ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ

 

Φανταστείτε ότι είστε ένας Αχαιός πολεμιστής στο ελληνικό στρατόπεδο, ενώ διαπληκτίζονται οι κορυφαίοι Αγαμέμνονας και Αχιλλέας. Εάν θέλετε να τους συνετίσετε, τι θα τους λέγατε;

 

Αν ήμουν Αχαιός πολεμιστής στο στρατόπεδο, πρώτα θα αποφάσιζα να μιλήσω στον Αγαμέμνονα, επειδή ήταν ο αρχηγός των Αχαιών στην εκστρατεία εναντίον της Τροίας. 

Θα του έλεγα λοιπόν ότι, λόγω της θέσης που κατέχει στο στράτευμα, λόγω του είναι ο στρατηγός, το μοναδικό πράγμα για το οποίο οφείλει να ενδιαφέρεται είναι η νίκη του στρατού του.

Επομένως, δεν είναι λογικό να τον ενδιαφέρουν άλλα ανούσια θέματα, όπως τα τρόπαια του πολέμου, ακόμα και αν αυτά αφορούν ανθρώπους.

Θα τον προέτρεπα να σταματήσει να είναι εγωιστής και, επίσης, θα του τόνιζα ότι, αν νικούσε στη μάχη, θα είχε πολλά βραβεία, κυρίως όμως τη φήμη και την ανδρεία του νικητή.

Έτσι θα του έλεγα, να συγκεντρωθεί στον σκοπό του, ώστε να νικήσει.

Αντιθέτως, στον Αχιλλέα θα έλεγα ότι πιστεύω ότι έχει δίκιο, αλλά αντιδρά υπερβολικά. Επίσης, θα του ανέφερα τη δυσαρέσκεια του ελληνικού στρατού, που δεν πολεμάει πια μαζί τους ένας έμπειρος και καλός πολεμιστής.

Τέλος, θα του επισήμανα ότι, αν βοηθήσει να νικήσουν οι Αχαιοί τους Τρώες, θα του επιστραφεί η Βρισηίδα και στον Αγαμέμνονα η Χρυσηίδα. Γι’ αυτό, πρέπει να κάνει υπομονή και να σεβαστεί τον ανώτερό του στο στράτευμα, καθώς και τις διαταγές που του δίνει.

Α. Σ. 

Αγαμέμνονα και Αχιλλέα, φτάνει πια ο τσακωμός!

Αρχικά, Αχιλλέα, θα ήθελα να σου πω πως δεν πρέπει να σκέφτεσαι μόνο τι είναι συμφέρον για σένα. Σκέψου το συμφέρον όλων μας και την τιμή της ανδρείας. Προσπάθησε να είσαι λογικός και σταμάτα να βρίζεις τον Αγαμέμνονα.

Τώρα και εσύ, Αγαμέμνονα, από την πλευρά σου, ηρέμησε και δες το λογικά. Μη σκέφτεσαι μόνο το λάφυρο και μην το στερήσεις από τον Αχιλλέα, αλλά μπες για λίγο στη θέση του. Λοιπόν, κορυφαίοι Αγαμέμνονα και Αχιλλέα, εγώ ως ένας απλός Αχαιός, πιστεύω πως έχετε δίκιο, ο καθένας από την πλευρά του. Όμως τώρα πια, για να καταφέρουμε να γλιτώσουμε από τις συμφορές που μας βρήκαν, πρέπει να συνεργαστείτε και να σκεφτείτε πως πάνω από όλα πρέπει να βάζουμε την αγάπη για την πατρίδα και όχι ένα λάφυρο, για το οποίο και μαλώνετε.

Σε καταλαβαίνω, Αχιλλέα, που δεν θέλεις να στερηθείς το λάφυρο που με τόσο κόπο πήρες. Αλλά και εσύ, Αγαμέμνονα, ξέρω ότι νοιάζεσαι για τον λαό σου, αλλά δεν θέλεις να αδικηθείς.

Προτείνω, λοιπόν, να μιλήσετε με ηρεμία και είμαι σίγουρος ότι θα βρείτε μια λύση σε αυτή την διαμάχη.

Δ. Ρ.

Πώς ένιωσε η Ανδρομάχη όταν είδε τον Έκτορα; 

Μόλις η Ανδρομάχη είδε τον Έκτορα, ένιωσε μεγάλη συγκίνηση και ένταση, επειδή κατάλαβε ότι βρίσκεται σε κίνδυνο. Έπειτα, προσπάθησε να τον μεταπείσει και να τον κάνει να αποσυρθεί από τον πόλεμο. Μέσα από την επίκληση στο συναίσθημα, επιχείρησε να τον κάνει να καταλάβει ότι η συμμετοχή στον πόλεμο είναι λάθος. Χρησιμοποίησε ακόμη και τον Αστυάνακτα, για να μπορέσει να του αλλάξει γνώμη, πράγμα που τελικά δεν κατάφερε.

Γ. Α. 

Ημερολογιακή σελίδα της Ανδρομάχης

Αγαπημένο μου ημερολόγιο, 

Σήμερα ήταν μια ακόμα δύσκολη μέρα για μένα. Συνάντησα τον Έκτορα στις Σκαιές Πύλες, για να τον αποχαιρετήσω.

Μα ποια κακή τύχη με κατατρέχει... Μόνη μου είμαι σε αυτόν τον κόσμο, αφού ο Αχιλλέας σκότωσε τον αγαπημένο μου πατέρα, τα αγαπημένα μου αδέρφια και τη μητέρα μου την έσυρε δούλα έως εδώ!

Δεν θα αντέξω μόνη να περάσω το μέλλον ή στα χέρια κάποιου Αχαιού. Τρόμος με πιάνει μόνο στην σκέψη. Τί θα απογίνει ο Αστυάνακτάς μου, αν μας κατακτήσουν και πέσει το κάστρο της Τροίας;

Μακάρι να δώσουν οι θεοί να τελειώσει ο πόλεμος, να φύγουν μακριά οι Αχαιοί κι εμείς ευτυχισμένοι να συνεχίσουμε τη ζωή μας. 

Ήρα, εσύ που είσαι προστάτιδα της οικογένειας, δώσε στο σπιτικό μου ηρεμία, φέρε τον άντρα μου κοντά μου! Δε θέλω άλλο πόνο, ούτε άλλη δυστυχία. Καλύτερα να πεθάνω εγώ παρά ο Έκτορας. Δεν θέλω να γίνω σύζυγος ενός εχθρού.

Ν. Γ.

... Πιστεύω ότι ο άνδρας μου θα σκοτωθεί. Η τόλμη του δεν τον αφήνει αμέτοχο στην μάχη. Όμως έτσι δε λυπάται τον γιο του, που θα μείνει ορφανός, ούτε εμένα που θα μείνω χήρα.

Έχω απελπιστεί, είμαι δυστυχισμένη.

Εγώ, αν οι Αχαιοί σκοτώσουν τον Έκτορα, θα πεθάνω, γιατί δεν θα έχω καμία παρηγοριά πια. Έχω χάσει τους γονείς μου. Ο Αχιλλέας σκότωσε όλους τους δικούς μου.

Θα ήθελα ο Έκτορας να στήσει τους άνδρες έτσι, που να αμυνθούν και να μη σκοτωθεί ο άνδρας μου.

Ξέρω ότι ο Έκτορας με αγαπάει, γιατί η αγωνία του δεν είναι για την μάχη, ούτε για όσους μπορεί να σκοτωθούν (τα αδέρφια του, τους γονείς του και τους άλλους), αλλά στενοχωριέται για εμένα, τη γυναίκα του, μη τυχόν και έχω δύσκολη μοίρα. Αφού οι Αχαιοί μπορεί να με πάρουν ως λάφυρο και να γίνω δούλα.

Εγώ θα πονάω, γιατί κανείς πια δε θα μπορεί να με σώσει, αφού ο Έκτορας δεν θα ζει.

Την τελευταία φορά, που πήρε ο σύζυγος μου τον μικρό Αστυάνακτα αγκαλιά, αυτός έκλαιγε, γιατί τρόμαξε. Μετά τον φίλησε και του μίλησε όμορφα και ευχήθηκε στους θεούς να είναι καλά ο γιος του και να λάμπει πάντα στη ζωή του και να ξεπεράσει σε ανδρεία τον πατέρα του.

Μετά, πήρα τον γιο μου αγκαλιά και άκουγα τον Έκτορα που μου έλεγε ότι κάθε άνθρωπος έχει την μοίρα του, που εύκολα δεν μπορεί να την αποφύγει.

Επίσης, θυμάμαι που μου είπε να πάω στο σπίτι να ασχοληθώ με τα δικά μου έργα.

Όμως ο θρήνος μου είναι μεγάλος, γιατί φοβάμαι πολύ για τον άνδρα μου. Είμαι σίγουρη ότι δε θα γυρίσει στο σπίτι και αυτό δεν το αντέχω.

Ο πόνος είναι βαρύς και η καρδιά μου μάτωσε από τον βαρύ αυτόν πόνο. Λυπάμαι υπερβολικά για τον Έκτορα, τον αγαπάω πολύ και δε θα ήθελα να πάθει τίποτα.

Μακάρι να του άλλαζα γνώμη, αλλά αυτό είναι αδύνατο.

Α. Σ. 

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,  

Άλλη μια δύσκολη μέρα ξημερώνει εδώ στην Τροία. Είναι πολύ δύσκολο πράγμα ο πόλεμος. Δεν έχω κάποιον να με παρηγορήσει ούτε μάνα, ούτε πατέρα, ούτε αδερφό. Φοβάμαι μην χάσω τον μοναδικό άνθρωπο που έχω στη ζωή τον άνδρα μου, τον Έκτορα. Πώς θα μεγαλώσει το παιδί μου χωρίς πατέρα, αν σκοτωθεί στη μάχη και δεν βγει ζωντανός από τα χέρια των Αχαιών; Τι θα απογίνω, αν η Τροία πέσει στα χέρια των Αχαιών; Δε θα είναι ξανά τίποτα το ίδιο για μένα και τον γιο μου, τον Αστυάνακτα. Φοβάμαι μη μείνει ορφανός από πατέρα και μεγαλώσει χωρίς ασφάλεια. Ανησυχώ μήπως δεν ξαναδώ το πρόσωπο του ανδρός μου και δεν ξαναντικρύσω το χαμόγελο του. Αν χαθεί στον πόλεμο, θα είμαι μισή και δε θα είναι τίποτα ξανά το ίδιο.

Γ. Ε. 

 

«Τ’ άσπρα πουλήσαν τον Χριστό, τ’ άσπρα πουλούν και σένα»: Πώς συνδέεται το ιστορικό γεγονός με τη χριστιανική παράδοση; Συζητήστε το θέμα της προδοσίας με κίνητρο την απόκτηση χρημάτων, αναφερόμενοι και σε ανάλογα παραδείγματα από το βιβλίο της Ιστορίας σας.

Το ιστορικό γεγονός. στο οποίο αναφέρεται το ιστορικό δημοτικό τραγούδι «Της Πάργας», είναι η επαίσχυντη αγοραπωλησία της πόλης. Ο ποιητής επικρίνει τους «προστάτες» Άγγλους, οι οποίοι αρνήθηκαν να βοηθήσουν τους Παργινούς να αντιμετωπίσουν τους Τούρκους, όταν αυτοί θέλησαν να την καταλάβουν. Έτσι, αφού οι βρετανικές δυνάμεις πρόδωσαν την πόλη, την «πούλησαν» και την παραχώρησαν στους Τούρκους για οικονομικά ανταλλάγματα. 

Το γεγονός αυτό έχει κοινά στοιχεία με τη χριστιανική μας παράδοση. Συγκεκριμένα, στον στίχο 11 διαβάζουμε «Τ’ άσπρα πουλήσαν τον Χριστό, τ’ άσπρα πουλούν και σένα» (άσπρα = ασημένια νομίσματα, γενικά τα χρήματα). Η προδοσία αυτή παραλληλίζεται με την κατεξοχήν προδοσία του Χριστού από τον Ιούδα για τριάντα αργύρια. 

Το θέμα της προδοσίας με κίνητρο την απόκτηση χρημάτων το έχουμε ξανασυναντήσει στην Ιστορία. Ειδικότερα, θυμόμαστε τον Εφιάλτη, που πρόδωσε, και πάλι για ανταλλάγματα, τους Έλληνες στους Πέρσες και έτσι εκείνοι περικύκλωσαν τον ελληνικό στρατό στο στενό των Θερμοπυλών. Αυτό που καταλαβαίνουμε λοιπόν είναι ότι η εξωτερική πολιτική και ο οικονομικός παράγοντας παραβλέπουν πολλές φορές την ηθική αλλά και τη θρησκεία.

Σ. Π.