, αφού γνωρίζουμε ότι όλοι είμαστε ίσοι και όλοι διαφορετικοί.

Τα παιδιά αντιλαμβάνονται τη διαφορετικότητα, αφού δεν μπορούν να κάνουν όσα κάνουν και οι υπόλοιποι άνθρωποι. 

Την όλη κατάσταση τη δέχονται με υπομονή, αφού ξέρουν ότι δεν μπορούν μόνα τους να αλλάξουν την κατάσταση. 

Περιμένουν από τους άλλους να τους φέρονται ισότιμα χωρίς διακρίσεις. 

Οι άλλοι δεν έχουν πολλές προσδοκίες από τα παιδιά του δρόμου, γιατί πιστεύουν ότι δεν μπορούν να καταφέρουν πολλά, αφού είναι διαφορετικά. 

Στο τέλος, τα φτωχά παιδιά γίνονται ένα με τους υπόλοιπους αφού τα δέχονται όπως είναι. 

Δε θα να είμαι στη θέση τους, αλλά τα θαύμασα για την δύναμή τους. 

Είμαι ευχαριστημένος με την κατάληξη της ιστορίας. 

Έχω φίλους που προέρχονται από διαφορετική χώρα, αλλά κάνουμε παρέα και δεν ξεχωρίζει ο ένας τον άλλον. 

Έχω έναν φίλο με διαφορετική θρησκεία, αφού κατάγεται από μια γειτονική χώρα. 

Μου αρέσει που υπάρχουν γύρω μου άνθρωποι διαφορετικοί από εμένα, γιατί έτσι μπορώ να γνωρίζω διαφορετικούς πολιτισμούς. 

Όταν κάνω παρέα με διαφορετικούς από εμένα ανθρώπους, κερδίζω, αφού μαθαίνω από αυτούς και εξελίσσομαι. 

Α. Β. 

Το πρόσωπο που είναι διαφορετικό από τα υπόλοιπα είναι ο άντρας, γιατί δεν έχει καμία κατανόηση για τις δυσκολίες των παιδιών, που οφείλονται στην πείνα και στη φτώχεια.

Ο άντρας διαφέρει στον τρόπο με τον οποίο θεωρεί τη φτώχεια των παιδιών, δεν τα καταλαβαίνει και δεν δείχνει καμία ενσυναίσθηση.

Η  ηρωίδα  προσπαθεί να τον πείσει ότι τα παιδιά δε φταίνε και ότι απλά έχουν ανάγκη για φαγητό.

Ο άντρας αισθάνεται ότι έχει δίκιο και δεν αντιλαμβάνεται ότι είναι διαφορετικός  από τους άλλους. Χειρίζεται όλη την κατάσταση με πολύ θυμό και αυστηρότητα. Αντί να δείξει κατανόηση ή συμπόνια για την πείνα των παιδιών, τα θεωρεί ενοχλητικά και επικίνδυνα.

Ο άντρας φαίνεται να περιμένει από τους άλλους να συμφωνήσουν μαζί του και τα παιδιά να φύγουν.

Η ηρωίδα έχει προσδοκία ότι οι άλλοι θνα κατανοήσουν τη φτώχεια των παιδιών και την ανάγκη τους για φαγητό. Ενώ τα παιδιά φαίνεται να περιμένουν ότι όλοι οι άλλοι, όπως η ηρωίδα, θα τους δώσουν τη δυνατότητα να φάνε, χωρίς να τους πούνε κάτι.

Η  διαφορετικότητα του άντρα παραμένει σε όλη την έκταση του κειμέενου.

Δε θα ήθελα να ήμουν στη θέση του άντρα, καθώς φέρεται με αυστηρότητα, με θυμό και δεν καταλαβαίνει τις ανάγκες των παιδιών. 

Δεν είμαι ευχαριστημένη με την κατάληξη της ιστορίας, γιατί η στάση του άντρα ήταν πολύ σκληρή και άδικη για τα παιδιά.

Δε γνωρίζω άτομα με άλλη κουλτούρα ή θρησκεία. Μου αρέσει που υπάρχουν διαφορετικοί άνθρωποι από εμένα, γιατί μπορεί κανείς να μάθει καινούργια πράγματα και να διευρύνει τους ορίζοντές του.

Σίγουρα μπορώ να κερδίσω πολλά πράγματα, όπως να μάθω για την κουλτούρα, τη θρησκεία τους αλλά και για τον τρόπο ζωής και τις συνήθειες τους.

Ε. Γ.

Οι μόνες που διαφέρουν από τους υπόλοιπους στην ιστορία είναι η μητέρα και η κόρη, καθώς κατανοούν ότι τα παιδιά που πήραν τις πατάτες δεν ήταν κλέφτες, αλλά πεινασμένα.

Δεν γίνεται αναφορά σε χαρακτηριστικά όπως το χρώμα του δέρματος ή η θρησκεία, αλλά από τα λόγια τους («Είχαμε... ήταν προπολεμικό»), φαίνεται πως πριν τον πόλεμο η οικογένεια ζούσε άνετα οικονομικά.

Οι άνθρωποι που είδαν το περιστατικό δεν αντέδρασαν με κάποιον ιδιαίτερο τρόπο απέναντι στα παιδιά που πήραν τις πατάτες.

Η μητέρα και η κόρη συνειδητοποιούν ότι βλέπουν διαφορετικά την πράξη των παιδιών σε σχέση με τους υπόλοιπους.

Δεν προσπαθούν ιδιαίτερα να αλλάξουν τη γνώμη των άλλων. Η μητέρα απλώς νοιάζεται να εξασφαλίσει τροφή για την οικογένειά της.

Η κόρη περιμένει από τους άλλους να δείξουν την ίδια κατανόηση που νιώθει και η ίδια, αλλά τελικά τη βρίσκει μόνο στη μητέρα της.

Ο άντρας που ήταν παρών, μαζί με τον πατέρα και τη Ρενέ, φαίνεται να θεωρούν ότι τα παιδιά έπρεπε να τιμωρηθούν για την πράξη τους.

Ο άντρας απορρίπτει τη διαφορετική άποψη της πρωταγωνίστριας και αδιαφορεί για το τι θα αποφασίσει το κορίτσι (αν μπορεί καν να εκφράσει γνώμη). Ο πατέρας και η Ρενέ συμφωνούν μαζί του, καθώς δεν ξέρουν πώς να αντιδράσουν. Αντίθετα, η μητέρα υποστηρίζει τη Ζωρζ και τη βοηθά να μην αισθάνεται τύψεις.

Νιώθω πολύ άσχημα για όσα συνέβησαν, γιατί η οικογένεια στερήθηκε το φαγητό της. Παρ’ όλα αυτά, λυπάμαι περισσότερο για τα παιδιά που πήραν τις πατάτες, γιατί το έκαναν από ανάγκη.

Είμαι ικανοποιημένος με την κατάληξη της ιστορίας, γιατί, αν και η οικογένεια δεν έφαγε τις πατάτες που επιθυμούσε, τουλάχιστον δεν έμεινε πεινασμένη και δυστυχισμένη, σε αντίθεση με τα παιδιά που δεν είχαν καθόλου τροφή.

Έχω φίλους που μιλούν διαφορετική γλώσσα.

Στο περιβάλλον μου δεν υπάρχουν άνθρωποι με διαφορετική κουλτούρα ή θρησκεία, αλλά, αν υπήρχαν, θα το έβρισκα ενδιαφέρον, γιατί θα μάθαινα νέα πράγματα από αυτούς.

Πιστεύω ότι μπορώ να κερδίσω πολλά, γνωρίζοντας ανθρώπους διαφορετικούς από εμένα. Θα ανακαλύπτω νέους τρόπους σκέψης, διαφορετικές ιδέες και αντιλήψεις για τον κόσμο, θα δοκιμάζω φαγητά που δεν έχω ξαναφάει και θα εμπλουτίζω το λεξιλόγιό μου με λέξεις από άλλες γλώσσες.

Γ. Γ. 

Ο Φίλος που σε Αποδέχεται όπως Είσαι

Για μένα, ένας καλός φίλος είναι κάποιος που με κάνει να νιώθω άνετα και να είμαι ο εαυτός μου. Είναι ένα άτομο που με ακούει πραγματικά, χωρίς να με κοροϊδεύει ή να με κρίνει. Είναι εκείνος που μένει δίπλα μου όταν περνάω δύσκολα. Ένας τέλειος φίλος χαίρεται με τις χαρές μου και δεν με κάνει να νιώθω ότι πρέπει να αλλάξω γι' αυτόν.

Α. Ν. 

Μαθαίνοντας από τα Λάθη μου: Ένα Μάθημα Σεβασμού

Έκανα ένα μεγάλο λάθος για το οποίο μετάνιωσα πικρά: άρχισα να κάνω bullying σε ένα παιδί με κινητικά προβλήματα. Κάθισα και το σκέφτηκα σοβαρά και κατάλαβα πόσο κακό ήταν αυτό που έκανα. Πήγα να του ζητήσω συγγνώμη, αλλά εκείνος δεν τη δέχτηκε. Τότε συνειδητοποίησα βαθιά πόσο πολύ τον πλήγωσα, τόσο με τα λόγια όσο και με τις πράξεις μου. Του ζήτησα ξανά συγγνώμη, αλλά και πάλι δεν την αποδέχτηκε. Του είπα, λοιπόν: «Ξέρω ότι σε πλήγωσα πολύ και σέβομαι το γεγονός ότι δεν μπορείς να δεχτείς τη συγγνώμη μου αυτή τη στιγμή».

Ε. Π.

Η Μοναξιά της Αγριότητας

Κάποτε ένας νεαρός άνδρας μετακόμισε σε ένα μικρό χωριό. Οι κάτοικοι τον λάτρεψαν πολύ γρήγορα και εκείνος έκανε αμέσως φίλους. Ωστόσο, με το πέρασμα του καιρού, ο άνδρας αυτός άλλαξε. Έγινε αγενής, εγωιστής και φερόταν σε όλους —ακόμα και στους φίλους του— με άγριο τρόπο.

Οι φίλοι του άρχισαν να απομακρύνονται και σιγά σιγά το ίδιο έκαναν και οι υπόλοιποι κάτοικοι του χωριού. Μια μέρα ο άνδρας αρρώστησε, αλλά κανένας δεν πήγε να τον βοηθήσει. Μετά από λίγο καιρό, όταν έγινε και πάλι καλά, συνειδητοποίησε πως η αγενής και άγρια συμπεριφορά του ήταν αυτή που τον απομάκρυνε από τους ανθρώπους του.

Σ. Σ.